Zorg is geen verdienmodel – My Own Research

MyOwnResearch is een voorstel dat geboren is vanuit het Amc, tegenwoordig het UMC genoemd. Het is een voorstel dat financieringswaardig moet worden. Nu verdampt er te veel waardevolle patiënten informatie.

‘Je wordt nu zomaar, als een sigarettenpeuk aan de kant gegooid.’ verslag van de chaos in het zorgverzekeraarsland’. Zorg is geen markt en de patienten een pakje filtersigaretten.

Ik heb zelf van dit project serieus werk gemaakt. De gezondheidsexperimenten die miljoenen mensen met chronische aandoeningen of systeemziekten dagelijks moeten ondernemen om hun klachten te verminderen en fit te blijven, dienen per direct te worden terugbetaald. Nu strijken de zorgverzekeraars het meeste geld op.

Los het zelf op

Mensen met een chronische ziekte kunnen zelf zoeken naar oplossingen om zo fit en betrokken mogelijk te blijven en leven. Zij zijn ondernemend, zoeken naar nieuwe mogelijkheden en doen experimenten om hun gezondheid te verbeteren. De waarde van deze zelfzorg wordt op dit moment onvoldoende herkend en benut, omdat daarvoor een simpele goedkopen beschikbare methodiek niet wordt ingezet. Daar komt hopelijk binnenkort verandering in.

Het doel van het project is om de grote inzet en vindingrijkheid van patiënten waarmee zij zelf iets ondernemen om hun eigen gezondheid te verbeteren, te ondersteunen met een passende praktijkgerichte aanpak. Op deze manier krijgen individuele patiënten sneller uitsluitsel of een gekozen aanpak voor hem of haar werkt. Tegelijk levert dit ook bruikbare medisch-wetenschappelijke resultaten op. De veronderstelling is dat op deze manier aanzienlijk sneller relevante kennis wordt ontwikkeld dan met de gebruikelijke onderzoeksmethoden, en dat werkzame therapieën en producten sneller getoetst worden en hun weg vinden in Myownresearch maakt persoonlijke benadering mogelijk die snel leidt tot verbetering van kwaliteit van leven. Zorggeld moet besteed worden aan zorg niet aan de juristen werkzaam bij Zorgverzekeraars. Bovengebruikelijke zorg is een proces, geen handeling van minuten!

Akkoordverklarigen moeten opgesteld worden samen met patient, belangenbehartiger ervaringsdeskundigen, huisarts en WMO en niet vanuit machtmisbruik zorgverzekeraars!

Tips make you move

Narratief werken is een nieuwe methode voor professionals om middels het levensverhaal van hun cliënten te werken aan een doel voor blijvende zelfredzaamheid.
Narratief werken valt onder de psychologie van de levenskunst. Levenskunst kan gezien worden als het samenspel tussen geestelijke gezondheid en welzijn binnen één persoon. Het gaat dan om het behoud van zingeving en welbevinden ondanks het leed dat onvermijdelijk bij het leven hoort. Levenskunst heeft te maken met het zo goed mogelijk leren omgaan van dat lijden.

Doe iets! Het is maar hoe je kijkt! Nu worden er teveel mensen afhankelijk door de eenzijdigheid vanuit de politiek!

Corrigeer me als ik het niet goed zie!

With Love Silvia

I AM – Erwin Olaf

Ik verzamel geen geld, ik verzamel mooie momenten, dat is mijn dagelijks brood!

Vandaag ben ik afgereisd naar Den Haag voor een veelomvattend overzicht van Erwin Olaf inclusief een lezing over zijn fascinatie voor de mens en de evolutie, ook wel hedonisme genoemd. Voor de hedonist is het streven naar geluk het belangrijkste doel in het leven, en het zoeken naar genot de enige bron van zelfontplooiing en zelfvervolmaking. Dit kan ik dan ook niet ontkennen aangezien dit de laatste 4 jaren mijn ook mijn brein hebben aangedaan.

Erwin, die onlangs nog veel lof oogste met de foto serie van het Koningshuis wordt dit jaar (2019) zestig jaar. Het gemeentemuseum en Fotomuseum vieren dit met een groot overzicht.

Ik volg Erwin al een tijd omdat ik trots ben dat hij onze dochter Laura Koning uitkoos voor zijn serie Keyhole. Hoe dit begon zal ik je vertellen.

Waar het oog van de lens # straatfotografie toe kan leiden?

Zo’n acht jaar geleden begon het allemaal. We hadden geen idee waar “lef hebben”zou eindigen. Het begon bij DWDD. Daar zag ik de come back van Saskia de Brauw bij Paparazzimodels. Ik ken de dit bureau net en toen ik ze ging googlen zag ik een oproep: toen besloot ik door het lef te hebben een foto van Laura samen met haar vriendin Megan naar dit bureau te sturen. Ze werden uitgenodigd en na een paar testshoots kwamen de boekingen op gang.

Het eindigde allemaal in BOEK. En wat voor een BOEK. Op pagina 243 Project Keyhole.

l

Wat Olaf laat zien is een perfecte wereld met een barst erin. Hij maakt het beeld verleidelijk genoeg om mensen zijn verhalen in te trekken en ze dan een klap uit te delen.

En zo gaat het on werkelijkheid ook! Niets is wat het lijkt en moet je bijna altijd het lef hebben om op het juiste moment te schieten! Ik doe dit met mijn lichtgewicht camera van Sony en mijn Iphone.

Waar ben je dan?

In een mail die ik van Studio Erwin Olaf terugontving werd ik verrast met het feit dat de Foto van Laura er ook bij zou hangen. Maar helaas had het gemeentemuseum voor andere foto’s uit die serie gekozen. Een beetje teleurgesteld melde ik me bij een bewaker, die mij vertelde: Ik heb haar ergens gezien.. loop maar naar Paagman op de Frederik Henderiklaan, en dat deed ik.

Meet & Great

Eenmaal aangekomen was ik verrast door de mooie mensen waar ik mee in gesprek raakte. Een vader met een zoon die twee tassen vol met Olafs boeken hadden aangeschaft en een vriendelijke fotograaf die mij wel met Erwin wilde vastleggen. Het werd een onvergetelijk moment toen we bladzijde 243 opende van het boek I AM. Daar was ze! Tranen met tuiten biggelde over mijn wangen. Onze trots hing niet aan de muur maar bleek vastgelegd in een prachtig boek! I AM – Hannibal

Nou ik zeg: heb lef en durf te leven! Ik hou van mensen die durven provoceren! Jij?

Ik leerde vandaag weer meer over Hedonisme  “Verbeelding is alles. Het is een voorvertoning van de komende activiteit voor levens genot & geluk”

Fijn weekend.. en sorry ik had bij mijn vorige blog geschreven dat dit de laatste blog was tot ik ben verhuisd.. maar was zo enthousiast dat ik het toch niet kon laten!!

Dikke kus! Silvia

Internationale Vrouwendag 2019. Sterke Vrouwen zijn in de Mode en op weg naar de Top!

No Fake news, No Facades and No Blunders

Van zelfreflectie ga je echt niet dood, want wie wordt er niet mee dood geknuppeld … het oordeel vanaf de buitenkant. Wat doe je ermee en hoe ga je er mee om?

Voeg gewoon een Autodidact aan je organisatie toe, want als steeds meer scholen sluiten omdat leerkrachten hun werk wordt ontnomen, dan moeten we gewoon zelf de leerkracht, de dokter of een nieuwe Leonardo DaVinci worden, toch? Corrigeer me als ik her verkeerd zie!

Bye Bye Educatie en Omarm & Verwelkom Op Eigen Kracht mutaties. We weten natuurlijk allemaal dat je kennis krijg je door te studeren, maar dat je pas echt wijs wordt door te observeren en het zelf te ervaren. Daarom had ik al op zeer jonge leeftijd al besloten om van mijn kracht mijn beroep (Autodidact) te maken.

Dit doe ik dan ook door de werkelijkheid niet onder stoelen of banken te stoppen. Het uitvergroten van de werkelijkheid is namelijk hard nodig omdat veel instanties anders weglopen van de feiten! De belangrijkste feiten worden namelijk doorgaans niet op papier vastgelegd maar door de stilte zacht in de wandelgangen ingefluisterd en de vooruitgang niet om snelheid, maar om richting en tijd gaat.

Toekomst

De rol van zelfsturend leren zal in de toekomst verder worden doorontwikkeld in diverse trainingen om Op Eigen Kracht aan aan je Toekomst te werken!

Gisteren heb ik weer bijzonder gesprekken gehad met twee vakvrouwen. Ze zijn slim, ze onderzoeken haar ervaringen en dat wijst uit dat besluitvormingen prestaties verbetert.

“Leer van elkaar, probeer verschillende dingen uit en maak het tot je dagelijkse routine”

“Do it yourself ”

Bohn hase metacognitie art

Metacognitie is de zuivere kennis oftewel het inzicht in het eigen leerproces en hoe je dit kunt toepassen in de praktijk. Hierbij een interview dat kort geleden van mij is afgenomen door Madalon de Jong Stagiere bij OEK, onderdeel van De Regenbooggroep

Wie ben je en wat doe je? 

 

Ik ben Silvia Koning-Lindeboom, ik ben 51 jaar oud, ik ben een trotste moeder van twee dochters, ik ben getrouwd met de leukste man van Nederland én ik ben een Nugger, ofwel een niet-uitkeringsgerechtigde. Ik ben autonoom, en dat wil ik graag blijven. Daar strijd ik tegenwoordig ook voor, ik vind dat iedereen in Nederland zijn autonomie moet terugkrijgen. Op eigen kracht werken aan je toekomst is dé sleutel voor zelfbevrijding.

 

Hoe ben je terecht gekomen bij Op Eigen Kracht?

 

Ik was opzoek naar een baantje voor twee dagen, beschut werk. De gemeente kon mij niks bieden en zei dat ik mijzelf maar moest gaan verkopen, zij hadden niks voor mij. Een kennis zei tegen mij: “Silvia, ik heb een hele leuke baan voor je. Het is een vrijwilligersfunctie, maar jij als ‘beroepsouwehoer’ zou daar prima passen.” Ik ben gaan solliciteren en ik werd aangenomen bij Op Eigen Kracht als projectondersteuner. Ook heb ik als straatfotograaf de ‘handenfoto’ gemaakt. Ik heb meegekeken, meegeluisterd, meegelezen, sfeer geproefd… 

 

Wat neem je mee uit de tijd bij Op Eigen Kracht?

 

Het voornaamste wat ik meeneem is dat ik mijzelf spiegelde. Ik dacht: “Ik heb gelukkig de kracht dat ik heb kunnen overleven met een ziekte.” Ik werd gespiegeld doordat ik zag dat er zoveel loos is in Nederland, er is zoveel armoede en ik vroeg mij af wat voor toegevoegde waarde ik daarbij kon inleveren en waar ik mijzelf kon inzetten. Om dat te kunnen doen werd ik getipt om mee te doen aan een Werk Aan Je Toekomst training. Ik heb daar ontzettend mooie mensen leren kennen en dat heeft mij uiteindelijk getriggerd om door te zetten met mijn project. 

 

Zou je me iets meer kunnen vertellen over zo’n Werk Aan Je Toekomst training? Hoe ziet zo’n bijeenkomst er uit?

 

Zo’n Werk Aan Je Toekomst training ziet er zo uit dat je vier keer voor een dagdeel naar een training gaat. Daar staat een train(st)er en die legt je uit wat je kunt doen, dat je eigenlijk moet geloven in jezelf, steeds kleine stapjes moet gaan nemen en door moet blijven gaan met focussen op je uiteindelijke doel. Dat heeft mijn ogen geopend, aangezien mijn medecursisten in een soort van verlamming zaten omdat ze bijna allemaal in de schuldsanering zaten. Dat spiegelde mij heel erg, want die druk had ik niet en die hadden zij wel. 

 

Wat deed dat met jou, dat je dat zag?

 

Het maakte mij verdrietig, en het maakte me tegelijk ook krachtig omdat ik dacht dat ik ze kon helpen. Ik kan op mijn eigen kracht helpen om hun in hun eigen kracht te zetten, door ze in zichzelf te laten geloven. 

 

Je bent kunstenares. Heeft Werk Aan Je Toekomst je gemotiveerd om verder te gaan met je kunst?

 

Ja, absoluut! Ik zag in dat De Regenboog Groep ook een plekje had voor mij, dat was als een warme deken. Doordat ik serieus ben genomen en doordat er mensen zijn geweest die zich in hebben gezet voor mij, hebben zij mij geholpen. Bij het ondernemerschap tel je niet meer mee omdat je geen product meer hebt om aan te bieden, bij de gemeente kom ik niet verder omdat ik niet belangrijk genoeg ben, maar bij De Regenboog Groep kreeg ik een kans! En doordat ik mijzelf inzette en elke week hielp daar waar nodig was ontdekte ik dat ik dat fantastisch vond. 

 

Zou je me iets meer kunnen vertellen over je kunst? 

 

Vrijdag 18 januari was de opening van mijn expositie bij het Scip aan de Keizersgracht. ‘De wereld is glashard’, daarom is alles wat ik heb gemaakt op oude afgedankte glazen en flessen gemaakt. Daar heb ik de kleuren van de regenboog gebruikt en ik heb dat gedaan op thema’s van muziek, op titels van muziek. Dat inspireerde mij heel erg. Daarna ben ik op hout gaan tekenen en schilderen, omdat mijn meisjesnaam Lindeboom is en ik dacht aan de Werk Aan Je Toekomst training omdat daar wordt gezegd “zie jezelf als een boom.”Dat ging ik inzetten en gebruiken. Ik maak mijn kunst op hout met botenlak, je ziet jezelf er altijd in terug.

 

Dat betekent het thema ‘de wereld is glashard’ voor jou? 

 

Alles is tegenwoordig op het individualisme gebaseerd en als je niet meetelt in de wereld van de status ben je oud en afgedankt. Ik vind dat niet kunnen. Je moet het met elkaar doen en een aandeel in elkaar hebben. 

 

Is er iets dat je wil meegeven aan iemand die er over nadenkt om een Op Eigen Kracht of Werk Aan Je Toekomst training wil volgen? 

 

Wat ik heb gezien tijdens mijn ‘vrijwilligerswerk reis’ is dat sommige mensen tegen de maatschappij aan schoppen. Ik ben een keer geweest bij de voedselbank om te werven voor een training. Ik kwam daar aan met mijn oude Landrover en ik werd meteen door iedereen belaagd. “Kom jij ook een voedselpakket halen?!” en ik zei dat ik dat ik dat niet kwam doen maar dat ik kwam helpen, er werd toen gereageerd: “Ja,dat zeggen ze allemaal! Je moet al die mensen met die dure bakken in de gaten houden!” Ik heb daarom ook klompen gemaakt, omdat heel veel mensen tegen de maatschappij aanschoppen maar verder niks doen. Ik vroeg aan diegene of hij mij misschien wilde helpen met werven voor de training, en dat het belangrijk is dat hij gezien wordt. Hij gaf aan dat hij in de problemen zou komen met zijn uitkering. Dat klopt, dat is zo. En ik vind dat het UWV moet hervormen. 

Je hoeft geen dure opleidingen te doen die je uiteindelijk terug moet betalen waardoor mensen in de schulden komen. Als ik verder wilde op de fotografie academie dan zou die studie twintigduizend euro zijn, dat heb ik niet. Maar zo’n opleiding maakt je ook niet persé een goede fotograaf. Ik ben pas een goede fotograaf als ik een boodschap kan overbrengen. Je moet je nooit laten weerhouden door mensen die een hogere positie hebben. Het zijn allemaal mensen van de straat. Iedereen is gelijk. Het maakt niet uit, als je gelukkig bent met jezelf dan komt het wel goed. Maar men moet je wel een kans geven, en dat gebeurt tegenwoordig steeds minder. 

 

Zijn er nog onbesproken zaken? 

 

Ik had het foldertje meegenomen van de beroepsouwehoer, en dat ben ik uiteindelijk wel gebleken. Ik moest wel eerder stoppen op locatie bij Op Eigen Kracht omdat ik geen auto meer had. Er is na 51 jaar heel lang doorzeuren een hartspierziekte geconstateerd, NCCM. Zonder auto moest ik heel lang reizen om bij De Regenboog Groep terecht te komen. Vanaf toen ben ik die creatieve handjes blijven houden en ga ik nu online door met het verspreiden van de boodschap van Op Eigen Kracht. Dat is wat ik wil, de verbinding aangaan met elkaar en daarbij mensen ook motiveren om een Op Eigen Kracht training aan te gaan.  

Je hoeft het echt niet in je EENDJE te doen, maar geef nooit op! Leg je autobiografische verhaal vast in een online dagboek. Dan ben je nooit meer alleen. Zie dit als een artistiek proces!

With Love Silvia

Amsterdam “Gebruik de straat als informatiebron”! ❌❌❌

Smile Dear, Thank God you have it in You!

Oud & bijna Afgedankt!

Ik had alles: een leuke man, een eigen kledingzaak, twee kids, genoeg geld, vrienden, een groot huis en een #Landrover. Als we zelf niet op tijd hadden ingegrepen zou hier op een bijzondere wijze een einde aan zijn gekomen.

“Tien jaar lang was ik diep ongelukkig van binnen.” Ik had toch alles, een leuke man, een villa aan de goudkust van Purmerend, een fantastische onderneming en een kast vol prachtige kleding. Het was een leven waar veel mensen van dromen, maar voor mij was dit het toch niet. Vroeger kon ik door mijn werk vrouwen en ook mannen door kleding in hun kracht zetten, prive was ik op een gegeven moment helemaal bekaf. In het weekend zat ik steeds vaker thuis, ik sukkelde maar door op zware medicatie en ziekenhuisbezoeken en nam, volledig geïsoleerd, in mijn eigen tijd, een kijkje in de dossiers van zorg en welzijn. Een sociaal leven had ik inmiddels niet meer, ik vond het moeilijk om anderen de feiten te laten zien, maar de afhankelijkheid kwam daardoor steeds dichterbij. De angst om mijn autonomie kwijt te raken, verlamde mij tot op het bot.

Ik Vertrek zonder Verdriet

Doordat ik een aandoening heb die mijn lichaam aanvalt en een dochter heb met bovengebruikelijke zorg, moet ik elke dag keuzes maken. Op een ochtend in 2018 hoorde ik, dat ik ook een erfelijke hartafwijking blijk te hebben, ookeen die niet te genezen is. Middags kreeg ik het weer eens voor de zoveelste keer met de zorgverzekeraar aan de stok omdat ze macht boven zorg stellen. Het hebben van een chronische afwijking/en of ziekte gaat over voornamelijk een machtstrijd tussen hoe de zorg nu geregeld is en welzijn. Daardoor werden we genoodzaakt om een nieuw toekomst plan op te stellen en besloten we om te verhuizen. Veel mensen hebben of hadden er geen begrip voor, zo gaat dat in een omgeving waar iedereen bezig met een ander behalve met zichzelf. Daar moet je wel op voorbereid zijn. Toen Wim, mijn man mij op een dag vertelde dat hij een afspraak had gemaakt met de makelaar net toen ik met mijn spiegelreflex kunst in bewegings project bezig was voor meer zelfbeschikking in Nederland dacht ik geen moment na! Ik had zelf ook wel gevoeld dat we nu de stap moesten zetten omdat we het anders niet meer zouden doen.

Houd je bek

Bij de ziekte van Besnier Boeck of te wel Sarcoidose en NCCM werkt het immumsysteen niet goed,waardoor moeheid, concentratieverlies en ontstekingen en gramulomen ontstaan. Er waren maanden bij dat ik als een kip zonder kop dingen deed en vaak via de tredes van de trap omhoog kroop om maar niet op te geven. Toegeven aan mijn beperking dat het echt niet goed met mij ging, kon ik niet. Totdat ik, 2015, in het ziekenhuisbed, voor het oog van haar collega’s een verpleegster een mega uitbrander gaf. ‘Nu is het genoeg,’ zei ik, ik ben klaar met de fouten van een ander en de medicatie van de dokter.’ Luistert niemand meer naar de patient? Gelijke behandeling is gewoon een recht. Door deze ontwapening probeerde ik bij dr.Rossi mijn ziekte te accepteren, maar dat lukte in het begin niet.

Elke ochtend als ik wakker word, hoop ik nog steeds dat het over is. Maar dat is een utopie. Ermee leren leven blijkt nu gewoon topsport. Soms betekent het drie dagen niks doen om 1 dag fulltime te kunnen werken omdat ik anders teveel druk voel en het lichaam zichzelf op blaast … maar dat heb ik er inmiddels voor over.”

Spiegelen op Ibiza

“Door mijn ziekte kreeg ik ook de vrijheid om te worden wie ik echt wilde zijn. Een andere, gelukkige vrouw. Na periode van teveel ellende, besloot ik om mijn situatie als een kracht in te zetten. Ik blogte en fotografeerde er op los wat ik al lang wilde, maar nooit durfde vanwege de kritiek op frequentie en taalvoutjes.

Big Magic

Al heel wat jaren kom ik op Ibiza. Een eiland waar ik “ blijf zoals je bent” heb leren herkennen” en ben daar ontzettend dankbaar voor, mede door de mensen die ik daar door de jaren heen heb leren kennen. Ik heb geen lichaam zoals anderen, het is anders, te groot en te onhandig.

Maatschappelijk betrokken

Maar na een paar maanden nadat ik bijna alles was kwijt geraakt, en ik me als vrijwilliger bleef inzetten zonder persoonlijk einddoel, kon het me ineens niet meer schelen wat anderen van me dachten, ik wilde nooit meer terug naar wie ik was. Die gouden kooi wil ik nooit meer in.”

Wilskracht

Hoe goed het nu ook met me gaat, ik heb wel dat zieke lijf. De enige manier om daarmee om te gaan, is bewuste keuzes te maken. Om te zorgen dat ik me zo goed mogelijk voel, is het ook heel belangrijk om dingen die ik niet wil niet meer mijn leven binnen te laten. En dat gaat me goed af.

Nieuwe keuzes

Ongemerkt loopt mijn leven nu weer vol met nieuwe mensen en activiteiten waar ik indirect zelf voor gekozen heb. Ik vecht tegen dingen die door eenzijdigheid worden aangedaan. Dat klinkt egoïstisch en dat is het misschien ook wel, maar als iedereen wat menselijker wordt, wordt de wereld volgens mij veel gezonder dan wanneer we elkaar niet verder helpen en fake nieuws verspreiden ten koste van hunzelf.”

Dat vind ik!

Topdokters advies! Protocollen zijn er om af te wijkenRichtlijnen voor in de la en tijd bepaald de patient!!!!Advies van Toppers is realistisch vooruitdenken.

Dit is mijn laatste blog totdat ik verhuisd ben!

With Love Silvia

Kom binnen kijken bij Bed & Breakfast Montancourt Middelburg

Droom – Denk – Durf.

Ruim een jaar geleden nam Wim mijn man mij voor de tweede keer naar Middelburg. Heel eerlijk gezegd… met het schaamrood op mijn kaken moet ik je bekennen dat ik er tot voor kort nog nooit was geweest.

Maar in het stadshart van historisch Middelburg stond een riant monumentenpand, “Montancourt” genaamd te koop. Dit monumentale pand is geplaatst op de Rijksmonumentenlijst dat gelegen is aan een der historische Middelburgse kaaien en is een sfeervol woonhuis met zeer geliefde Bed & Breakfast.

Volg altijd je hart

Hij nam me dan ook niet voor niets mee naar dit bijzondere pand, want hij wilde zo graag zijn expertise als hospitality gaan uitbreiden. In Kwadijk runt hij nu al 5 jaar een tiny little house en we zitten altijd vol….en dit bleek voor hem de volgende stap te zijn. Toeval… nee Toeval bestaat niet… dat we dan ook bij het huis van de familie Geluk uit kwamen.

Tijdens de rondleiding blijken er vijf woonetages puur woongenot te zijn in een sfeervolle ambiance. Gewoon helemaal geschikt voor ons, wonen gecombineerd met werken aan huis. We werden opslag verliefd op de plek, het huis, de sfeer, de B&B en de faciliteiten voor werken op eigen kracht.

De woning heeft thans drie ‘Bed and Breakfast’ kamers met badkamers op de begane grond. Vanuit de stadstuin en het riante dakterras hebben we zicht op de Lange Jan en de Kuiperspoort. De achtertuin en het dakterras bieden veel privacy en is daardoor een heerlijke plek om te genieten van de ambiance van het schitterende centrum van Middelburg. 

De sfeer van vervlogen tijden alsook de kenmerken uit de gouden eeuw zijn zodoende te zien en te ervaren in dit unieke object met daar tegenover de luxe en comfort van de huidige tijd. De ligging van het herenhuis is vrij, met aan de voorzijde de kade en het water, aan de achterzijde is er eveneens vrij uitzicht, het geeft het gevoel van ruimte. De woning leent zich gelukkig uitstekend voor diverse doeleinden doordat een combinatie gemaakt kan worden met wonen en werken. Ik zal dan ook mijn werk tentoonstellen in de gang en op de kamers. Daarnaast wil ik gaan kijken of ik met een Gallery kan samenwerken.

De Centrale Hal

Grachtenkamer met uitzicht op de kaai en de bootjes

Herenkamer met patio

Tuinkamer met uitzicht op de Lange Jan en Kuiperspoort

We zijn nu druk aan het inpakken en hebben nog tot 24 maart gasten in ons kleine huisje op het platte land. Daarna zullen de nieuwe bewoners van Kwadijk er een nieuwe touch aan aan geven.

Op 19 april, op de verjaardag van mijn vader ( die in 2007) is overleden proosten we op ons nieuwe avontuur en komen onze eerste gasten. We kunnen niet wachten om ze te kunnen verwelkomen.

De Burgemeester noemt Middelburg de stad van de Vrijheid en wij hopen dan ook dat hij gelijk heeft.

Ik hoop jullie weer geinspireerd te hebben.. dat als je groot denkt dingen eerder op je pad kunnen komen.

Fijne dag,

With Love Silvia

Een straatfotograaf moet een creatieve geest hebben.

Mijn onderwerp van vandaag is Straatfotografie. Waarom? Nou eigenlijk gewoon omdat alle straatfotografen mensen zijn die geinteresserd zijn in de mens en zijn omgeving. Of willen ze net zo als ik een bepaald doel belichten, letterlijk of figuurlijk, om zo voor een ander perspectief te zorgen. Dit zorgt soms dan ook voor een vreemde of gespannen sfeer.

Dagelijkse straattaferelen worden voor mij persoonlijk bijzonder als ik de straatfotograaf het mag vast leggen om er een bijzonder verhaal bij te kunnen vertellen. Mijn manier van fotograferen is verwant aan documentaire en journalistieke fotografie, met het verschil dat niet de foto, maar de boodschap door de kunst van het fotograferen begrepen gaat worden.

Als straatfotograaf werk ik ook niet vaak in opdracht maar als autonome vrijbuiter op jacht naar een unieke foto die op het intuïtief juiste moment wordt genomen. Mijn doel is om een subjectieve indruk geven van de ervaring van het dagelijkse leven in een mijn omgeving om uiteindelijk een serien te maken van originele, aansprekende beelden in een herkenbare stijl, die een eigen visie op deze aan de maatschappij te tonen. Ik wil emoties opwekken om zo anders naar puur en onbewerkte werkelijkheid te kijken en hoop dat mensen die op echte waarde kunnen inschatten!

Ik vind mijn onderwerpen overal omdat wanneer je goed kijkt ze overal te vinden zijn en er is altijd wel iets boeiends op straat te zien is. Door straatfotografie geniet je van de afwisseling, de spanning en de creativiteit.

Straatfotografie zal je kijk op dingen doen veranderen en leer je de dingen om je heen veel meer doen waarderen.

Je zult je nooit echt meer vervelen, nergens! Ga eens alleen op reis en leg alles vast wat je hart raakt. Het is mede een goede manier om voldoende beweging te krijgen!

Tips make me move!

With Love Silvia

Een Zorgintensief mens heeft recht op eerlijke Zorg en Geluk!

Ieder mens heeft recht op een gelukkig leven. Dat staat ook in het mensenrechtenverdrag. Maar de realiteit is anders. Er kan van alles gebeuren waardoor geluk door een zeldzame aandoening en hartafwijking in de knel komt. Zorgverzekeraars blijken zorg in periodieke handelingen, geheime codes en in minuten te kunnen analyseren. Terwijl het in werkelijkheid totaal anders blijkt te werken! Niet- artsen blijken akkoord verklaringen te beoordelen of te herbeoordelen, maar juist juristen. Dat is een kwalijke zaak.. waar veel mensen zich niet van bewust zijn.

Delta Lloyd en Nationale-Nederlanden zijn vorig jaar samen verder gegaan als één bedrijf onder de naam Nationale-Nederlanden maar opereren ook vanuit CZ. Vreemde situatie vind je ook niet.. gezien de privacy Persoons Gegevens!

Doordat er zoveel gegevens aan de verzekeraar overhandigd moeten worden, zijn wij van mening dat het medisch beroepsgeheim systematisch wordt uitgehold.

Om de kosten in de gezondheidszorg onder controle te houden, voeren de verzekeraars steeds meer eenzijdige controles uit bij chronisch zieken. Hierbij wordt zonder dat wij hier zelf toestemming voor geven door iedereen in onze dossiers gekeken. En dat is een flinke inbreuk op de privacy en in tegenstrijd met de wet.

Zo bundelen verzekeraars daardoor nog meer van onze medische gevens “zonder toestemming van de patient”,delen ze deze kennis en ervaring onder elkaar en als je het als patient niet mee eens bent, worden je gevens ook nog eens met de juridische afdeling gedeeld om “redelijkerwijs” de patient ook nog eens slechter van dienst te kunnen zijn.

Als er iets zou veranderen zouden mensen hier persoonlijk bericht van hebben ontvangen! Dit gebeurd naar mijn weten niet en zou daar zou ik persoonlijk ook geen toestemming voor hebben gegeven.

NN schrijft:

U ontvangt per merk en per product een persoonlijk bericht als er iets veranderd. Dit betekent dat u van ons meerdere e-mails of brieven krijgt om u goed te informeren per product.

Vraag op de website van NN

Verandert de kwaliteit van de dienstverlening als Delta Lloyd en Nationale-Nederlanden samengaan?
Zij zeggen Nee, wij zeggen Wel… nieuwe regelementen waar de juristen weer lekker aan hebben zitten sleutelen voor een mooi uurloon en bonus waarschijnlijk.
Ja want, ze bundelen hun kennis, hun ervaring en hun expertise om zo nog beter aan de veranderingen binnen de zorg door te voeren in plaats van zorg op maat te verlenen. Ze verbeteren de kwaliteit van hun eigen omstandigheden en zien de client /patient als een product om de dienstverlening nog slechter in de praktijk uit te kunnen voeren!
Regelementen worden zomaar elk jaar in het voordeel van de zorgverzekeraar gewijzigd en in het nadeel van de client en moet de client het ook nog maar eens zelf uit zien te vissen. Klachten van de zorgverzekeraar zie ik nergens als veelgestelde vragen komen.. alleen dat wel een klacht in mogen indienen. Zo zo!

NN Group zegt ook van alle betrokken toezichthouders toestemming te hebben gekregen om Delta Lloyd over te nemen maar heeft de client hier geen inzage maar hij is toch ook verplicht om elk jaar 385,00 euro aan eigen bijdrage moet betalen?

Ik was klant bij Delta Lloyd. Mag Nationale-Nederlanden zo maar mijn persoonsgegevens gebruiken zonder mijn toestemming?

Omdat ik een overeenkomst had met Delta Lloyd en omdat Delta Lloyd en Nationale-Nederlanden samen zijn gegaan als één bedrijf mag Nationale-Nederlanden klaarblijkelijk zomaar mijn persoonsgegevens gebruiken. Maar wie bepaald dit en waarom hebben wij hier geen toestemmingsformulier voor moeten invullen?

Show Me, Don’ Tell Me.’

Dit blijkt dus een geheime gedragscode voor naleving van privacy-voorschriften door banken en verzekeraars.

Ik noem dit geen eerlijke zorg maar eenzijdige zorg waar de patient gewoon te aller tijde de dupe van is, naast alle andere zorgen om te blijven leven.

Wij voelen ons namelijk al een tijdje aardig voor aap gezet! Hugo de Jonge.

De straat, het Labratorium voor experimenten.

Mijn leven – gewoon een veelomvattend kunstwerk!

Het is vandaag dinsdag 20 februari 2019. Ik sta moe op..dit is geen nieuws… het overkomt me elke dag, maar geen paniek hoor.. ik kan wel wat hebben. Ik lijk een beetje op een oude diesel….. langzame start… maar blijft gaan..! Voor hoelang? God zal het weten! Ik heb nou eenmaal een raar hart dat op een spons lijkt en ontspoorde longen die gewoon ff meer de tijd nodig hebben om te ventileren.

Maar goed.. na een goed en stevig ontbijt met heerlijke koffie bekijk ik mijn foto’s die ik zondag geschoten heb tijdens mijn reis naar het mooie Middelburg.

De stad van Vrijheit in ’t land van belofte.

Wim en ik hebben de uitnodiging van de familie Geluk… om een nieuwe burenborrel bij te wonen met liefde aangenomen. Dit werd gehouden in de galerie van de familie van Berkel & Art.

Ik had geen enkel idee wat ik me hierbij kon voorstellen maar het was een onvergetelijke middag. Hoe klein Nederland is blijkt maar weer uit de gemeenschappelijke kennisen die we ook hier in het verre Middelburg blijken te hebben.

Ik heb mijn brein opnieuw moeten voeden en bedraden zodat het meer geneigd is tot positieve gedachten en gevoelens.

Op experimentele wijze probeer ik mijn nieuwe werk tastbaar te maken en heb ik dan ook twee van mijn favoriete handgemaakte tafeltjes meegenomen, als mensen mij vragen wat voor werk of ik doe!

Levenskunstenaar zijn is volgens mij geen werk maar meer een streven van zingeving en bezieling. Ik hoop gewoon op een beetje meer betovering terug te brengen in een wereld die gewoonweg glashart blijkt te zijn.

Mijn blik op de weg voor Vrijheid door Creativiteit zorgt altijd voor een open ongedwongen en informele sfeer.

Ik gebruik het ook als ijsbreker bij nieuwe B&B gasten en zet dit ook op een speelse manier in, om zo op een unieke manier met elkaar kennis te laten maken. Mensen zijn door de details op de kamer vaak nieuwsgierig naar het verhaal dat bij een kunstwerk hoort.

Geen wonder dat ik dit zo ook weer schrijf, want deze eigenzinnige levenskunstenaar maakt dan ook veel mee. Ik zie en reis veel, en daardoor ontstaan nieuwe kansen en met simpele gesprekken ga ik bijzondere uitdagingen aan en lok ik dingen uit die gaan over de feiten van het leven.

Oog hebben voor detail is een must voor een levenskunstenaar. Kunstenaars zien vaak wat vele anderen ontgaan en tonen andere perspectieven dan die ze al kennen.
Ik wil laten zien dat onvermoede details een nieuwe wereld voor mensen kunnen openen. Goed kijken en luisteren begint met je ogen openen, dit maakt je opmerkzamer, in je werk, je prive en daarbuiten.

Het opnieuw laten stromen van kunstzinnig bezig zijn staat voor ons dan ook indirect in verband met het door laten stromen van ons vermogen om ook in de rest van ons leven slagvaardig en moedig de dingen te doen die we werkelijk willen….. en dat is … Zo lang mogelijk autonoom willen blijven zijn, of te wel Participeren 2.0.

Fijne dag..en wie weer tot snel in Middelburg, waar we mee willen gaan doen met de kunst en cultuurroute.

Tot snel Silvia

%d bloggers liken dit: