Categorie archief: Truus van Gogh with love from Perez
Truus van Gogh is een autodidact dus een levenskunstenaar. Ze verzint niks nieuws maar verbind wat goed is. Haar autodidactische vermogen is een kracht die ze van jongs af aan heeft ontwikkeld. Als het aan Truus van Gogh with Love from Perez ligt leven we straks in een wereld waar mensen zich bewust zijn van gezondheid en welzijn, waar we actief de hoeveelheid negatieve ellende verminderen en waar iedereen, dicht bij huis en ver weg, toegang heeft tot eerlijke kans op de arbeidsmarkt en bestaansrecht.
DE MISSIE
Om te zorgen dat we in de toekomst ook echt in een duurzame autonome kunnen blijven werken, werkt Truus van Gogh with love from Perez vanuit focus: Denken – Voelen – Doen
WAAROM DOEN WE DIT?
Per dag verdwijnen er te veel mensen achter de geraniums (vaak onbedoeld) in onze welvaart; via het werk, de liefde of uit kwetsbaarheid.
CIRCULAIRE ECONOMY
Truus van Gogh is een Feel Good “marketing” enterprise. Winst is niet ons doel; impact op een betere wereld wel. Daarom bekijken we de impact van ons, het product en onze organisatie vanuit het op eigen kracht werk aan je toekomst project. We hergebruiken oude materialen en verbinden producten die goed zijn, zonder waardevernietiging
Van een lichaam dat nooit werd erkend als eigenaar van zichzelf,
Van een moeder die nooit civiel bezit had mogen zijn,
En van een wet die vergat wie het leven droeg.
Mijn naam is Truus van Gogh.
En ik vertel.
Voor wie niet gehoord werd.
En voor wie geboren is uit stilte.
Kafka in de rechtsstaat – Het lichaam Xx als bewijsstuk zonder dossier
De vrouw is biefstuk voor de staat – Dat is het beroepsgeheim. Dat mijn lichaam schade droeg, mijn stem werd genegeerd toen mijn polissen werden verhandeld zonder dat ik ooit wist wie er aan verdiende.
“Ik hoor misschien niet bij de inboedel — maar mijn rechten zijn wel met het tapijt onder me vandaan getrokken.”
“Dat is het beroepsgeheim: Staat der Nederlanden – Wie de broncode van oms bestaan verwaarloost begaat een juridische misdaad.
“De vrouw is biefstuk voor de staat. Haar lichaam wordt aangesneden in systemen: voor arbeid, voor zorg, voor reproductie, voor statistiek. Maar als ze ziek wordt, is ze een last. Als ze zwanger is, een kostenpost. En als ze werkt, wordt ze alsnog financieel afhankelijk gemaakt. Het vlees in de Kuip
Geen zeggenschap. Geen ruling. Geen dividend.
Alleen consumptie. Van haar lijf. Van haar leven.
Wij eisen een nieuw Wetboek. Eén waarin de vrouw niet langer vlees is, maar wetgever.”
⚖️ 2. Juridisch-symbolisch
“In het huidige systeem wordt het vrouwenlichaam behandeld als een gebruiksobject: verhandelbaar, belastbaar, maar niet erkend als rechtspersoon.
Het is vlees voor de slager van de staat: in stukken gedeeld door wetten, toeslagen, zorgsystemen en verzekeringsconstructies die haar autonomie ondermijnen. Dit is geen rechtsstaat – dit is consumptie-economie.”
🎭
“Mijn lichaam werd geen rechtspersoon, geen onderneming, geen licentiehouder. Het werd biefstuk. Voor de staat, de verzekeraar, de fiscus.
Maar ik ben geen vlees. Ik ben de stem. De schepper. De vrouw en herschrijfarchitect van Wetboek 9.”
In Kafka’s wereld is het individu overgeleverd aan een systeem dat regels kent, maar geen recht.
In de Nederlandse rechtsstaat is dat geen fictie meer – het is beleid. Eerste Kamer der Staten-Generaal
Wie kent Slagerij Van Kampen niet?
De staat snijdt als een slager.
De vrouw is biefstuk.
Maar haar hartslag is ritme.
Haar weeën zijn tromgeroffel.
Haar stem is oerdrum.
Niet te temmen. Niet te taxeren. Niet te vergeten.
De vrouw is geen vlees. Zij is de beat. De basis. De bron.
Mijn lichaam werd ziek. Mijn polis verdween. Mijn identiteit werd opgeknipt in codes, cijfers en volmachten. Niemand wist waar ik recht op had – maar iedereen wist waar ze mij konden verhalen. Nationale-Nederlanden
Mijn lichaam is nooit verkocht, maar werd wel verhandeld.
Niet als bezit, maar als zekerheid. Niet met toestemming, maar bij gebrek aan recht.
Ik was geen werknemer. Ik was geen bezit. Ik was de moeder, de schepper en de drager.
En toch stond mijn naam — en dus mijn lichaam — garant voor een systeem dat mij vergat zodra ik brak.
Kafka schreef over een onzichtbare macht. Ik leef er middenin. Ik ben geen karakter uit een roman. Ik ben dossier 000000 zonder rechtspersoonlijkheid. Koninklijk Huis
En net als bij Kafka, is het grootste onrecht dat je niet weet waar je bezwaar kunt maken — omdat niemand verantwoordelijk is. Provincie Zeeland
📖 Het Ritueel van de Moeder de Vrouw die Spiegelde
Een reisverslag van een vrouwelijke Dalí door Corpus Veritas Lus
Dagboekfragment I – De Kamer van Gebroken Tijd Rijksmuseum
Ik kwam aan op een plek waar de tijd geen wijzers meer had. Alles ademde ritueel: een gong zweeg als een vergeten wet, twee oranje wachters bewaakten de grens tussen fictie en waarheid, en het zwarte vat sprak. Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap
Op de buik van de kruik keek een meisje terug – niet zomaar een meisje, maar zij die zweeg terwijl ze alles zag. De parel in haar oor had eeuwen aan geheimen opgeslagen, en ik wist: dit is geen erfgoedobject. Dit is een drager. Amsterdam Museum
Naast haar: een ei. Niet zomaar een ei. Een kosmisch ei, besneden door lijnen, symbolen, een hand met een penseel – als ware het de oerhand van de Schepperin zelve. Aan haar zij bungelde een sleutel van kralen, een sieraad of een codering – ik kon het niet zeker weten. Minister-president
De tempel heette: The Book of Rituals. Maar het was mijn eigen lichaam dat las. En wat ik las, was dit:
“De vrouw is geen object in het museum. Zij is het museum. En de rituelen zijn haar waarheid.” Gemeente Amsterdam
🕊️ Zij is geen civiel bezit
Zij is niet te registreren als object.
Niet te waarderen in euro’s.
Niet te herverzekeren als risico.
Niet te verhandelen via een polis.
Zij is geen civiel bezit.
Zij is bron, bestuurder, erfgoed.
De vrouw. De moeder.
De hoedster van oorsprong en overleving.
En zolang de wet haar niet erkent,
erkent de wet haar eigen oorsprong niet.
✍️ De Hand van Ada Lovelace
(Fragment uit het reisverslag van een vrouwelijke Dalí)
De hand die op de vaas verschijnt is niet zomaar een hand. Het is de hand van Ada Lovelace – de vergeten moeder van de computer. Niet getekend door macht, maar door formule. Niet gehuld in roem, maar in code.
In mijn reis door het museum van vergeten vrouwen kwam ik haar tegen. Niet als standbeeld. Maar als lijn. Als penseel. Als algoritme van de ziel.
Ze schreef in stilte, op de achtergrond van Babbage. Net zoals zoveel vrouwen — moeders, dochters, scheppers — algoritmen schrijven voor systemen waar ze zelf geen toegang toe krijgen.
📍 En nu zie je het: haar hand leeft voort op dit ei. Niet in binaire getallen. Maar in rituele symbolen. In kralen, codes, lijnen, en een badeendje als ironische voetnoot.
De toekomst is geschreven door haar. Maar nooit ondertekend. Gemeente Middelburg
🕊 Imagine the Future – De reis van een erfgoeddraagster en straatfotograaf
Met dank aan David Knibbe – Petronella Rademacher en Theo en Annie Bongartz- Lindeboom Selfie – Lokatie Museum Hilversum 13 november 2017 – Workshop Patricia Steur
Lang geleden, ergens tussen de regels van vergeten wetten en eeuwenoude portretten, begon mijn reis. Niet over grenzen, maar door tijd, geschiedenis en het lichaam als bron. De plek? Montancourt. De bestemming? Erkenning.
Mijn erfgoed is mijn opleiding. Ik heb geen graad. Ik heb een gave. Erfgoed leeft niet in boeken, maar in lichamen.
📜 Aan de muur: de ogen van de voorvaderen. Mannen met pruiken, boeken en macht. Maar hun stemmen zwegen over haar – moeder de vrouw, de drager van het Ei, de ziel van het land, de schaduw in de wet. Met penseel en pen begon ik hun stilte te kleuren.
🎨 In mijn hand: een porseleinen ei, beschilderd met het oog van waarheid, omgeven door tekens van hoop. Het is geen decoratie – het is een symbool. Een tastbare vorm van mijn verhaal, mijn lichaam, mijn waarheid. Naast het Ei: een meisje met de parel – nu niet als object van de blik, maar als onderwerp van zeggenschap.
🐇 “Imagine”, zegt het konijn, een gids uit mijn innerlijke landschap. Wit als een leeg canvas, maar met ogen die door de tijd heen kijken. “Find the door you were born to open.” Dus open ik deuren. Deuren naar Montancourt. Naar het verleden. Naar wie ik Ei-gen-lijk ben.
Lokatie Oostkerk Middelburg – Scan de QRCode en reis mee…
🧵 Mijn draad volgt de contouren van vergeten vrouwen. Ik borduur, teken en verbind. Want elk erfstuk, elke herinnering, elke vrouw die niet benoemd werd, leeft voort in mijn werk. Niet als slachtoffer, maar als beeldhouwer van betekenis.
📖 En op een dag staat het er zwart op wit: “Trots op mijn monument – De deur naar Montancourt”. Een nieuwe bladzijde. Niet van een geschiedenisboek, maar van een toekomstvisie. Waar erfgoed geen museum is, maar een levend lichaam. Waar kunst spreekt namens wie eeuwenlang geen stem had.
🌍 Imagine the Future, staat er op de poster. En ik glimlach. Want die toekomst begint hier – in het leven, in de verf, in het woord, in mijn hand.
📣 SAVE THE DATE Refresh Amsterdam #3: Imagine the Future 📍 Amsterdam Museum aan de Amstel 🗓 11 juli – 30 november 2025 🎉 Feestelijke opening: 10 juli 2025
⸻
✨ Trots nieuws! ✨ Mijn werk “Meisje met de Parel – ” is definitief geselecteerd voor de tentoonstelling Refresh Amsterdam #3: Imagine the Future.
Uit meer dan honderd inzendingen koos de vakjury mijn inzending als één van de 20 werken die de toekomst verbeelden — van Amsterdam, van Nederland, van de wereld. Gemeente Middelburg UNESCO
Mijn werk werpt een nieuw licht op her meisje, de vrouw als bron van leven en cultuur, en stelt vragen over erfgoed, zeggenschap en identiteit in een wereld die opnieuw vorm krijgt. Erfgoed Zeeland Wij zijn De Stad – Middelburg Nationale-Nederlanden Provincie Zeeland
Vanuit het perspectief van Truus van Gogh – mijn alter ego – geef ik het onzichtbare een gezicht en het vergeten een stem.
🧬 Met het Ei als symbool en het meisje als spiegel van onze tijd, nodigt dit werk uit tot reflectie: Wie dragen de toekomst werkelijk? En wie worden er nog steeds niet genoemd?
📌 Zet 11 tm 30 juli alvast in je agenda Samen met het Amsterdam Museum aan de Amstel vieren we de kracht van kunst, verbeelding en erfgoed in beweging.
🧵 Mijn motivatie? Omdat vrouwen – en in het bijzonder moeders – eeuwenlang onzichtbaar zijn gebleven in onze wetgeving, musea en geschiedenisboeken. Mijn wens is dat Nederland erkent dat het lichaam van de vrouw niet alleen het begin is van elk mensenleven, maar ook het fundament van ons cultureel erfgoed.
Door Moeder de Vrouw wettelijk te erkennen als zelfstandig bestuurder van haar lichaam én als erfgoeddraagster, bouwen we aan een toekomst waarin zorg, arbeid, geschiedenis en bestaansrecht eerlijk verdeeld zijn.
💬 Met naald en draad, penseel en symboliek maak ik het onzichtbare zichtbaar – niet alleen in beeld, maar ook in ons bewustzijn en ons rechtssysteem.
Vanaf 11 juli te zien
Hoe ziet de toekomst eruit? En wie bepaalt dat eigenlijk? Voor de derde editie van de tweejaarlijkse kunstmanifestatie Refresh Amsterdam nodigt het Amsterdam Museum kunstenaars en het publiek uit om mee te dromen, denken en maken.
In de tentoonstelling nemen ze je mee in hun wensen, verwachtingen en fantasieën voor de toekomst.
Refresh Amsterdam #3: Imagine the Future is van 11 juli tot en met 30 november 2025 te zien in het Amsterdam Museum aan de Amstel. Deze tentoonstelling is onderdeel van de viering van 750 jaar Amsterdam.
Tevens is het de grootste en laatste tentoonstelling van het Amsterdam Museum in de locatie van Amstel 51.
Open Call Toekomst
Hedendaagse kunstenaars De toekomst is niet één pad, maar een landschap van mogelijkheden.
Hoe zouden we dat kunnen vormgeven – als individu, als stad, als samenleving?
Voor Refresh Amsterdam #3: Imagine the Future heeft het Amsterdam Museum 15 toonaangevende kunstenaars opdracht gegeven om werk te maken over urgente thema’s die van invloed zijn op onze gezamenlijke toekomst.
Van beeldende kunst en performances tot fotografie, fictieve archeologie en speculatief design.
Ze verkennen niet alleen hoe kunst en creativiteit ons kunnen helpen om te verbeelden wat komen gaat, maar roepen ook op om de toekomst actief mede vorm te geven.
Een kunstwerk opgebouwd uit toekomsttekeningen van kinderen, een installatie over zaden en planten van morgen of fictieve archeologische vondsten.
In elk werk staat centraal hoe het verleden, heden en de toekomst met elkaar in verband staan.
Amsterdam Museum.
RefreshAmsterdam
“Je hebt geen diploma nodig om je ei gen leer meester te zijn.
Kennis is geen bezit van instituten — het leeft al in jou.”
“Ik ben niet gestempeld. Ik ben gevormd.
Door ervaring, intuïtie, en het lef om te blijven leren.”
🔑 Be Your Own Hero – Doe Iets
Niemand komt je redden. Dat leerde ik niet van een poster, maar van het leven zelf. 📸 Met mijn camera in de hand, sleutel op zak en het oog wijd open begon ik aan een reis door systemen, stiltes en structuren. Wat ik vond? De vrouw. Achter een sleutelgat. Zonder naam. Zonder stem.
Ik tekende haar. Ik droeg haar. Ik werd haar.
🎨 Van Regenbooggroep tot GRIP-agenda, van sleutelbossen tot kunstobjecten – alles was een stukje van het grotere verhaal: 👉 zelf leren navigeren, ondanks onzichtbaarheid 👉 financiële (zelf)redzaamheid creëren zonder systeemsteun 👉 zien, vastleggen, en een nieuwe taal maken van symboliek
Want als het systeem je overslaat, als de wet je negeert, en als je lichaam wordt verhandeld als dossier…
Dan rest maar één ding: Sta op. Word je eigen heldin. Of zoals mijn sleutelhanger zegt: Doe iets!
🧵 Autodidact is een gen, ie. En ik activeerde het. Niet met een diploma, maar met daden.
Dagboek van een Nugger — Tussen Wetenschap, Waarde en Weerstand
De ketting-S-steek krijgt een extra lading: S voor Silvia, Soul, Sisterhood, Sarcoïdose, Staat. Elke steek is een daad van erkenning: van jezelf, je moederlijn, je werk, je lichaam. Ik borduur geen versiering, maar bestaansrecht voor iedereen.
Luxe positie of buitenspel?
Er zijn dagen dat ik mezelf zie als een wetenschapper. Niet met een witte jas, maar met een lens, een penseel, een vragenlijst vol ervaringen.
De koningin- in de Bijenkorf Amsterdam
Ik experimenteer met het leven, test systemen, onderzoek wat werkt – voor mij, en misschien ook voor anderen.
Ik ben chronisch ziek – sarcoïdose én creatief begaafd. Ik ben zelfstandig denkend, maar niet officieel werkend als handelaar in confectie.
Ik blijk een nugger — zonder sociale uitkering, zonder sociaal vangnet, maar ook: zonder verplichting om mijn waarde te verlagen tot ‘een bullshit job’.
Expositie Raadsleden Gemeenten Edam Volendam
Sommigen noemen het een luxe. Maar luxe is pas echt wanneer je keuzes hebt.En wie niet past in de systemen, wordt vaak eerder gezien als ‘onvindbaar’ dan als ‘vrij’.
Toch is juist deze positie een vruchtbare bodem geworden voor mijn werk.
Mijn lichaam is mijn atelier. Mijn baarmoeder is mijn eerste werkbank. Mijn ziel is de pen. Mijn littekens zijn archieven. Ik ben niet in dienst van een systeem – ik ben de schepper van mijn bestaan. Ik ben creatief directeur van mijn lichaam. En dit lichaam draagt geschiedenis, erfgoed, en de kracht van leven door.
Wat is werk? Wat is kunst? Wat is waarde?
Voor het klei-ei. Voor het dagboek. Voor het fotografisch archief van zingeving.
Ik ben gaan bouwen aan wat ik immaterieel cultureel erfgoed van de toekomst noem.
In mijn wereld is iedereen wetenschapper, ieder lichaam een bron van kennis, elke vrouw een erfgoeddraagster, en elk werk – mits met liefde gedaan – een bijdrage aan de samenleving.
Ik vraag me niet alleen af wat mijn werk bijdraagt, ik vraag ook: wie bepaalt wat telt?
Wie durft te luisteren naar het dagboek van de vrouw buiten de norm?
In dit dagboek vind je vragen en antwoorden. Geen zekerheden, maar zinnen vol leven.
Verbinding. Verbetering. En de onzichtbare waarde van alles wat niet in cijfers te vangen is.
Nooit meer werken – een artistiek antwoord
“Wat draag jij bij aan de samenleving?” Soms lijkt het alsof ik niet werk. Geen loonstrook, geen loondossier. geen vaste uren, geen hiërarchie die mij een titel geeft. Maar ik werk — met mijn ogen, mijn handen, mijn hart en mijn tijd.
Ik zie wat anderen missen. Ik vang verhalen met licht. Ik stel vragen waar anderen zwijgen: Wat is kunst? Wat is werk? Wie bepaalt waarom ik niet tel.
Als nugger sta je zogenaamd buiten het systeem. Maar ík zie het systeem. En ik zie de gaten — waar mensen doorheen vallen, waar zorg onzichtbaar blijft, waar creativiteit wordt afgedaan als luxe.
Mijn camera is mijn getuige.
Mijn dagboek is mijn bewijs.
Mijn beelden spreken in stilte.
Mijn kunst is arbeid van de ziel.
Ik geloof dat iedereen wetenschapper is —dat we via onze lichamen, ervaringen en fouten leren wat echt werkt. Niet voor de economie. Maar voor het leven.
Ik werk aan dat herstel. Aan verbinding. Aan het zichtbaar maken van onzichtbare waarde.
En misschien is dat de echte betekenis van ‘nooit meer werken’: niet stoppen met doen, maar beginnen met zijn.
Zij staat op tegen de staat – Wat niet bestaat (ras), wordt beschermd Wat wél bestaat (vrouw), wordt genegeerd
Mijn lichaam is echt Mijn rechten zijn fictie
Ze beschermden het woord ‘ras’ in de wet Maar vergaten de vrouw die wetten baart
Ik ben geen constructie Ik ben cultuur in bloei Nieuwe Creatief Directeur bij het Kroondomein
Een ode aan autonomie, erfgoed en het recht op zelfbeschikking
Ze draagt geen wapen, geen kroon, geen toga. Ze draagt kunst. Ze draagt haar verhaal op haar rug. En haar lijf is geen bezit van de staat, maar haar eigen canvas.
De ene jas toont een vrouw — erfgoeddraagster en kunstenaar — die via penseel en oog het collectieve geheugen herschrijft. Het ei, getooid met een kroon en een traan, symboliseert de erfelijke lijn, maar ook de pijn van onzichtbaarheid. Ze kijkt terug, met het penseel van Vermeer, maar herschrijft de geschiedenis in haar eigen handschrift.
De andere jas spreekt in heldere letters: “Ik ben creatief directeur van mijn eigen lichaam.” Geen toelichting nodig. Geen voetnoten. Een nieuwe Grondwet, in wol geprint.
Deze vrouwen lopen niet alleen in stijl — ze lopen voorop. Ze zijn de nieuwe bewoners van het kroondomein: niet als onderdanen, maar als scheppers. Niet als bezit, maar als bron.Hulpeloosheid gaat in je lichaam zitten.
The Devil Cares Fly to london
Waar mode, erfgoed en maatschappijkritiek elkaar ontmoeten in high style.
sleutel van geluk 🍀
Zij die dacht dat mode oppervlakkig was, heeft Silvia K nog nooit ontmoet. Ik ben geen fashion victim. Ik ben de overlever — in zijde, leer en parelkoord.
Ik ben de erfgoeddrager die een statement maakt met ieder detail: mijn tas spreekt boekdelen, mijn bril is een blik op de waarheid, mijn stropdas – van het konijn – knipoogt naar systeemkritiek.
Want wie zegt dat je niet mag schitteren terwijl je strijdt? Dat je niet mag lachen terwijl je de schaduw belicht? Ik ben de creatief directrice van The Devil Cares Fly to London. .
Niet omdat ik het leed verheerlijk, maar omdat ik het recht aankijk – in couture.
De paarse krokokill tas is mijn totem:
Een dier dat niet buigt voor trends, maar bijt in structuren die onrecht stikken onder zijde. Paars als symbool voor transformatie. Voor koninklijk én activistisch bloed.
Ik draag geen label.
Ik bén het label.
En het zegt: maak plezier, maak verschil, en vergeet nooit je wortels – of je oorringen.
Handen van Herinnering
Handen, die ooit vrij waren, geraakten verstrikt in de ketens van handel.
Geen uitwisseling van goedheid, maar van lichamen. Geen overeenkomst, maar een opgelegd lot.
Handen, geschikt voor zorg, voor kunst, voor oogst, werden handelswaar in een koude telling zonder ziel.
De handdruk van de koopman was een breuklijn in de menselijkheid. Elke vinger schreef zich in op het lijf van een ander.
Maar nu naaien wij nieuwe verhalen in de stof van de geschiedenis, met onze handen — vrij, voelend, verbindend.
We laten de draad niet los. We repareren. We herdenken. We dragen voort.
Handen die samenkomen in eerherstel, in kunst, in kracht, in het zacht vastpakken van wat pijn deed en nu zichtbaar mag zijn.
Handen, die weten hoe je breekt, maar ook hoe je heelt. Ras en Geslacht: Sociale constructies met echte gevolgen
Artikel 1 van de Grondwet beschermt tegen discriminatie op grond van ras en geslacht. Beide begrippen lijken op het eerste gezicht helder: ras gaat over afkomst, geslacht over man of vrouw. Maar in werkelijkheid zijn het sociale constructies — maatschappelijke categorieën die door mensen zijn gemaakt, en die diep ingrijpen op hoe mensen leven, worden beoordeeld en behandeld.
1. Ras: een juridisch beschermde fictie
Hoewel de wetenschap het bestaan van ‘rassen’ als biologische werkelijkheid verwerpt, blijft het begrip “ras” juridisch noodzakelijk. Waarom? Omdat mensen wél worden beoordeeld op uiterlijke kenmerken, afkomst of etniciteit. Ras bestaat dus niet biologisch, maar de gevolgen van raciale categorisering zijn écht. Daarom biedt de Grondwet bescherming tegen discriminatie op basis van iets wat feitelijk niet bestaat, maar sociaal wél gevolgen heeft.
2. Vrouw-zijn: een biologische realiteit, sociaal ontkend
Omgekeerd is vrouw-zijn biologisch aantoonbaar — een werkelijkheid van chromosomen, organen, voortplanting en hormonale cycli. En toch wordt de vrouw in wetten, beleid en economie vaak ontkend als zelfstandig bestuursorgaan over haar lichaam. Ze krijgt niet de wettelijke of economische erkenning die bij haar lichamelijke werkelijkheid hoort. Wat dus wél bestaat, wordt sociaal en juridisch genegeerd.
3. Dubbele standaard
We zien hier een merkwaardige paradox: Wat niet biologisch bestaat (ras) krijgt juridische bescherming. Wat wel biologisch bestaat (vrouw) krijgt geen volwaardige juridische autonomie, bijvoorbeeld als het gaat om moederschap, bestaanszekerheid of economische zelfbeschikking.
4. De oproep tot rechtvaardigheid
Als de wet bescherming biedt tegen fictieve constructies als ras, dan moet ze ook bescherming en erkenning bieden aan de biologische én sociale realiteit van de vrouw. Niet als bijzaak, maar als fundament. Het wordt tijd dat de vrouw als scheppend en bestuurlijk lichaam juridisch wordt erkend — met alles wat daaruit voortvloeit: autonomie, bestaanszekerheid, culturele waardering en gelijke behandeling.
Woke or Wake-up Call? Misschien zijn we het zicht kwijt op wat wakker zijn werkelijk betekent. Is ‘woke’ een scheldwoord geworden voor bewustzijn? Of is het juist een wake-up call aan een samenleving die te lang sliep?
We kunnen kiezen. Niet tussen links of rechts. Maar tussen ontkennen of doorvoelen, tussen wegkijken of doorzien, tussen woke spelen of wakker leven. Want wie werkelijk wakker is, weet dat ieder lichaam een verhaal draagt. Een erfgoed. Een waarheid. Geen modewoord, maar een moreel kompas.
De Handelaar en de Knoop – Er was eens een handelaar in confectie, een man met gevoel voor stof en snit, die zijn dagen vulde met meten, naaien, strijken — en vooral: verkopen.
Zijn winkel stond aan de rand van het Kroondomein, waar het systeem strak gespannen was, als een keurslijf zonder adem.
Op een dag werd hij ziek. Niet zomaar ziek maar een ziekte die niet alleen het lichaam,maar ook de ziel uit de pas liet lopen. Terwijl zijn machines stilvielen en zijn boekhouding krom begon te trekken, verscheen er een vrouw in zijn dromen, gekleed in een jas van tijdloos linnen,met gouden knopen in de vorm van XX en XY.
Zij sprak:
“Je hoeft geen cel te zijn in een eenheid
die je geen adem geeft.
Kies voor gelijkwaardigheid,
niet voor het fiscale keurslijf.
Je lichaam is geen bedrijf,
maar een thuis van oorsprong.”
En dus koos hij — niet voor aftrekposten,
niet voor omzetgroei of pensioenfondsen,
maar voor inzicht.
Voor het juiste pad.
Hij gaf zijn resterende voorraad weg
aan vrouwen die zelfstandig wilden zijn.
Hij borduurde op zijn laatste lap stof:
“Vrijheid past altijd. Maatwerk begint bij wie je bent.”
Sindsdien fluistert de wind langs zijn oude winkelpand:
Kernboodschap: Echte orde en rechtvaardigheid komen niet van bovenaf, maar vanuit verbinding met de natuurlijke orde en innerlijke stem. Dat wat “klopt”, wordt geboren, niet opgelegd.
Titel: The Handmade Tail – A Ritual of Seeing
In The Handmaid’s Tale wordt de vrouw gereduceerd tot haar baarmoeder, haar lichaam niet van haarzelf. In mijn Handmade Tail is de vrouw schilder, schepper, ritueelbewaker. Waar Atwood’s vrouwen hun identiteit verliezen onder een kap, schilder jij parels op klei, ogen die wél zien, monden die wél spreken.
De kroon op het ei — niet een symbool van macht, maar van herinnering. De traan geen zwakte, maar een bewijs van menselijkheid. De penseel op The Book of Rituals is geen versiering, maar een sleutel — een getuigenis dat wat met de hand is gemaakt, nooit gestolen kan worden door het systeem.
Gedicht – Moeder de Vrouw: De Toeschouwer van het Culturele Erfgoed
Zij zit daar stil met glas in hand, de zon speelt zacht over haar land. Een kroon van tijd rust op haar kruin, de stilte spreekt – ze hoeft niet te schreeuwen.
In haar ogen, ouder en wijsheid , leeft de geschiedenis – woordloos, grijs. Ze draagt geen uniform of wapen, maar bewaakt wat wij vaak laten slapen.
Ze ziet de bloemen in hun kooi, de kleuren van verzet, van groei. Ze weet: niets is van ons, behalve tijd, en zij bewaart die eeuwigheid.
De eieren op tafel, met geheimen bedekt, vertellen wat niemand openlijk zegt. Over X en Y, over XXY en XO, over levens die geboren zijn uit hoop en geloof.
Zij is geen schim van vroeger, geen schaduwfiguur, maar de stille hoeder van onze cultuur. Niet als bezit, maar als levend bewijs, dat erfgoed ademt in vrouwelijk grijs.
Ze schildert met liefde, ze kijkt met gevoel, ze is de toeschouwer, maar ook het doel. Een moeder, een vrouw – geen voetnoot, maar stem, een wereld van betekenis, telkens weer, opnieuw: amen. Een beeldspraak “Vrouw en lijk – Mens als ei gen dom” is vlijmscherp en filosofisch tegelijk. Het raakt thema’s als lichaam, erfelijkheid (ei-gen), kennis versus onwetendheid (dom), en de onderdrukking van vrouwelijke autonomie.
In combinatie met de afbeelding – een klassiek portret, van Jeremy Bentham, grondlegger van het utilitarisme – krijgt deze zin extra lading. Bentham geloofde in het “grootste geluk voor het grootste aantal,” maar mijn zin stelt juist de vraag: wat gebeurt er als het lichaam van de vrouw, de baarmoeder, wordt gereduceerd tot functie – zonder erkenning van haar geest en recht?
“Mens als ei-gen-dom” Een culturele dissectie van lichaam, erfgoed en macht.
Of: “Vrouw en Lijk” Over hoe het lichaam van de vrouw werd begraven onder wetten van mannen.De sleutel van haar X overdracht!!
Truus van Gogh herschrijft het verhaal. Van maid naar maker. Van bezit naar bestaansrecht.
De ontknooping
De Broncode van Ons Bestaan
…als de monarchie haar bestaansrecht ontleent aan de erfopvolging via de moeder, dan geldt datzelfde recht ook voor elke vrouw en moeder die leven, cultuur en identiteit overdraagt.
Wie de broncode van ons bestaan als eerste land wettelijk erkent, zal het rijkste én meest gelijkwaardige land op aarde zijn.
Niet rijk in goud of bezit, maar in waardigheid, gezondheid en vertrouwen.
X = gelijk aan Y.
Niet als getal, maar als mens.
De baarmoeder is geen ondergeschikt orgaan. Zij is de oorsprong van het leven, en daarmee het begin van elk recht.
Zolang het lichaam van de vrouw niet wettelijk erkend wordt als zelfstandig bestuurd erfgoed, blijft het systeem een kopie van een foutief script.
Erken de broncode.
Erken de vrouw.
Erken het leven.
Dan klopt het kompas.
New Wetsvoorstel: Artikel X – Wet op de Lichamelijke Zelfbeschikking van de Vrouw
De vrouw is wettelijk erkend als zelfstandig bestuurder van haar biologische lichaam. De staat mag geen enkele beleidsmaatregel nemen over haar baarmoeder, vruchtbaarheid of moederschap zonder haar expliciete, individuele en voorafgaande instemming. De arbeid die voortkomt uit zwangerschap, zorg of moederschap wordt erkend als cultureel, biologisch en economisch erfgoed, en wordt naar waarde gecompenseerd.
Botsing: De Grondwet erkent de vrouw niet als scheppende kracht of zelfstandig bestuurder van haar lichaam.
Brug: Een nieuwe wetmatigheid, geboren uit binnenuit weten, kan een aanvulling zijn op het bestaande rechtssysteem — een feminien rechtsbesef gebaseerd op natuurlijke orde.
Via dit blog wil ik jullie toch nog een aanvullend bewijs aanreiken voor een structurele leemte in onze wetshistorie: het ontbreken van de moeder – ‘moeder de vrouw’ – als juridisch erkende erfgoeddraagster en zelfstandig bestuurder van haar lichaam, binnen het Nederlandse Burgerlijk Wetboek.
Deze omissie raakt niet alleen het recht, maar het fundament van onze culturele identiteit en het immateriële erfgoed dat generaties lang door vrouwen is gedragen, overgedragen en bewaard.
In 1947 kreeg Eduard Meijers de opdracht om het Burgerlijk Wetboek te herzien. In zijn oorspronkelijke opzet stelde hij voor een nieuw boek op te nemen: de rechten van de scheppende mens. Hiermee wilde hij ruimte geven aan de geestelijke arbeid, de creativiteit, het voortbrengend vermogen van de mens – het immateriële dat bescherming verdient naast het materiële bezit.
Maar op de term ‘scheppende mens’ kwam bezwaar, onder andere van oud-premier Gerbrandy. Hij vond het ‘arrogant’ om de mens als scheppend aan te duiden. Onder deze druk werd de titel aangepast naar: rechten op voortbrengselen van de geest. De inhoud mocht blijven, maar de naam – en daarmee de erkenning van de mens als bron – werd afgezwakt.
Deze ogenschijnlijk subtiele wijziging is veelzeggend: het laat zien hoe ongemakkelijk het systeem omgaat met het idee van scheppingskracht als juridische identiteit. En in het bijzonder: hoe de vrouw als biologische, sociale én culturele bron van leven en erfgoed nooit als zodanig erkend werd in het recht.
In het geval van ‘de scheppende mens’ werd een erkenning teruggetrokken. In het geval van de vrouw werd er nooit überhaupt een poging gedaan haar naam, haar scheppingsrol of haar bestuurlijke autonomie in het Burgerlijk Wetboek op te nemen.
X before Y
De vergeten broncode
De vrouw, die met haar lichaam nieuw leven draagt en voortbrengt – en daarmee de broncode X van het menselijk bestaan vormt – is systemisch buitengesloten van het juridische register van schepping, zeggenschap en erfgoedoverdracht. Terwijl haar moederschap automatisch wordt geregistreerd bij geboorte, ontbreekt elke vorm van bestuurlijke erkenning over haar lichaam, haar voortbrengselen, en haar rol als erfgoeddraagster.
Deze structurele fout in het overheidssysteem maakt haar juridisch onzichtbaar als oorsprong van erfgoed, cultuur en maatschappelijke continuïteit.
1. Chromosomen (XX, XY, XO):
Deze bepalen het biologische geslacht en zijn een onderdeel van je totale DNA.
XX = typisch vrouwelijk chromosomenstelsel XY = typisch mannelijk chromosomenstelsel XO = Turner-syndroom (waarbij er één X-chromosoom is en het tweede ontbreekt of incompleet is)
2. DNA:
Je DNA (desoxyribonucleïnezuur) is het erfelijk materiaal dat in elke celkern zit. Het bestaat uit lange ketens van nucleotiden (A, T, C, G) en ligt opgevouwen in chromosomen. Mensen hebben normaal 46 chromosomen (23 paren), en elk chromosoom is een streng DNA.
3. Genen:
Een gen is een stukje DNA met de code voor een eiwit of functie in het lichaam. Je hebt tienduizenden genen, en deze liggen verspreid over je DNA. Dus:
DNA = drager van genetische informatie,
Genen = stukjes DNA die iets doen,
Chromosomen = pakketjes van DNA waarin de genen zich bevinden.
Samengevat
Ons chromosomenstelsel (XX, XY, XO) bepaalt deels ons biologische geslacht, maar ons hele DNA bevat ál onze genen. Die genen liggen op het DNA dat in de chromosomen is verpakt.
Het chromosomen stelsel is ons DNA niet andersom. Ons chromosomenstelsel (XX, XY, XO) bepaalt deels ons biologische geslacht, maar ons hele DNA bevat ál onze genen. Die genen liggen op het DNA dat in de chromosomen is verpakt.
Hoezo is iedereen voor de wet gelijk?
Artikel 1 van de Grondwet zegt :
“Allen die zich in Nederland bevinden, worden in gelijke gevallen gelijk behandeld. Discriminatie wegens godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht of op welke grond dan ook, is niet toegestaan.”
Maar… hier komt de crux: “in gelijke gevallen.”
Dat betekent: als situaties écht vergelijkbaar zijn, dan moet de wet mensen gelijk behandelen. Maar in de praktijk worden mensen vaak niet als gelijk geval erkend, bijvoorbeeld:
Als je vrouw en of kostwinner bent en zwanger raakt: je lichaam verandert, je werkt minder of anders, en dat wordt niet gelijk gewaardeerd of gecompenseerd. Als je ziek bent (zoals bij Sarcoïdose): val tussen systemen of wordt jevzelfs gezien als “nugger” (geen recht op uitkering), terwijl je wel wil bijdragen. En nog erger als je over je letselschade uitkering loonbelasting moet betalen binnen een VOF entiteit waar elke partner volledig aansprakelijk is voor alles, maar de vrouw nog moeder niet voorkomt in de grondwet nog burgerlijk wetboek!!!!
Dus ja, iedereen is ‘gelijk’ voor de wet, maar… de wet zelf erkent niet ieders unieke omstandigheden of achtergrond.
En dat is waar ik op wijs met mijn onderzoek en werk: dat vrouwen, moeders, zieken, zelfstandigen etc. vaak juridisch, economisch en cultureel ongelijk behandeld worden — zelfs al zegt Artikel 1 iets anders.
*Iedereen is gelijk voor de wet behalve als je zwanger, ziek of zelfstandig bent
*Gelijke behandeling volgens Artikel 1, Behalve als je vrouw, moeder of buiten het systeem valt
Iedereen is gelijk voor de wet zolang je niets vraagt wat er nog niet bestaat
De Loonketen is een Kompas zonder Noorden”
In de wereld van systemen en loonstroken is de loonketen een touw — geweven uit regels, getallen en onzichtbare arbeid. Wie erin geboren wordt, wordt eraan vastgemaakt. Wie uitvalt, glijdt eruit als een vergeten knoop.
Maar arbeid is geen fabriekstouw — het is een zee van zorg, moed, geboorte en verlies. En toch hangt er bij de poort een bordje: “Geen toegang. Niet geregistreerd? Niet bestaand.”
Op de grens tussen zichtbaar en onzichtbaar staan vrouwen, moeders, zelfstandigen. Ze dragen geen ketting, maar een kompas. “Courage calls to courage everywhere.” Zij wijzen naar een nieuwe windrichting.
Want: Mensen zijn nooit meer te koop. Niet per uur, niet per formulier, maar gewaardeerd in hun volledige bestaan.
En zo begint de reis van duizend mijl, met een enkele stap — uit de loonketen.
Een oproep tot herstel
Het KroonEi van de Aarde”
Dit ei draagt de wereld, letterlijk en figuurlijk. Het is geen gewoon ei — het is een wereld-Ei, bekroond met een gouden kroon, en belegd met de waarheid van ons bestaan: XX, XY, XO, XXY — de chromosomale combinaties die menselijk leven vormgeven.
Het ei is de aarde. De aarde is het ei. En in het hart van dat ei bevindt zich de Ei-Leider: het lichaam van de vrouw, de enige plek waar leven begint.
Zoals de Deltawerken Nederland beschermen tegen het water, zo beschermt de Ei-Leider de toekomst van de mensheid. En zoals een kroon gezag symboliseert, zo eist dit Ei het recht op erkenning van het lichaam als erfgoed.
Want elke cultuur, elk verhaal, elk mens komt uit dit ene beginsel: de bevruchting vindt altijd plaats in haar.
Namens mijn generatie – en die van mijn moeder, grootmoeder en dochters – vraag ik jullie ( binnen de raad van Europa deze vergeten grondslag te erkennen binnen het kader van de Faro-gedachte: dat erfgoed niet slechts over objecten gaat, maar over mensen die betekenis dragen.
Ik pleit dan ook al jaren voor de opname van ‘moeder de vrouw’ als immaterieel erfgoed binnen de nationale erfgoedagenda en vraag om uw steun bij het wettelijk vastleggen van de vrouw als:
Zelfstandig bestuurder van haar lichaam
Scheppende rechtspersoon
Cultureel erfgoeddraagster
Drager van broncode X in het maatschappelijk en juridisch domein
Ik ben ervan overtuigd dat deze erkenning niet alleen bijdraagt aan herstel van systemische ongelijkheid, maar ook aan de vernieuwing van erfgoedbeleid in lijn met het Faro-verdrag: inclusief, rechtvaardig en toekomstgericht.
En blog ik over mijn FARO-Kunststatement – Moeder de vrouw de erfgoeddraagster in woord, beeld en bestaan.
Omdat Ram (Aries) het eerste teken is van de dierenriem en staat symbool voor begin, geboorte en pure levensenergie. In astrologische, mythologische en symbolische zin betekent dit het volgende:
Betekenis van de Ram als eerste teken:
1. Begin van de cyclus
Ram markeert het begin van de astrologische jaarkring — bij de lente-equinox (rond 21 maart), wanneer licht en duister in balans zijn en het leven opnieuw begint te bloeien.
2. Symbool van geboorte en daadkracht
Als eerste teken vertegenwoordigt Ram de oerkracht van het “ik ben”. Het is het kind dat de wereld in stapt zonder angst.
Initiatief, moed, actie, vuur — allemaal kernwaarden van Ram.
3. Scheppingsenergie
In veel esoterische tradities wordt de Ram gezien als het vonkje dat de schepping in gang zet. Niet doordacht, maar instinctief.
Een kosmische barenswee, de eerste ademhaling van een nieuw bestaan.
4. Lichaam & Ziel
In het lichaam regeert Ram over het hoofd — symbool van identiteit, bewustzijn en richting. Het hoofd dat door de baring duwt.
Het is dus ook het archetype van de poortopener.
Ik ben geboren in het teken van de Ram — het eerste teken van de dierenriem.
Niet omdat ik mijn horoscoop altijd volg, maar omdat ik de scheppingskracht zelf ben.
De Ram is de poortopener. Het hoofd dat als eerste door de baarmoeder breekt.
De impuls van het “ik ben” — voordat systemen, wetten of ketens mijn waarde probeerden te vangen.
Ik eis geen eer, ik vraag geen pardon. Ik maak zichtbaar wat altijd verzwegen is: Dat vrouw-zijn geen privézaak is, maar een universeel gegeven dat onze samenleving draaiende houdt. Niet meetbaar in bruto-netto, maar voelbaar in elke ademtocht die ooit is genomen.
Ik ben de Ram.
Ik open.
Ik duw.
Ik besta.
“Pas wanneer je niet bang bent om te falen, kun je levend immaterieel cultureel erfgoed creëren — als broncode van ons aller bestaan.”
God heeft geen baan in de loonketen — en toch verwachten we dat de heiligheid van zorg, leven en liefde zich laat vangen in urenstaten en declarabele tijd.” Silvia Koning Lindeboom
God creëerde geen arbeidsovereenkomst, maar leven. Toch vroegen ze mij om mijn bestaansrecht te onderbouwen met een loonstrook zonder loondossier ”
Wat als je werk geen loon erkent, maar liefde?
Wat als je waarde ligt in zorg, in creatie, in overleving?
Wat als je lichaam de drager is van generaties —en niemand het ziet omdat er geen prijskaartje aan hangt?
Ik ben niet te vangen in formulieren.
Ik ben geen nummer in een keten.
Ik bén de keten.
De moederlijn.
Het erfgoed dat blijft ademen, zelfs als het genegeerd wordt.
In het hart van mijn werk als erfgoedkunstenaar ligt de overtuiging dat echte schepping begint waar angst eindigt. Levend erfgoed ontstaat niet in perfectie, maar in de moed om onvolmaakt te zijn, om te zoeken, struikelen en opnieuw te beginnen. Alleen dan ontsluit zich de ware waarde van ons gedeeld mens-zijn.
Mijn kunst is geen object, maar een sleutel. Een sleutel tot vergeten geschiedenissen, onzichtbare arbeid, verzwegen stemmen — vooral die van vrouwen, moeders, zorgenden, nuggers en autodidacten. Zij zijn het erfgoed, het levende archief, de originele broncode waarin onze samenleving is geworteld.
Onder het gedachtegoed van het Verdrag van Faro zie ik het erfgoed niet als iets dat bewaard moet worden, maar als iets dat geactiveerd mag worden — in ieder mens. Erfgoed leeft in keuzes, in verhalen, in lichamen. In schoenen die paden bewandelen die nooit erkend zijn, maar wel gedragen.
Mijn werk nodigt uit tot een nieuw narratief waarin bestaansrecht niet afgemeten wordt aan diploma’s of systemen, maar aan de intrinsieke waarde van iemands levenslijn. Daar waar het ‘ik wil’ wet wordt, ontstaat ruimte voor zelfbeschikking, autonomie en heling.
Falen is geen einde.
Falen is erfgoed-in-actie.
Falen is het begin van schepping.
Ik heb nooit geprofiteerd van de staat.
De staat heeft altijd geprofiteerd van mij
— door mij onzichtbaar te laten.”
Mijn arbeid, mijn zorg, mijn creatie, mijn inzet — nooit geregistreerd als waardevol, nooit beloond in de vorm van rechten, alleen belast. Terwijl mijn bestaan, net als dat van zovelen, de fundamenten vormt waarop deze samenleving draait.
De onzichtbare arbeid van vrouwen, moeders, zelfstandigen, mantelzorgers, nuggers, autodidacten — zij vormen het levende netwerk van cultureel erfgoed. Maar zolang hun bijdrage niet erkend wordt als bron van publieke rijkdom, blijft het systeem leunen op een stilzwijgend onrecht.
In mijn kunst maak ik zichtbaar wat systematisch is gewist. Ik keer onzichtbaarheid om in broncode. Ik zet stilte om in symboliek. Ik eis bestaansrecht via creatie.
Erfgoed is niet wat bewaard wordt in musea, maar wat verdrongen wordt in mensen.
Waar is het document waar vrouwen en moeders via de bloedlijnen erfgenamen zijn van hun bezit en lichaam?
Ja ik weet het. Ik raak hier een diep gemis aan in de westerse rechtsgeschiedenis: een expliciet document waarin vrouwen — via hun bloedlijn, lichaam en zorgarbeid — erkend worden als autonome erfgenamen van hun bezit, vruchtbaarheid, arbeid en bestaansrecht.
Kort antwoord: zo’n document bestaat gewoon niet — althans, niet op een manier die recht doet aan vrouwen als volledige, fysieke én spirituele erfgenamen.
Ik ben de zelfstandig bestuurder van mijn lichaam. Toch druist dat nu in tegen artikel 11, omdat mijn lichaam ziek werd van arbeid en het systeem mijn bestaansrecht daaraan blijft toetsen.”
“Sarcoïdose tast mijn longen aan, maar het systeem tast mijn autonomie aan.
Wie beschermt mijn grondrecht als mijn lichaam niet meer rendeert volgens hun normen?”
Artikel 11 van de Grondwet – Onaantastbaarheid van het lichaam
“Ieder heeft recht op onaantastbaarheid van zijn lichaam.”
Maar wat als jouw lichaam – door sarcoïdose of een andere chronische aandoening – je bestaanszekerheid ondermijnt in een systeem dat jou enkel erkent via loonarbeid? Wat als je geen zelfstandig bestuurder meer mág zijn van je lichaam, omdat je ziek bent, maar ook geen volledige erkenning of bescherming krijgt?
Dat is geen vrije keuze. Dat is structurele aantasting van lichamelijke autonomie – en daarmee een schending van de geest van artikel 11. Huizinga’s Homo Ludens herinnert ons eraan dat cultuur niet voortkomt uit arbeid of strijd, maar uit spel. Uit verbeelding, uit ritueel, uit het vrijwillige. Misschien moeten we dus niet harder werken, maar weer leren spelen om onszelf en elkaar opnieuw te ontmoeten.
Wat er wel is (maar tekortschiet):
1. Het Burgerlijk Wetboek (zoals ingevoerd door Napoleon) kent geen erkenning van de vrouw als autonome bron van erfgoed of bezit. Het beschouwde vrouwen historisch als ‘handelingsonbekwaam’, onder voogdij van vader of echtgenoot. Moederschap werd niet erkend als arbeid, laat staan als erfgoed.
2. Erfrecht erkent bloedbanden, maar vermengt dit met patriarchale structuren waarin de achternaam (en dus erfgenaamstatus) meestal via de vader loopt. De moeder als levende erfgenaam van zichzelf en haar kinderen is juridisch onbenoemd.
3. De Grondwet noemt het woord ‘vrouw’ niet. Het lichaam van de vrouw is geen erkende juridische entiteit in zichzelf — er is geen autonome juridische positie voor de moeder als bestuurder van haar lichaam of vruchtbaarheid.
4. Internationale verdragen zoals CEDAW (VN-verdrag voor de uitbanning van discriminatie van vrouwen) streven wel naar gelijkheid, maar erkennen de onzichtbare overdracht via bloedlijnen, zorg en lichaam niet als cultureel of economisch erfgoed.
De staat heeft een toerekenbare tekortkoming in de nakoming van onze en mijn bestaansrecht. Mijn lichaam leverde arbeid, zorg en erfgoed — maar kreeg geen erkenning. Wat ik nakwam, werd verzwegen. Wat zij verzwegen, werd nooit hersteld.”
Wat er zou moeten komen:
Een Nieuw Gronddocument:
“Het Testament van het Lichaam”
of
“Het Erfgoed van de Moederlijn”
Een manifest waarin erkend wordt dat vrouwen, via hun lichaam, bloedlijnen, zorgarbeid en voortplanting, de primaire erfgenamen zijn van leven, cultuur, identiteit en bestaansrecht.
Waarin moederschap — of het nu biologisch, sociaal of spiritueel is — erkend wordt als een vorm van immaterieel cultureel erfgoed. Niet als romantisch ideaal, maar als bron van juridische, economische en maatschappelijke rechten.
Wandkleed Slachtoffer Verleden Zeeland
Een klein project en zinnetje met een gigantische lading: want, “De man is de wereld.” Het echoot Simone de Beauvoir’s beroemde uitspraak:
“De man is de norm, de vrouw de ander.”
Maar werk zin gaat nog verder. Het is geen constatering van ongelijkheid — het is een confrontatie met de totale vereenzelviging van ‘de man’ met de structuur, het systeem, het recht, de geschiedenis, de macht.
De wereld is ingericht naar zijn maat.
Hier mijn artistieke reactie als tekstueel kunstwerk:
Titel: De Man is de Wereld
“De man is de wereld.
Ik ben het voetnootje onder zijn wetten.
De ongetekende bladzijde in zijn geschiedenisboek.
De handtekening die ontbreekt op zijn eigendomsakte van mijn lichaam.”
Kunst als Tegenkracht – Over hoe erfgoed de democratie weeft
Grondwet artikel 1: iedereen is gelijk, behalve als je baart, dan val je buiten de wet
De belastingdienst gelooft in gelijke behandeling. Behalve als je geen man, geen loonstrook, en wel kinderen hebt.
Ze naaide zichzelf de geschiedenis in steek voor steek want niemand schreef haar naam op
De grootste vraag ooit is: wie is digitaal de baas over moeder de vrouw als zij niet voorkomt als zelfstandige bestuurder van haar eigen vlees en bloed in de grondwet, terwijl onze monarchie voortleeft op de bloedlijnen van een moeder Amalia van Solms ?
De openbaar koopvrouw wordt omgekat in een polis zonder waarde,” dan klinkt dat als een metafoor voor hoe vrouwen — vooral zelfstandige moeders of werkende vrouwen — systemisch onzichtbaar of waardeloos worden gemaakt in administratieve of juridische structuren.
Hier zijn een paar manieren waarop we deze zin kunnen ontleden of verdiepen, als je dat wil gebruiken in een pleidooi, kunstwerk of publicatie:
1. “Openbaar koopvrouw”
Dat klinkt historisch beladen, als een vrouw die zichtbaar en zelfstandig handelt — misschien een verwijzing naar een marktvrouw, ondernemer, of symbolisch naar een vrouw die haar lichaam ‘inbrengt’ in de samenleving, zoals bij moederschap of arbeid.
2. “Wordt omgekat”
Hier zit een systemische actie in. Er wordt met opzet iets veranderd of vervormd — een identiteit, een recht, een status.
3. “In een polis zonder waarde”
Dat suggereert dat de vrouw administratief gereduceerd wordt tot een nummer of verzekeringsobject, zonder echte erkenning of dekking — alsof haar arbeid of inzet niets meer waard is, terwijl ze ooit zelfstandig was.
Zo werkt het systeem: de BV Nederland
De openbaar koopvrouw – de zichtbare, zelfstandige vrouw die lichaam en arbeid inzet voor samenleving en toekomst –wordt stilletjes omgekat in een polis zonder waarde.
Wat ooit erkenning verdiende, wordt gedegradeerd tot een nummer in een keten, een dossier zonder dekking, een naam zonder naamrecht.
In de boekhouding van de BV telt alleen wat meetbaar, belastbaar, verhandelbaar is.
Niet wat leeft. Niet wie draagt.
De kroon leeft op het bloed van de moeder. De wet heerst met de hand van de vader. De monarchie beweegt stil door via de baarmoeder, maar het belastingstelsel boekt alleen de naam van de man.
Wie draagt, betaalt.
Wie baart, bestaat niet — tenzij getekend door een polis.
De koning is onschendbaar. De vrouw die leven schenkt, is aansprakelijk. De moeder draagt het rijk, maar wordt niet erkend als bouwer ervan. De monarchie rust op haar lichaam,de geschiedenis leeft door haar bloed, maar de wet schrijft zijn naam.
“Ik werk net zo hard als een man, ik word geslagen, ik zorg voor kinderen, ik heb pijn, ik vecht… Ain’t I a woman?” Sojourner Truth sprak deze woorden uit in 1851 op een vrouwenrechtenconferentie in Akron, Ohio.
Ook ik hou overheid een spiegel voor: • Als ik al die dingen doe die ‘mannen’ doen… waarom schrijf je dan dat ik we gelijk zijn ? • Waarom gelden de rechten van ‘de man’ niet voor mij als zelfstandig bestuurder van mijn eigen lichaam in een VOF entiteit.
Wetgeving zonder menselijkheid is een lege vorm.
Ja, precies dát is de kernvraag in mijn onderzoek. En die raakt niet alleen het hart van de democratie, maar ook de wortels van onze erfgoedstructuur en juridische ordening.
Hier is een krachtige tekst die mijn gedachte samenvat in de stijl van een Faro-manifest of kunststatement:
“Wie bestuurt moeder de vrouw?”
Kunst als behoud van democratie – een vraag voor de toekomst van ons verleden
De grootste vraag ooit is deze:
Wie is digitaal de baas over moeder de vrouw, als zij nergens voorkomt als zelfstandige bestuurder van haar eigen vlees en bloed in de Grondwet?
Niet als burger, niet als bron, niet als fundamenteel recht.
Terwijl de monarchie voortleeft op bloedlijnen van moeders – zoals Amalia van Solms.
Wij bouwen systemen op de rug van vrouwen maar codificeren hen niet als juridische entiteit.
Moeder de vrouw is de enige kracht die tegelijk leven geeft en arbeid verricht –onbezoldigd, ongezien, ongeregistreerd.
Zolang zij digitaal, juridisch en politiek geen autonomie kent over haar lichaam, zorgkracht, vruchtbaarheid en bestaanszekerheid, spreken we niet over democratie.
Maar over een systeem dat voortleeft op vergeten wetten en verborgen vrouwen.
Het is tijd voor een nieuwe codificatie:
“Ik wil is wet.”
Stof tot nadenken
De Netkous binnen het Kroondomein
Een visuele vertelling over erfgoed, autonomie en verborgen macht door Silvia Koning Lindeboom
“Ze liep op kousenvoeten door de gangen van het kroondomein.
Niemand zag haar. Niemand hoorde haar.
Toch droeg zij het land.
In haar lichaam. In haar zorg. In haar bloed.”
Make mother great again maar dan zonder pet, met wet.
De papieren vrouw”
Ze noemden haar een arbeidsongeschikte. Een verzekeringstechnisch probleem. Een regel in een wetboek dat ooit door mannen zonder baarmoeder geschreven werd.
Maar zij was geen dossier. Zij was een wandelend wetgevingsarchief. Een levende bron van ervaring, die precies wist waar het mis ging — niet in de ziekte, maar in de systemen eromheen.
Ze las boeken met titels als “Onze achterlijkheid in de kunst der wetgeving” en dacht: ze vergeten steeds het lichaam dat het draagt.
In haar vaas van porselein zat een barst. In haar postzegel zat zwijgen. In haar stem: vuur.
Ze schreef zichzelf terug. Tussen de regels van rapporten. In de rand van tijdschriften. Op muren van musea. Tot iemand vroeg: “Maar wie ben jij eigenlijk?”
En ze antwoordde:
“Ik ben Silvia Koning Lindeboom. En ik ben niet arbeidsongeschikt, ik ben alleen beroepsongeschikt. Nu ben ik wetgevend erfgoed.”
Wie bestuurt het vrouwenlichaam wanneer de wet haar niet erkent?
Wie bepaalt de waarde van haar arbeid als haar bestaan niet wordt geregistreerd?
Wie is de eigenaar van haar digitale schaduw, nu zij niet als zelfstandig bestuurder van haar lichaam voorkomt in de Grondwet van een monarchie die rust op haar bloedlijn?
De Netkous is gescheurd. Niet uit zwakte, maar omdat het tijd is dat haar verhaal zich weeft in de wet.”
De macht van mannelijke tussenpersonen
1. Wat bedoelen we met ‘mannelijke tussenpersonen’?
Mannelijke tussenpersonen zijn (historisch en systemisch) vaak de poortenwachters geweest tussen vrouwen en hun rechten, bestaanszekerheid, bezit, erkenning of stem. Denk aan:
• De man als wettelijk vertegenwoordiger van de vrouw (zoals vroeger bij huwelijk of eigendom)
• De ‘neutrale’ beleidsmaker of uitvoerder die vaak vanuit een mannelijke norm redeneert
2. Juridisch en historisch voorbeeld:
• Tot diep in de 20e eeuw kon een gehuwde vrouw in Nederland zonder toestemming van haar man geen rechtshandelingen verrichten (denk aan leningen, werk of contracten).
• Vrouwen konden geen officiële rechtspersoon zijn buiten het huwelijk — de man was tussenpersoon tussen haar en de staat.
3. Symbolisch:
De mannelijke tussenpersoon is niet alleen een figuur, maar ook een structuur:
• Hij staat tussen het lichaam en het recht
• Tussen geboorte en erkenning
• Tussen arbeid en beloning
• Tussen moeder en macht
Of zoals jij het zou kunnen verwoorden:
“Ik besta, maar eerst moet een man me doorgeven.”
“Mijn handtekening werd pas geldig als hij keek.”
“Mijn arbeid werd pas erkend als hij het in een dossier typte.”
Wat als ik een man was geweest?”
Een geweldloze reconstructie van systemisch onrecht aan een zelfstandige vrouw met een AOV-uitkering. Hoe ik geweldloze communicatie + aanpak met andere ogen + de vraag inzet:
“Wat als dit een man was overkomen?”
Mijn zaak raakt direct aan het kernprobleem: structurele blinde vlekken in beleid, belastingwetgeving én erkenning van zorg- en bestaanswerk dat vrouwen – zeker moeders – leveren.
Ik maak zichtbaar wat onzichtbaar is geworden: hoe regels, systemen en wetten gemaakt zijn zonder de realiteit van vrouwenlevens mee te nemen.
Think Again
“Wat als ik een man was geweest?”
Een geweldloze reconstructie van systemisch onrecht aan een zelfstandige vrouw met een AOV-uitkering
“Met zachte kracht. In verbondenheid. Met een open hart en een scherpe geest.”
In dit document neem ik u mee in een persoonlijke en tegelijkertijd universele geschiedenis van hoe systemen falen als ze mensen niet écht zien.
Wat u leest, is geen aanklacht, maar een uitnodiging tot herziening. Wat als ik een man was geweest? Had het systeem dan beter gewerkt?
2. De feiten: een tijdlijn
1998 & 2002 – privéverzekeringen afgesloten.
2007 – ziek: sarcoïdose.
2007 – start AOV-uitkering.
2008–2010 – aangiftes lopen mis.
2010 – fiscale wijziging: uitkeringen in één keer belast.
Gevolg: toeslagen teruggevorderd, bijna in de schulden, bestaansonzekerheid.
3.Reflectie: een systeem zonder vrouwenlichaam
“Mijn verzekering werd mijn redding maar ook mijn val. Niet omdat ik fraudeerde. Niet omdat ik profiteerde. Maar omdat ik een vrouw ben, een moeder, een zelfstandige – en onzichtbaar was in het fiscale model.”
De vraag die alles kantelt:
Wat als ik een man was geweest?
Had men dan:
• Gevraagd naar mijn verdienmodel?
• Mijn ‘moederschap’ in rekenschap gebracht?
• Mijn kinderen ontnomen via toeslagen?
5. Oproep tot herstel
“Ik vraag geen medelijden. Ik vraag maatwerk. Gelijkwaardigheid. Wetgeving die ook vrouwen meerekent. En een register dat erkent dat vrouwen bestuurders zijn van hun lichaam, hun werk en hun inkomen.”
6. Mijn bijdrage: vanuit de Aanpak Met Andere Ogen
Mijn werk, visie en inzet voor:
• Faro Cultureel Erfgoed,
• Ieder(in),
• en de netwerkclub Aanpak Met Andere Ogen tonen aan dat je niet enkel je eigen verhaal vertelt, maar namens velen spreekt.
Een overheid die klem zit gebruikt artikel 80 A.
Inderdaad, Artikel 80a van de Wet op de rechterlijke organisatie (Wet RO) is een instrument dat soms wordt ingezet wanneer de overheid ‘klem zit’, of liever: wanneer hoger beroep of cassatie ongewenste precedenten kan scheppen of de Staat juridisch kwetsbaar wordt.
Wat is Artikel 80a precies?
Artikel 80a Wet RO stelt de Hoge Raad in staat om zaken af te wijzen zonder inhoudelijke motivering als:
1. het middel van cassatie klaarblijkelijk ongegrond is, of
2. het geen behandeling in cassatie behoeft, bijvoorbeeld omdat de rechtsvraag al is beantwoord.
Kortom: de Hoge Raad zegt dan: “We behandelen deze zaak niet inhoudelijk, punt.”
Waarom is dit controversieel in zaken tegen de Staat?
Omdat de Hoge Raad dan géén motivering hoeft te geven, wordt er geen jurisprudentie gecreëerd. Dit betekent dat:
• De burger geen inhoudelijk oordeel krijgt.
• De overheid geen precedentrisico loopt.
• Het systeem dus zichzelf beschermt, vooral als de zaak maatschappelijk of financieel gevoelig ligt.
In mijn context (fiscale AOV-fout en bestaansrecht):
Als mijn zaak – of die van mensen in vergelijkbare situaties – ooit voor de rechter komt en de overheid ‘klem zit’, dan zou Artikel 80a kunnen worden ingeroepen om te voorkomen dat een uitspraak bredere werking krijgt.
Bijvoorbeeld:
• Een erkenning dat de belastingdruk op AOV-uitkeringen van zelfstandige moeders onrechtvaardig was, zou kunnen leiden tot massale schadeclaims.
• Daarom zou men zo’n zaak afwijzen op vorm, niet op inhoud.
Wat kun je daartegen doen?
• Ik zorg nu dat ik de maatschappelijke druk en aandacht opbouw – zoals ik dit nu al doet via kunst, erfgoed en netwerken.
Uit welke klei kom jij?
Toen…. toen brak de wereld open….
Een mythe over Moeder de Vrouw
Er was ooit eens een wereld die dacht dat zij zichzelf had geschapen. Ze bouwde torens van geld, wetten van ijzer en kroonde vaders tot koningen van het denken.
Maar toen de zon voor de duizendste keer opkwam, riep iemand vanaf de onderkant van de vaas:
“En wie heeft de scherven gelijmd?”
Toen zwegen de wetten. En de vaders.
“Uit welk ei kom jij? Hopelijk geen systeem of fabrieksversie.”
Want daar, onder lagen van glazuur, stond zij al eeuwen.
Met een kind op de heup, een doek in haar hand en de kracht van de schepping in haar schoot.
Moeder de Vrouw — niet de Madonna, niet de heks,
maar de onzichtbare ruggengraat van alles wat ooit overeind bleef staan.
Zij was de eerste die bloedde zonder te sterven,
de eerste die gaf zonder erkenning te krijgen,
de eerste die wist:
God was misschien een man, maar geboorte was van haar. Toen brak de wereld. Niet uit woede, maar uit waarheid. En tussen de barsten groeide iets nieuws. Geen mythe. Geen offer. Maar bestaansrecht.
Hoe ik mezelf terugvond in een baksteen
Ik was zoekgeraakt. Versnipperd tussen systemen, definities en loketten. Tot ik op een dag mijn hand legde op een oude baksteen in een muur die al vier eeuwen stond.
Hij zei niets. Maar ik hoorde alles.
Hij had scheuren, precies zoals ik. Hij droeg lagen, precies zoals ik. En toch — hij hield iets overeind. Niet omdat hij perfect was, maar omdat hij wist waar hij hoorde.
Ik besefte: Ik ben geen puzzelstuk in andermans plan. Ik ben een bouwsteen. Met herinnering in mijn poriën. Met draagkracht in mijn stilte. Met bestaansrecht in mijn vorm.
Sindsdien weet ik — Ik ben erfgoed. En erfgoed beweegt niet, maar het beweegt jou.
Vandaag is het exact negen jaar geleden dat Johan Cruijff overleed – een legende op het veld, een visionair in denken en doen. Hij was niet zomaar een voetballer, hij was een denker, een bruggenbouwer, een man die wist: “Je gaat het pas zien als je het doorhebt.” Zijn erfenis leeft voort, in stadions, in straatjes met kinderen die dromen, en in de taal van eenvoud die diep doordringt.
Geen label. Geen stroming. Alleen waarheid.
“Je hoeft geen feminist te zijn om te zien wat recht is.”
Maar vandaag brengen we ook eer aan een andere legende – eentje zonder stadion, zonder camera’s, maar met een even indrukwekkend levensveld: Queen Mummie oftewel moeder de vrouw
Een vrouw die geen gouden bal won, maar wel harten.
Een vrouw die geen passes gaf op het veld, maar verbinding gaf aan een gemeenschap.
Een moeder. Een koningin van het dagelijks leven.
Een vrouw die, net als Cruijff, haar eigen spelregels volgde, en precies wist waar het in het leven echt om draait: liefde, rechtvaardigheid, menselijkheid.
Op deze bijzondere dag staan we stil bij twee vormen van erfgoed:
het publieke, sportieve genie van Cruijff,
en het intieme, liefdevolle erfgoed van Queen Mummie –
die in haar eigen koninkrijk levens aanraakte, generaties verbond,
en haar nalatenschap achterliet in rituelen, verhalen en warme herinneringen.
Hier is een nieuw Faro-blog met een universele blik op ‘Moeder de Vrouw’, wereldwijd en door de lens van levend erfgoed:
Moeder de Vrouw – Levende drager van ons erfgoed
Oostkerk Expositie 2 juli 2023
Een Faro-gedachte over vrouwen, rituelen en onzichtbare kronen
Wereldwijd bestaat er een oeroude, stille kracht die zich niet laat vastleggen in wetten of archieven. Ze leeft in zorgende handen, in blikken vol wijsheid, in keukens waar generaties samenkomen.
Ze heet overal anders – Mother, Mère, Mama, Amá, Ummi – maar haar essentie is universeel.
Moeder de Vrouw.
Niet als stereotype, maar als cultureel fundament.
Niet als rol, maar als drager van verhalen, gewoonten, symboliek en menselijkheid.
Zij is erfgoed in beweging – levend, ademend, vormgevend.
Het meisje met de parel 2.0 is inmiddels moeder geworden
Precies zoals het Faro-verdrag bedoelt.
In het Faro-verdrag – ondertekend door de Raad van Europa – staat dat erfgoed niet alleen in gebouwen of objecten huist, maar vooral in de mensen zelf: in hun gebruiken, hun verhalen en hun rituelen.
Iedereen is een erfgoeddrager, en iedereen mag meebepalen wat erfgoed is.
Maar wat als we dit perspectief toepassen op de moederfiguur wereldwijd?
De onzichtbare kroon van de vrouw
Elke moeder draagt een onzichtbare kroon.
Zij die kinderen baart of opvoedt, die zorgt, bewaart, verbindt en beschermt – zij is de stille koningin van het dagelijks leven.
Haar troon? Een keukentafel.
Haar rijk? Een huis vol leven.
Haar wetten? Gegrond in liefde, rechtvaardigheid, en overlevering van wat goed is voor allen.
In tijden van oorlog, armoede, migratie of ziekte zijn het vaak de vrouwen die de draad van cultuur en hoop vasthouden. Zij bewaren de taal, de recepten, de gebeden, de gewoonten.
Ei gen dom – Ei gen aar schap
Ze geven het door. Zonder officieel erfgoedlabel.
Zonder erkenning. Maar met enorme waarde.
Kunst als erfgoedtaal – de vaas als ritueel object
Op de foto zien we een vaas – geplaatst op The Book of Rituals.
God ziet alles… maar wie luistert naar haar? In het tijdperk van digitale ogen en vergeten moeders spreken onze handen, onze harten, onze herinneringen. De waarheid zit niet in de systemen, maar in het ritueel van zorg, recht en herstel.”
Een kunstwerk, maar ook een erfstuk.
Beschilderd met symbolen: een vrouw met een blinddoek, rokerig mysterie, vuur als transformatie, een kroon als eerbetoon.
Deze vaas vertelt zonder woorden wat het Faro-verdrag wil zeggen: erfgoed leeft in betekenissen.
In hoe wij omgaan met verleden, heden en toekomst.
In hoe wij de liefde van vrouwen zichtbaar maken, door kunst, ritueel en erkenning.
Daarnaast het ei – met een oog, een kroon, een klavertjevier – als vruchtbaarheidssymbool, als alziend erfgoed.
Een zeldzaam, krachtig duo.
Samen vormen ze een visuele ode aan ‘Queen Mummie’, maar ook aan alle moeders wereldwijd.
Van privé naar collectief erfgoed
Als we erfgoed niet langer alleen definiëren als ‘wat belangrijk was voor een natie’, maar ook als ‘wat belangrijk is voor mensen nu’, dan mogen we niet langer om de figuur van de moeder heen.
Elke moeder die verhalen doorgeeft, rituelen bewaart, liefde weeft in het dagelijks leven –
is een cultureel monument.
Zij is Faro, zonder dat ze het weet.
Haar werk is onbetaald, haar nalatenschap onmisbaar.
Een oproep: erken haar rol in beleid én verhaal
Laten we pleiten voor erfgoedbeleid waarin ruimte is voor het dagelijks leven van vrouwen.
Laten we moeders zien als bewakers van immaterieel erfgoed, met een stem in wat we bewaren, doorgeven en vieren.
En laten we kunst blijven maken die deze verhalen zichtbaar maakt.
Zoals deze vaas.
Zoals dit ritueel.
Zoals dit blog.
Want erfgoed leeft.
En waar het leeft, leeft moeder de vrouw.
S.M.J. Koning-Lindeboom Erfgoeddraagster, kunstenaar & schrijver van ‘Het Geheim van de Netkous’
Een ode aan mijn creatie, mijn erfgoed en mijn intellectueel eigendom – Het EI en de verborgen waarheid
Er was eens een koninkrijk verborgen in de nevelen van de tijd, een plaats waar wetten werden geschreven, maar nooit volledig begrepen. In het hart van dit koninkrijk lag het Kroondomein S Queen Munmnie, een plaats waar de essentie en ware waarde van het bestaan bewaard werden.
In dit rijk heerste een onzichtbare wet. Vrouwen en moeders droegen het leven, bouwden samenlevingen op en hielden de wereld draaiende. Toch waren ze in de wet nooit volledig erkend als de rechtmatige bestuurders van hun eigen lichaam, arbeid en bestaan. Advocaten studeerden, leerden wetten uit boeken, maar ze konden niet bewijzen wat nooit zwart-op-wit was erkend.
Tot de dag dat Queen Munmnie S het geheim van het EI ontdekte.
Het EI en de verborgen waarheid
In de archieven van het koninkrijk vond Queen Munmnie een eeuwenoude wetstekst. Het was een document dat altijd voor haar ogen had gelegen, maar waarvan de ware betekenis nooit was onthuld.
Het EI de kern van het bestaan, de bron van leven en voortgang werd altijd gezien als vanzelfsprekend. Maar de wet had nooit erkend wie werkelijk de eigenaar was van het EI. De staat had zich eeuwenlang gedragen als de EI-GEN-NAAR, de IE van de vrouw en moeder de vrouw.
Queen Munmnie begreep wat dit betekende:
Het EI, het fundament van het leven, werd gereguleerd, belast en gecontroleerd zonder dat de dragers ervan werden erkend als eigenaren.
De IE, de intellectuele essentie, de keuzevrijheid en het bestaansrecht van vrouwen en moeders, werd systematisch buitengesloten uit de wet.
De wet had vrouwen altijd verplicht om belasting te betalen, arbeid te verrichten en verantwoordelijkheid te dragen, zonder hen de volledige rechtspersoonlijkheid te geven die bij dat eigenaarschap hoorde.
De implicatie was enorm. Als een lichaam juridisch niet volledig erkend wordt, hoe kan het dan worden belast, gereguleerd of zelfs beschermd?
De Wetten van Eigenaarschap
Queen Munmnie wist wat er moest gebeuren. Ze schreef een nieuw document, niet zomaar een papier, maar een fundament voor ware rechtvaardigheid.
Hierin stonden drie fundamentele wetten:
1. De Wet van het EI. Elke vrouw en moeder wordt erkend als de rechtmatige eigenaar van haar lichaam en de drager van haar economische en juridische autonomie.
2. De Wet van de IE Het intellectuele eigendom van het lichaam en de arbeid van moeders kan niet worden toegeëigend door een staat die hen niet als zelfstandige juridische entiteit erkent.
3. De Wet van het Eigenaarschap De staat kan geen belasting heffen op een lichaam dat zij niet volledig erkent. Bestaanszekerheid voor moeders wordt gewaarborgd via een basisinkomen, omdat moederschap een fundamentele economische bijdrage is.
k ben de schepper van mijn eigen erfgoed. Mijn handen drukken zich af in de materie, mijn identiteit ligt vast in de vormen die ik achterlaat. Dit ei is niet zomaar een ei. Het is een bron, een barst, een geboorte, een claim op mijn bestaan.
Toen de advocaten en wetgevers deze wetten lazen, beseften ze dat er geen tegenbewijs was. Wat eenmaal bewezen is, kan niet meer ontkend worden.
Van EI-GEN-NAAR naar EIGENAARSCHAP
Queen Munmnie’s woorden verspreidden zich als een storm over het land. Vrouwen en moeders begrepen eindelijk wat hen eeuwenlang was onthouden.
De staat kan niet langer het EI claimen zonder de IE te erkennen. Het eigenaarschap over het lichaam, de arbeid en het bestaansrecht van vrouwen en moeders was eindelijk terug waar het hoorde.
En zo werd Queen Munmnie S Kroondomein het symbool van waarheid: een plek waar recht niet alleen werd geschreven, maar eindelijk begrepen werd.
Want een staat die vrouwen belast zonder hen volledig juridisch te erkennen, heeft zichzelf in een paradox vastgezet.
En een systeemfout die wordt blootgelegd, kan niet langer worden genegeerd.
Het EI is bevrijd. De IE wordt hersteld. En de vrouwen en moeders worden eindelijk erkend in wetboek 9.
Als er geen vrouwen en en of moeders zijn is al ons geld en crypto geen stuiver waard. Zonder vrouwen en moeders heeft geld of het nu fiatgeld, goud of crypto is geen enkele waarde.
Waarom?
Zij brengen leven voort, de enige echte asset die de toekomst garandeert.
Zij bouwen samenlevingen op, verzorgen, onderwijzen en dragen de volgende generatie.
Zonder mensen is er geen economie, geen markt, geen innovatie en dus geen waarde.
Geld is slechts een afspraak, een abstractie. De werkelijke waarde zit in de mensen die het gebruiken en in stand houden. En zonder vrouwen en moeders, zonder het EI en de IE, is alles letterlijk en figuurlijk waardeloos.
Nieuwe mindset:
De ware valuta van de wereld is niet geld, maar mensen. En de bron daarvan is de vrouw en moeder de vrouw. Zonder haar is elke munt, elke cryptotransactie en elk banksaldo een lege belofte
Wandkleed- loon keten Slavernij verleden
P.s De toeslagen affaire en postoffice schandaal zijn nog maar een topje van de ijsberg
Wat ligt er onder het wateroppervlak?
Een bureaucratisch systeem dat mensen als nummers behandelt in plaats van als individuen.
Overheden en instanties die fouten maken, maar weigeren verantwoordelijkheid te nemen.
Een juridische structuur die burgers in een zwakke positie plaatst tegenover de staat, zonder echte bescherming of rechtsherstel.
Maar onder die ijsberg schuilde nog iets groters:
De structurele ontkenning van vrouwen en moeders als zelfstandige economische en juridische entiteiten.
Wat betekent dit?
De Toeslagenaffaire liet zien hoe moeders ten onrechte als fraudeurs werden behandeld, omdat ze financieel afhankelijk werden gemaakt van een systeem dat hen nooit volledig erkende.
Het Post Office-schandaal in het VK toonde hoe gewone burgers werden verpletterd door een blind en foutgevoelig bureaucratisch systeem, zonder enige vorm van bescherming.
En daaronder ligt het fundamentele probleem: een samenleving gebouwd op structuren die vrouwen, moeders en kwetsbare groepen systematisch buitensluiten, zonder hen volwaardige economische en juridische rechten te geven.
Als we echt een einde willen maken aan dit soort schandalen, dan moeten we de kern van het probleem aanpakken:
1. Erkenning van moeders als zelfstandige economische eenheden, zodat ze niet afhankelijk zijn van toeslagen of een onrechtvaardig systeem.
2. Een juridisch en economisch vangnet dat niet discrimineert of mensen criminaliseert op basis van hun status.
3. Een fundamentele herziening van hoe de staat en instanties omgaan met burgers – niet als nummers, maar als mensen met rechten.
De Toeslagenaffaire en het Post Office-schandaal zijn geen incidenten ze zijn systeemfouten die mensen ziek en gek maken.
De werkelijke schok komt pas als het u en of gezin ook persoonlijk overkomt! Wat zou un dan willen dat gebeurt ? Loonbelasting betalen in de loonketen zonder loonstrook of looncomponent!
Met andere woorden: Wie heeft het patent op het biologische lichaam van moeder de vrouw en als schepper van de ziel?
Wie heeft het patent op het biologische lichaam van vrouwen?
Formeel gezien heeft niemand een patent op het biologische lichaam van vrouwen, omdat het menselijk lichaam en de natuurlijke genetische code niet gepatenteerd kunnen worden volgens internationale verdragen zoals die van de World Intellectual Property Organization (WIPO) en het Verdrag inzake de Rechten van de Mens en de Biogeneeskunde (Oviedo-verdrag).
Maar in de praktijk?
Het juridische en economische systeem functioneert alsof de staat, farmaceutische bedrijven en wetgevers indirect eigenaarschap claimen over het vrouwelijke lichaam, zonder dat vrouwen zelf volledige autonomie krijgen.
1. De Staat als ‘eigendombeheerder’ van vrouwen en moeders
• Juridische status: Vrouwen en moeders worden in het Burgerlijk Wetboek niet expliciet erkend als zelfstandige rechtspersonen met volledige autonomie over hun lichaam.
• Belasting & regelgeving: De staat heft belasting en legt wetten op die het lichaam van vrouwen reguleren, maar erkent hen niet als autonome economische en juridische entiteiten.
• Reproductieve rechten: Overheden kunnen wetten maken over zwangerschap, abortus en moederschap zonder dat vrouwen hierover volledige zeggenschap hebben.
2. Farmaceutische bedrijven en patenten op vrouwelijke biologie
• Medicijnen en hormoonbehandelingen worden gepatenteerd door farmaceutische bedrijven, terwijl het vrouwelijke lichaam zelf geen juridische autonomie krijgt.
• Genetische patenten: In het verleden hebben bedrijven geprobeerd patenten aan te vragen op menselijke genen, zoals de BRCA1- en BRCA2-genen (gerelateerd aan borstkanker), wat in 2013 door het Amerikaanse Hooggerechtshof werd verboden.
• Vruchtbaarheid en IVF-patenten: Er bestaan patenten op technieken voor kunstmatige voortplanting, anticonceptie en hormoontherapieën, wat economische controle geeft aan bedrijven, niet aan de vrouwen zelf.
3. Economische controle: het lichaam als ‘waarde-object’ zonder eigenaarschap
• Arbeid en moederschap worden niet als economische bijdragen erkend, maar bedrijven en staten verdienen geld aan het lichaam van vrouwen via medicijnen, verzekeringen en belastingen.
• Gendermedicatie en cosmetische industrie: Van hormonale behandelingen tot plastische chirurgie – deze sectoren zijn miljardenindustrieën die profiteren van het vrouwelijke lichaam, zonder dat vrouwen zelf invloed hebben op de economische structuur ervan.
Conclusie: Geen formeel patent, maar wel economische controle
Er is geen direct patent op het vrouwelijke lichaam, maar er is wel een juridisch en economisch systeem dat de autonomie van vrouwen en moeders beperkt, terwijl anderen er financieel en juridisch over beslissen.
Wie controle heeft over wetten, medicijnen en belastingen, heeft indirect eigenaarschap over het lichaam van vrouwen – zonder dat zij zelf als autonome rechtspersoon worden erkend.
De vraag blijft: Wanneer krijgen vrouwen en moeders volledige juridische en economische eigenaarschap over hun eigen lichaam? Want zonder die erkenning blijft hun waarde en bestaanszekerheid bepaald door de Adel Aar !!
Ei –
Een ei is in de biologische zin een drager van nieuw leven. Het is de kern van voortplanting en bevat de genetische informatie om een nieuw organisme te laten ontstaan.
Symbolische en filosofische betekenis van een Ei
Het ei is meer dan alleen een biologisch fenomeen. Het heeft door de geschiedenis heen verschillende betekenissen gekregen:
• Schepping en oorsprong – In veel culturen en religies wordt het ei gezien als het begin van alles, de bron van het leven.
• Potentie en transformatie – Een ei bevat levenskracht maar moet door een proces (broeden, groeien, ontwikkelen) heen voordat het uitkomt.
• Bestaanszekerheid – Zonder eieren geen leven, geen toekomst, geen evolutie.
• Kwetsbaarheid en kracht – Een ei is breekbaar, maar de inhoud ervan draagt enorme potentie in zich.
Het Ei in de context van jouw gedachtegoed
Jouw gebruik van het Ei als metafoor past perfect in de bredere discussie over recht, bestaanszekerheid en autonomie:
• Het Ei staat voor de vrouw en moeder de vrouw als bron van leven en voortgang.
• De Staat heeft zich door wetten en belastingregels opgesteld als de EI-GEN-NAAR van het Ei, zonder de dragers ervan juridisch en economisch volledig te erkennen.
• Zonder het Ei heeft het hele systeem geen bestaansrecht. Geld, economie, crypto – ze hebben geen enkele waarde zonder mensen.
• Een Ei moet verzorgd worden om uit te komen. Net zoals moeders bestaanszekerheid nodig hebben om de volgende generatie op te voeden en een samenleving te laten bloeien.
Van Ei naar Eigenaarschap
Als de Staat het Ei claimt, moet zij ook de IE (intellectuele eigendom) erkennen. Een systeem dat vrouwen en moeders belast, maar hen niet erkent als zelfstandige economische entiteiten, is een systeem dat zichzelf ondermijnt.
De kernvraag is dus: Wie is de echte eigenaar van het Ei? De Staat, die het probeert te reguleren en belasten? Of de vrouw en moeder, die het draagt, beschermt en voortbrengt?
Een Ei zonder erkende eigenaar blijft een gevangen potentie. Maar een Ei in de handen van degene die het voortbrengt, is de bron van alle echte waarde.
Gen –
Een gen is de fundamentele eenheid van erfelijkheid. Het is een stukje DNA dat de instructies bevat voor het maken van eiwitten en bepaalt hoe een organisme zich ontwikkelt en functioneert.
De betekenis van een gen op verschillende niveaus:
1. Biologisch (Genetica & Erfelijkheid)
• Genen bepalen eigenschappen zoals oogkleur, haarkleur, lengte en aanleg voor bepaalde ziekten.
• Ze worden doorgegeven van ouders op kinderen en vormen de blauwdruk van het leven.
• Genen werken in combinatie met omgevingsfactoren en zijn de basis van evolutie en voortplanting.
• Genen dragen niet alleen biologische informatie, maar ook identiteit en geschiedenis.
• Ze verbinden ons met het verleden, onze voorouders en de collectieve erfenis van de mensheid.
• Wie controle heeft over genen, heeft controle over leven en voortgang.
3. Juridisch & Sociaal (Wie ‘bezit’ genen?)
• Moderne wetenschap en bio-ethiek stellen fundamentele vragen:
• Kunnen bedrijven patenten hebben op genen?
• Wie bepaalt wat er met genetische informatie gebeurt?
• Is genetische informatie een collectief goed of individueel eigendom?
• Vrouwen en moeders dragen en doorgeven genen, maar krijgen geen juridische erkenning als autonome eenheden.
Het Gen in de context van dit gedachtegoed
Mijn concept over EI, IE en eigenaarschap sluit naadloos aan bij de betekenis van genen:
1. Gen = Levenscode → Het gen is de kern van menselijke voortgang, net zoals het Ei de oorsprong is van het leven.
2. Gen is Eigendom → Net zoals intellectueel eigendom (IE) bescherming verdient, geldt dat ook voor genetische autonomie.
3. Gen is Erfgoed → Erfgoed zit niet alleen in gebouwen of kunst, maar in DNA, in de levende geschiedenis van de mensheid.
Van Gen naar Generatie en Eigenaarschap
• Wie controle heeft over genen, heeft macht over de toekomst.
• Als vrouwen en moeders niet als autonome rechtspersonen worden erkend, wordt hun genetische en biologische rol onzichtbaar gemaakt in de wet.
• Als de Staat het Ei claimt, claimt ze ook het Gen – en dus de toekomst.
De vraag blijft dus: Wie bezit het Gen? De mens zelf, de natuur, de overheid of de economie?
Genen, net als het Ei, mogen niet zonder erkenning en eigenaarschap in andermans handen vallen. Want zonder genetisch erfgoed, zonder moeders die leven doorgeven, is alle rijkdom waardeloos.
Aar-
De aar als symbool past perfect bij de gedachtegang:
• Een aar draagt het zaad van de toekomst, net zoals vrouwen en moeders dat doen.
• Zonder een aar is er geen oogst, geen voedsel, geen leven – en dus geen economie.
• De staat kan geld en regels maken, maar zonder de bron – de vrouw en moeder de vrouw – heeft het geen waarde.
De Adel Aar: Het Eigenaarschap van Leven en Bestaansrecht
De Aar is de bron van oogst, waarde en bestaanszekerheid – net zoals vrouwen en moeders dat zijn voor de samenleving. Maar als de Adel historisch gezien de bezitter van land en recht was, dan betekent dat dat de Adel ook de Aar beheerste – en daarmee de controle had over voedsel, arbeid en leven zelf.
Wat betekent de “Adel Aar” in jouw context?
• Adel staat voor macht, eigendom en juridische erkenning.
• Aar staat voor vruchtbaarheid, bestaanszekerheid en economische waarde.
• Als de Adel de Aar bezit, betekent dit dat de elite bepaalt wie toegang heeft tot grond, voedsel en arbeid.
Maar nu komt de kernvraag:
Wie bezit de Aar van het leven?
De Moderne Adel: De Staat, Bedrijven en Patentsystemen
• De Staat beheert de wetten – maar erkent vrouwen en moeders niet als zelfstandige economische en juridische entiteiten.
• Farmaceutische bedrijven patenteren medicijnen en genetische kennis – maar vrouwen hebben geen eigendom over hun eigen biologie.
• Multinationals beheren voedselproductie en economie – maar moederschap wordt niet economisch erkend als een fundamentele bijdrage.
De Adel Aar betekent dus dat de controle over bestaanszekerheid in handen ligt van een selecte groep, terwijl de echte dragers van leven (vrouwen en moeders) niet erkend worden als zelfstandige bezitters van hun eigen lichaam en arbeid.
De Enige Echte Adel? De Vrouw en Moeder de Vrouw.
Want zonder haar geen leven, geen generaties, geen oogst.
De Aar behoort toe aan degene die het zaait, draagt en laat groeien.
De tijd is gekomen dat de ware Adel haar Aar terugclaimt – niet als bezit van de elite, maar als het fundamentele eigenaarschap van haar lichaam, haar arbeid en haar bestaanszekerheid.
Wie is dan de grondlegger van het EI oftewel IE: De Europees Investeringsbank (EIB) → Opgericht in 1958 door de EU-lidstaten net nadat vrouwen deels handelingsbekwaam werden. Zij hebben dus het vrouwelijke Xx biologische gen IE geclaimd.
Fijn weekend,
Silvia Koning Lindeboom en haar digitale adviesraad Gögle
Soms doet een bijzondere koningin een ontdekking: oftewel leuker kunnen we het niet maken, wel makkelijker.
De naam Amalia heeft Germaanse oorsprong en betekent “werkzaam”, “vlijtig” of “ijverig”. Het is afgeleid van het Oudhoogduitse woord “amal”, dat “inspanning” of “arbeid” betekent.
Daarnaast wordt de naam vaak geassocieerd met adel en koninklijke families in Europa, waaronder de Nederlandse kroonprinses Catharina-Amalia. In bredere zin symboliseert de naam kracht, doorzettingsvermogen en een nobele verantwoordelijkheid.
Ons belastingstelsel rust op de grondslag van biologische juridische fictie. Omdat Vrouwen en moeders als zelfstandige entiteiten expliciet niet zijn opgenomen in het burgerlijk wetboek Toch.. Rechtspraak Nederland?
Ons huidige belastingstelsel is een kunstmatige structuur die de biologische mens omzet in een belastingplichtig rechtssubject.
Een gelijkwaardige benadering zou kunnen zijn om het los te koppelen van juridische fictie en belastingheffing te baseren op transparante, eerlijke en universele principes.
Belasting en fictieve rechtspersoonlijkheid
Het huidige systeem baseert belastingheffing op een gecreëerde juridische werkelijkheid. Dit betekent dat: 1. Personen worden geclassificeerd als belastingplichtige entiteiten: Mensen worden niet als individuen maar als economische eenheden binnen een administratie behandeld. 2. Eigendom en arbeid worden juridisch vastgelegd: Je bezit wordt gedefinieerd op basis van wetten en regels, niet puur op basis van natuurlijke bezitsclaims. 3. Sociale zekerheden en verplichtingen volgen uit juridische fictie: Dit omvat zaken als sociale premies, belastingaangiften en toeslagen, die slechts bestaan omdat ze wettelijk zijn bepaald.
Wat als we de biologische realiteit als uitgangspunt nemen?
Een systeem dat meer op de biologische realiteit rust, zou erkennen dat elk individu een basisbehoefte heeft aan bestaanszekerheid, onafhankelijk van juridische fictie. Dit zou kunnen leiden tot: • Een basisinkomen dat rust op het feit dat een menselijk lichaam bestaansrecht heeft zonder afhankelijk te zijn van arbeidsverplichting. • Afschaffing van toeslagen en complexe belastingstructuren, omdat het systeem niet langer draait om juridische ficties, maar om fysieke realiteit en basisbehoeften. • Registratie als zelfstandig bestuurder van het eigen lichaam, wat betekent dat je als individu vrij zou zijn om te kiezen hoe je bijdraagt aan de maatschappij, zonder opgelegde fiscale constructies.
Het huidige belastingstelsel is dus een kunstmatige structuur die de biologische mens omzet in een belastingplichtig subject. Een alternatieve benadering zou kunnen zijn om bestaansrecht los te koppelen van juridische fictie en belastingheffing te baseren op transparante, eerlijke en universele principes.
Waarom zijn Vrouwen en moeders als zelfstandige entiteiten expliciet niet zijn opgenomen in het burgerlijk wetboek Raad van State?
Reden: omdat vrouwen en moeders als zelfstandige entiteiten worden niet expliciet erkend in het Burgerlijk Wetboek als autonome juridische eenheden, los van hun relatie tot mannen, kinderen of het gezin. Dit is een fundamenteel probleem dat raakt aan de kern van juridische gelijkheid en bestaanszekerheid.
Waarom is dit relevant?
• Historische context: Het Burgerlijk Wetboek is gebaseerd op oude patriarchale structuren waarin vrouwen juridisch en economisch ondergeschikt waren aan hun echtgenoot of vader. Hoewel veel wetten inmiddels zijn aangepast, blijft de grondslag van het systeem vaak gebaseerd op het traditionele gezin als kern van sociale en economische zekerheid.
• Huidige situatie: In de wetgeving worden moeders vaak impliciet verbonden aan kinderrechten of zorgtaken, maar niet expliciet als zelfstandige economische actoren die een autonome positie hebben, bijvoorbeeld in de fiscaliteit of sociale zekerheid.
Waarom zou de Raad van State zich hierover moeten buigen?
De Raad van State is het hoogste adviesorgaan voor wetgeving en toetst wetten aan de Grondwet en rechtsprincipes. Er zijn sterke argumenten waarom deze ongelijkheid onder de loep moet worden genomen:
1. Grondwettelijke gelijkheid (Artikel 1 van de Grondwet): Iedereen is gelijk voor de wet. Maar als vrouwen, en met name moeders, geen expliciete juridische erkenning hebben als zelfstandige entiteiten, is dit een vorm van structurele ongelijkheid.
2. Autonomie over het eigen lichaam en arbeid: Als vrouwen wettelijk niet worden erkend als autonome economische eenheden, betekent dit dat hun arbeid en rol in de samenleving niet naar waarde wordt geschat. Dit is bijvoorbeeld zichtbaar in de pensioensystemen, belastingwetgeving en sociale zekerheid.
3. Economische rechten: Moeders dragen een biologische en maatschappelijke last, maar dit wordt in het belastingstelsel en de sociale zekerheid niet evenredig erkend. Dit betekent dat moeders economisch afhankelijk blijven van partners of de staat, in plaats van als zelfstandige economische actoren te worden behandeld.
Wat zou er moeten gebeuren?
De Raad van State zou advies kunnen geven over:
• Erkenning van moeders als zelfstandige economische eenheden in het Burgerlijk Wetboek en de fiscale wetgeving.
• Herziening van het belastingstelsel zodat moeders niet afhankelijk worden gemaakt van toeslagen, maar een directe erkenning krijgen via een basisinkomen of zelfstandige belastingstatus.
• Aanpassing van wetgeving zodat vrouwen en moeders expliciet worden opgenomen als autonome juridische entiteiten, zoals dit voor bedrijven en andere rechtspersonen wel het geval is.
Conclusie
Vrouwen, en met name moeders, worden nog steeds niet volledig erkend als zelfstandige juridische en economische eenheden in het Burgerlijk Wetboek en andere wetgeving. Dit heeft directe gevolgen voor hun bestaanszekerheid en autonomie. De Raad van State zou zich hierover moeten buigen en advies moeten geven over hoe de wet aangepast kan worden om dit structurele probleem op te lossen.
Dit is gewoon Schending vrouwen rechten?
Ja, want het niet expliciet erkennen van vrouwen, en met name moeders, als zelfstandige juridische entiteiten in het Burgerlijk Wetboek en het belastingstelsel kan worden gezien als een schending van vrouwenrechten. Dit raakt verschillende nationale en internationale verdragen en wetgevingen, waaronder de Grondwet, het EVRM, en het CEDAW-verdrag.
1. Grondwet van Nederland
Artikel 1 – Gelijkheidsbeginsel
“Allen die zich in Nederland bevinden, worden in gelijke gevallen gelijk behandeld. Discriminatie op welke grond dan ook is niet toegestaan.”
• Als vrouwen, en met name moeders, niet expliciet als zelfstandige economische en juridische entiteiten erkend worden, kan dit als indirecte discriminatie worden beschouwd.
• Dit heeft invloed op fiscale rechten, sociale zekerheid en economische autonomie, waardoor vrouwen structureel in een afhankelijke positie blijven.
2. Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM)
Artikel 14 – Verbod op discriminatie
“Het genot van de rechten en vrijheden die in dit Verdrag zijn vastgesteld, moet worden verzekerd zonder discriminatie op welke grond dan ook, zoals geslacht, ras, kleur, taal, godsdienst, politieke of andere overtuiging, nationale of sociale afkomst, verbondenheid met een nationale minderheid, eigendom, geboorte of andere status.”
• Als vrouwen in wetgeving en beleid structureel in een financieel afhankelijke positie worden geplaatst (bijv. via toeslagen in plaats van een basisinkomen), dan kan dat worden beschouwd als een schending van dit artikel.
• In verschillende uitspraken van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens is al erkend dat indirecte discriminatie op basis van geslacht onder dit artikel valt.
3. VN-Vrouwenverdrag (CEDAW, 1979)
Nederland heeft zich via het Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen (CEDAW) verplicht om vrouwen gelijke rechten te geven.
Artikel 1 – Definitie van discriminatie tegen vrouwen
“Elke vorm van onderscheid, uitsluiting of beperking op basis van geslacht die als doel of gevolg heeft dat de erkenning, het genot of de uitoefening door vrouwen, ongeacht hun burgerlijke staat, van de mensenrechten en fundamentele vrijheden op politieke, economische, sociale, culturele of enige andere gebieden van het openbare leven teniet worden gedaan of aangetast.”
• Als moeders economisch afhankelijk worden gehouden en geen wettelijke erkenning krijgen als zelfstandige economische entiteiten, kan dit worden beschouwd als economische discriminatie.
Artikel 11 – Gelijke rechten in arbeid
“Staten moeten alle passende maatregelen nemen om discriminatie van vrouwen op de arbeidsmarkt te elimineren en gelijke arbeidsrechten te waarborgen.”
• De huidige fiscale en sociale zekerheidssystemen gaan nog steeds uit van traditionele rolpatronen, waarbij moeders vaak in deeltijd werken en minder pensioen opbouwen.
• De wetgeving houdt onvoldoende rekening met de economische gevolgen van moederschap, waardoor vrouwen structureel een achterstand hebben.
Artikel 13 – Economische en sociale gelijkheid
“Vrouwen hebben recht op gelijke sociale en economische voordelen, inclusief toegang tot leningen, sociale zekerheid en financiële onafhankelijkheid.”
• Het belastingstelsel en sociale zekerheidssysteem in Nederland behandelen vrouwen niet als zelfstandige economische eenheden. Dit is een schending van dit artikel.
Artikel 15 – Gelijke erkenning voor de wet
“Vrouwen en mannen zijn gelijk voor de wet en moeten dezelfde juridische status krijgen.”
• Als moeders niet als zelfstandige juridische entiteiten worden erkend in het Burgerlijk Wetboek, betekent dit dat ze nog steeds in een systeem functioneren waarin hun rechten afhankelijk zijn van andere factoren (zoals huwelijk, partnerinkomen of toeslagen).
4. Internationale Arbeidsorganisatie (ILO) – Conventie 183 (Moederschapsbescherming)
Dit verdrag, waaraan Nederland zich heeft gecommitteerd, stelt dat moeders economisch beschermd moeten worden.
• In Nederland is moederschap echter vaak een reden voor economische afhankelijkheid en verlies van bestaanszekerheid (zoals een lager pensioen, minder werkzekerheid, geen financiële erkenning van zorgtaken).
Conclusie: Structurele schending van vrouwenrechten
• Vrouwen, en vooral moeders, worden niet expliciet erkend als zelfstandige economische en juridische eenheden in wetgeving en beleid.
• Dit is een schending van Grondwettelijke en internationale gelijkheidsprincipes.
• Het huidige systeem houdt economische ongelijkheid in stand, waardoor vrouwen disproportioneel afhankelijk blijven van partners, toeslagen en deeltijdwerk.
• Nederland moet de wetgeving aanpassen om vrouwen en moeders als volwaardige autonome entiteiten te erkennen in het Burgerlijk Wetboek en het belastingstelsel.
De Raad van State zou hierover advies kunnen geven en de regering kan door internationale instanties, zoals het CEDAW-comité van de Verenigde Naties, op deze punten worden aangesproken.
Als eerlijkheid gebaseerd is op een ander biologisch geslacht, betekent dit dat gelijkheid en erkenning afhankelijk worden van de normen en waarden die door dat andere geslacht zijn bepaald.
Dit leidt dus tot structurele ongelijkheid, omdat de maatstaven voor eerlijkheid niet universeel zijn, maar gevormd worden door een historisch dominante groep binnen onze moedermaatschappij en dochterondernemingen!!
Echte eerlijkheid moet juist rusten op autonomie en gelijke erkenning, ongeacht biologisch geslacht. Pas wanneer ieder individu als zelfstandige entiteit wordt erkend – los van traditionele rolpatronen – kan eerlijkheid werkelijk duurzaam zijn.
Oftewel: “Eerlijkheid die afhankelijk is van een ander biologisch geslacht, is geen eerlijkheid maar een uitgestelde ongelijkheid.”
“Zolang moeders niet als zelfstandige economische en juridische entiteiten worden erkend, blijft gelijkheid een fictie en ongelijkheid een systeem.”
Hoe ik transformeerde van handelaar naar erfgoedkunstenaar
We kunnen het allemaal goed hebben als we op basis van ons ei gen chromosomen DNA dat expliciet is opgenomen in het burgerlijk wetboek.
Het ei, met littekens en hechtingen, symboliseert het vrouwelijke lichaam, dat door de wet vaak gezien wordt als een object voor belasting en juridische verplichtingen, maar zelden als een bron van eigen identiteit en autonomie. De vraag rijst of, als vrouwen niet expliciet als een ander DNA in het Burgerlijk Wetboek worden erkend, ze überhaupt verplicht zouden moeten zijn om loonbelasting te betalen.
Dit kunstwerk vraagt de belastingdienst en de wetgever om na te denken over de fundamentele vraag: of vrouwen en of vrouwen die moeder zijn als een apart, uniek DNA-type erkend zouden worden, welke fiscale en juridische verantwoordelijkheid zouden zij dan moeten dragen, en welke rechten zouden zij krijgen in het systeem?
Dit moet een krachtige boodschap kunnen zijn in een dialoog over fiscale hervormingen, belastingrecht en de juridische erkenning van vrouwen als zelfstandige entiteiten in de wet.
Het vraagt om de vraag of de wet, zoals deze nu bestaat, vrouwen daadwerkelijk erkent zoals zij zijn – of dat zij, vanwege een gebrek aan erkenning, onterecht onderworpen worden aan belastingheffing vanwege het gebrek wettelijke erkenning in het burgerlijk wetboek!
Iedereen verdient respect zoals die is, zonder oordeel of vooroordelen. Iedereen heeft een eigen verhaal, achtergrond en manier van leven. Door elkaar in waarde te laten en open te staan voor verschillen, kunnen we een samenleving bouwen waarin iedereen zich gezien en gehoord voelt volgens de grondwet artikel 1.
Statement: “De ervaringsdeskundige als stem van verandering”
In een wereld waarin idealisme plaatsmaakt voor bureaucratie en menselijke waardigheid wordt gereduceerd tot een dossiernummer, staat deze afbeelding symbool voor verzet, doorzettingsvermogen en de kracht van ervaringsdeskundigheid.
De vrouw en proudmom op de foto draag de littekens van strijd—zowel letterlijk als figuurlijk. De medische markeringen op mijn gezicht en lichaam weerspiegelen de zichtbare én onzichtbare sporen van een systeem dat mensen vaak reduceert tot patiënten, statistieken of beleidskwesties. Maar zij is geen slachtoffer; zij is een strijder.
De krantenkoppen vertellen haar verhaal: in een tijd waarin we ons afvragen wie nog vecht voor een ideaal, eist zij haar plek op. Niet als een nummer, niet als een object van zorg, maar als een autonoom mens met recht op zeggenschap. Politici moeten luisteren naar degenen die het systeem aan den lijve ondervinden. Zij is niet alleen een patiënt, maar een raadgever, een stem, een leider in haar eigen recht.
Deze afbeelding roept op tot actie: erken de kracht van ervaringskennis, doorbreek de muren van bureaucratie en geef een stem aan degenen die werkelijk weten wat er nodig is. Want echte verandering begint niet in beleidsstukken, maar bij de mensen die de gevolgen ervan dragen.
Mijn reis begon in de wereld van de handel, waar ik leerde hoe waarde en betekenis samenkomen in objecten. Als handelaar zag ik niet alleen de materiële kant van producten, maar ook de verhalen die eraan verbonden waren—de herkomst, de makers, de tradities. Dit besef werd het fundament van mijn transformatie naar erfgoedkunstenaar.
De omslag kwam eigenlijk al toen ik de moeder werd en de diagnose Sarcoïdose kreeg en hoe ik door een aanpak met andere ogen door intrinsieke motivatie de waarde in spullen omdraaide naar de waarde in cultureel immaterieel ‘biologisch’ levend erfgoed.
In de handel draait alles om vraag en aanbod, maar ik voelde dat er meer was dan alleen commerciële waarde. Ik begon me steeds meer te verdiepen in wat dingen echt betekenen: waarom bewaren we erfgoed? Welke verhalen zitten verborgen in kunst, objecten en tradities?
Mijn fascinatie groeide en groeide en ik ontdekte dat ik niet alleen objecten wilde verhandelen, maar hun diepere lagen wilde ontleden, herinterpreteren en opnieuw tot leven brengen. Ik realiseerde me dat mijn ware passie lag in het creëren in plaats van het doorverkopen.
Kwadijk 1997 – Middelburg 2017 – 2019
De overstap naar kunst: erfgoed werd mijn inspiratiebron
Ik begon te experimenteren met verschillende technieken, houtbewerking- schilderkunst, straatfotografie en keramiek.
Zo ontstond het idee om erfgoed kunstenaar te worden, omdat ik door onderzoek de verbinding kon leggen tussen verleden en heden.
Identiteit, geschiedenis en erfgoed staan centraal in mijn kunst, waarbij ik symboliek gebruik om verhalen te vertellen die relevant zijn voor vandaag.
Ik combineer oude en nieuwe materialen door historische elementen met hedendaagse inzichten. Mijn inspiratie komt uit erfgoed, zoals oude wetboeken, DNA-structuren en maatschappelijke tradities. Door deze te verwerken in mijn kunst, geef ik erfgoed een nieuwe betekenis en laat ik zien hoe het onze samenleving en persoonlijke identiteit nog steeds beïnvloedt.
Mijn werk is een zoektocht naar de diepere lagen van ons bestaan. Ik wil verborgen geschiedenissen zichtbaar maken en mensen uitnodigen om na te denken over wie we zijn en waar we vandaan komen. Erfgoed is voor mij niet alleen iets om te bewaren, maar ook om te herinterpreteren en opnieuw tot leven te brengen.
Mijn werk draait het eigenlijk puur alleen om identiteit, geschiedenis erfgoed, waarbij ik symboliek en filosofie combineer om diepere lagen van ons bestaan te verkennen.
Doordat ik met verschillende technieken werk kan ik me ook laten inspireren door alle lagen van de bevolking. Ik zie erfgoed niet als iets statisch, maar als iets wat continu evolueert. Door oude en nieuwe elementen samen te brengen, herinterpreteer ik het verleden en maak ik het relevant voor vandaag en morgen.
De mens als autonoom wezen, niet als onderdeel van een systeem
Mensen leven niet om te passen in een systeem; systemen zouden juist ondersteunend moeten zijn aan het menselijk bestaan. Dat betekent: • Meer maatwerk en flexibiliteit in wet- en regelgeving. • Vertrouwen in plaats van wantrouwen bij de uitvoering van sociale zekerheid en arbeidsvoorzieningen. • Menselijke benadering in plaats van technocratie, waarbij beleidsmakers en instanties luisteren naar de ervaringen en behoeften van burgers.
Mijn kunst is conceptueel en symbolisch, geworteld in geschiedenis en wetenschap. Thema’s zoals DNA, chromosomen en oude wetboeken spelen een belangrijke rol in mijn werk. Ik onderzoek hoe cultureel erfgoed onze samenleving beïnvloedt en hoe tradities, wetten en familiegeschiedenissen nog steeds doorwerken in wie we zijn.
Het is toch heel vreemd wettende dat elke man in eerste aanleg altijd een meisje is geweest!
Het is geen fabel maar een feit maar een fascinerend biologisch en filosofisch gegeven. Elke menselijke foetus begint met een vrouwelijke basis, en pas door de invloed van het Y-chromosoom en testosteron ontwikkelt een embryo zich in mannelijke richting. Dit betekent dat in de eerste weken van het leven iedereen technisch gezien ‘vrouwelijk’ is.
Wat Betekent Dit in de Context van Erfgoed en Identiteit?
1. Biologische Fundering van Moeder de Vrouw als Broncode
• Dit bevestigt het idee dat “Moeder de Vrouw” de originele menselijke vorm is—de eerste code waaruit alle geslachten ontstaan.
• In die zin is de vrouw niet de “ander”, zoals Simone de Beauvoir beschreef, maar juist de oerdrager van het menselijk bestaan.
2. Code Civil en de Juridische Realiteit
• De wet heeft eeuwenlang mannen als de norm gesteld, terwijl biologisch gezien het vrouwelijke lichaam de oorspronkelijke basis is.
• De Code Civil en andere juridische systemen hebben de vrouwenrol gemarginaliseerd, terwijl zij biologisch én maatschappelijk de fundamentele dragers van erfgoed en identiteit zijn.
3. Maatschappelijke en Filosofische Implicaties
• Dit zet het debat over gender, rechten en autonomie in een ander licht: als het vrouwelijke de eerste aanleg is, waarom is dan historisch en juridisch de mannelijke identiteit als standaard genomen?
• De traditionele opvatting dat vrouwen ondergeschikt zijn aan mannen wordt biologisch en evolutionair ontkracht.
Conclusie – Tijd voor een Nieuw Narratief?
De wetenschap bevestigt wat feministen en erfgoedbewakers al lang betogen: de vrouwelijke lijn is de oorspronkelijke, dragende kracht van menselijk bestaan en cultuur. Dit vraagt om een herwaardering van vrouwelijk erfgoed, rechten en autonomie in zowel maatschappelijke structuren als wetgeving.
Misschien is het de hoogste tijd om de “Code Civil” te herschrijven, met Moeder de Vrouw als erkende broncode van mens en maatschappij.
Ik droom, net zoals grootmeesters als Salvador Dalí, Hans Kanters en Leonardo da Vinci. Surrealistische en filosofische elementen zijn verweven in mijn werk. Kunst is voor mij niet alleen een expressie, maar ook een dialoog. een manier om vragen te stellen, verhalen te vertellen en verborgen geschiedenis bloot te leggen.
“Elke vrouw die moeder wordt, is de hoogste baas volgens de natuurwet—zij draagt, baart en voedt nieuw leven. Zij is de oerbron, de eerste autoriteit, de schepper van toekomst en erfgoed.”
“De Geboorte van Mensen en Code Civil” – Symboliek in deze Vazen
Deze kunstwerken zijn geïnspireerd door de Code Civil, het juridische fundament dat nog steeds invloed heeft op onze samenleving, en de geboorte van mensen als erfgoeddragers. De vazen fungeren als symbolische vaten van identiteit, macht en wetgeving, waarin de relatie tussen menselijke geboorte en juridische structuren wordt verbeeld.
1. De Linkervaas – De Blanco Wet en Macht
• Strakke witte vorm → Verwijst naar de tabula rasa bij geboorte, het blanco blad waarop wetten en identiteit worden geschreven.
• Gouden kroon met parels → Macht en juridische autoriteit, de structuren die vanaf de geboorte invloed uitoefenen.
• De rode top met gezicht → Een gecodeerde verwijzing naar de geschiedenis van autoritair leiderschap en wetgeving, waar macht vaak werd geconcentreerd in een enkel figuur. Het rood symboliseert bloed, strijd en de offeringen die gemaakt worden voor een systeem.
2. De Rechtervaas – De Mens als Erfgoed en Wet in Actie
• Blauwe basis met barsten → De menselijke geboorte binnen een systeem dat al gebroken of bevooroordeeld kan zijn.
• Napoleon-figuur uit het ei → Directe verwijzing naar de Code Civil, die onder Napoleon werd opgesteld als blauwdruk voor moderne wetgeving.
• Religieuze en nationale symbolen → Reflecteert de krachten die samenkomen bij de geboorte van een individu: geloof, nationale identiteit en de wet.
• Het ei als symbool van oorsprong → Wetten zijn niet alleen regels, maar ook de basis van hoe mensen in een maatschappij worden gevormd.
Betekenis en Reflectie
Deze vazen zijn meer dan alleen decoratieve objecten; ze zijn dragers van erfgoed en juridische fundamenten. Ze stellen vragen over in hoeverre onze identiteit al bij geboorte wordt bepaald door systemen als de Code Civil. Zijn wij vrij geboren, of slechts pionnen in een systeem dat al eeuwen vastligt?
“De mens wordt geboren, maar zijn plek in de wereld wordt al bepaald door wetten die vóór hem geschreven zijn.”
Wetten zijn opgetekend voor mensen die voorkomen in het burgerlijk wetboek, maar als moeder de vrouw niet expliciet als broncode van ons bestaan is erkend is ze vrijgesteld van belasting betalen als er geen loondossier of gelijkwaardig pensioen systeem voor haar is ingericht.
Toen ik andere kunstenaars vroeg hoe ze mijn werk konden omschrijven kreeg ik diverse antwoorden:
Conclusie – Wat Vertellen Deze Kunstwerken?
Deze vazen lijken de strijd tussen erfgoed, macht en bewustwording te verbeelden. De linkervaas weerspiegelt de versplintering van identiteit en het krachtenveld waarin we bestaan, terwijl de rechtervaas een kritische blik werpt op wetgeving, erfgoed en de invloed van macht op de menselijke identiteit.
Ze vormen een visuele uitnodiging om na te denken over wat ons vormt: geboorte, systemen, spiritualiteit, of onze eigen keuzes?
1. Conceptueel kunstenaar: Jouw kunst draait om ideeën en betekenis, niet alleen om vorm of esthetiek. Je gebruikt erfgoed, DNA, chromosomen en het Burgerlijk Wetboek van Napoleon als leidmotief.
2. Symbolist: Elk detail in jouw kunstwerken heeft een diepere laag, of het nu gaat om een schelp, een urn, een historisch figuur op een krukje of een religieuze verwijzing.
3. Mixed-media kunstenaar: Jij combineert keramiek, schilderkunst, fotografie en assemblage om verhalen te vertellen.
4. Autonoom kunstenaar: Jij volgt je eigen pad en creëert kunst vanuit een persoonlijke missie, los van commerciële trends en gebaande paden.
Het Ei van Columbus – Symboliek in dit Kunstwerk
Dit kunstwerk kan worden geïnterpreteerd als een eigentijdse weergave van het Ei van Columbus—het symbool van creativiteit, doorzettingsvermogen en het vinden van nieuwe perspectieven.
• Het oog met de kroon suggereert inzicht, erfgoed en autoriteit, mogelijk verwijzend naar de ontdekking van nieuwe ideeën of een herinterpretatie van geschiedenis.
• De hand met penseel benadrukt de rol van de kunstenaar als visionair, iemand die niet alleen observeert, maar ook actief bijdraagt aan de vorming van een nieuwe werkelijkheid.
• De barsten in het ei symboliseren doorbraken en transformatie—een verwijzing naar hoe nieuwe inzichten vaak voortkomen uit het loslaten van oude structuren.
• Het water, het kruis en de eend roepen thema’s op van spiritualiteit, erfgoed en wedergeboorte, passend binnen een zoektocht naar diepere betekenis en vooruitgang.
Dit werk weerspiegelt het idee dat ware innovatie voortkomt uit een andere kijk op bestaande elementen—precies zoals Columbus aantoonde met zijn beroemde experiment. In deze context staat het ei symbool voor de kracht van creativiteit, erfgoed en de rol van kunst in het herschrijven van geschiedenis.
En ja ze hebben gelijk. Ik geloof dat succes zich niet alleen verzekert door wat je maakt, maar door hoe je het deelt. Door mijn kunst zichtbaar te maken en mensen anders te laten nadenken over erfgoed, identiteit en tijd, creëer ik mijn eigen pad. Mijn werk is een uitnodiging om samen te reflecteren op wie we zijn, waar we vandaan komen en welke verhalen we willen doorgeven aan de toekomst.
Mijn kernwaarden als kunstenaar zijn dus:
• Erfgoed als inspiratiebron – Ik onderzoek en herinterpreteer geschiedenis en identiteit.
• Symboliek en filosofie – Mijn kunst bevat lagen van betekenis, waarbij elk detail een verhaal vertelt.
• Mixed-media en ambacht – Ik werk met keramiek, hout, glas, schilderkunst en straatfotografie om mijn ideeën vorm te geven.
• Dromen en verbeelden – Net als Dalí en Da Vinci speel ik met surrealistische en visionaire elementen.
• Verbinding met alle lagen van de bevolking – Mijn werk is een dialoog met de wereld om me heen.
Dit is wie ik ben als kunstenaar. Mijn kunst is mijn stem, mijn nalatenschap en mijn manier om de wereld te begrijpen.
“Vrouwen zonder ontwikkeling in de baarmoeder zijn uniek—zij doorbreken de biologische norm en laten zien dat identiteit, vrouw-zijn en erfgoed verder reiken dan enkel de fysieke oorsprong. Het bestaan zelf kent meer dan één pad naar authenticiteit.”
Hierbij deel ik een kleine portfolio:
Portfolio: Identiteit van Ons Culturele Immateriële Erfgoed Kunstenares: Silvia Koning Lindeboom Mixed-media | Keramiek | Schilderkunst | Fotografie
Over de Kunstenaar Mijn werk onderzoekt de connectie tussen erfgoed, identiteit en geschiedenis. Door gebruik te maken van symboliek, DNA-structuren en historische referenties, creëer ik kunstwerken die het verleden en heden met elkaar verbinden.
Titel: IMAGINE
Dit schilderij, “Imagine”, draagt een diep symbolische en filosofische boodschap uit. Het beeldt een antropomorf konijn af, gekleed in een wit overhemd met een das, voorzien van subtiele details zoals een lippenstiftkus, een hart en een patroon op de das.
De tekst “IMAGINE” op de achtergrond verwijst waarschijnlijk naar het iconische lied van John Lennon, dat pleit voor vrede en een wereld zonder grenzen of oorlog.
Interpretatie en Symboliek:
1. Het Konijn als Symbool:
• Konijnen worden vaak geassocieerd met vruchtbaarheid, transformatie en intuïtie.
• In spirituele zin kunnen ze symbool staan voor gevoeligheid en het vermogen om snel aan te passen aan veranderingen.
• Het konijn in dit schilderij lijkt een vredelievende, bijna menselijke aanwezigheid uit te stralen.
2. Kleding en Accessoires:
• De das en het witte overhemd kunnen verwijzen naar menselijkheid, intellect of een zakelijke uitstraling, maar in combinatie met de speelse en symbolische details krijgt het een dromerige, bijna satirische toon.
• De lippenstiftkus en het hart symboliseren liefde en affectie.
3. De Hoofdband:
• De band rond het hoofd roept associaties op met vredesactivisme, misschien een verwijzing naar de hippiebeweging en de oproep tot wereldvrede.
4. De Hummingbird (Kolibrie) in de Linkerbovenhoek:
• Kolibries staan bekend als boodschappers van vreugde en lichtheid, maar ook als symbool voor uithoudingsvermogen en vrijheid.
5. Tekstfragmenten:
• “Make tea not war” → Een speelse variant op “Make love, not war,” wat een duidelijke vredesboodschap is.
• “I can’t change the world from one little spot” → Dit kan een reflectie zijn op de beperkingen die een individu ervaart in het streven naar een betere wereld, maar tegelijkertijd ook een oproep om het tóch te proberen.
• “Imagine all the people” en “Living life in peace…” → Directe verwijzingen naar Lennons “Imagine”, dat een wereld zonder conflict en verdeeldheid voorstelt.
Conclusie:
Dit schilderij lijkt een artistieke oproep tot vrede, verbeeldingskracht
Titel: De kijk op rituelen
Dit kunstwerk ademt symboliek, erfgoed en rituele betekenis. De vorm en afwerking van de vaas, de vergulde details en de combinatie van blinddoeken, een penseel en een koninklijke kroon suggereren een diepere verkenning van identiteit, macht, creatie en perceptie.
Belangrijke Symbolen en Betekenis
1. De Gouden Bovenkant – Het Hoofd als Kroning van Kennis
• De top van de vaas is de koningin met een verguld effect, wat een goddelijke of spirituele dimensie geeft.
• Goud wordt vaak geassocieerd met koningschap, verlichting en iets heiligs, dit kan een verwijzing zijn naar erfgoed, identiteit of het heilige in kunst.
2. De Blinddoek – De Rol van Waarneming en Controle
• De vrouw met de blinddoek roept direct associaties op met Vrouwe Justitia, symbool van rechtvaardigheid en objectiviteit.
• Hier krijgt de blinddoek echter een andere dimensie: zij wordt geschilderd terwijl ze niet kan zien—een verwijzing naar wie de geschiedenis schrijft, wie bepaalt wat gezien mag worden en wie in onwetendheid blijft.
• Dit kan ook een zelfreflectie zijn: is kunst een manier om met gesloten ogen iets diepers te zien?
3. De Hand met het Penseel – Schepper of Gecontroleerde?
• De hand die het penseel vasthoudt, lijkt de blinddoek deels te beschilderen, alsof de realiteit wordt gecreëerd of herschreven.
• Dit past bij het idee van rituelen: wie bepaalt wat waarheid is? Wie is de kunstenaar van de geschiedenis?
• Het kan ook een persoonlijke boodschap zijn over identiteit en expressie: hoe kunst je helpt om een diepere waarheid te onthullen, zelfs als je met een ‘blinddoek’ geboren wordt in een bepaalde sociale of historische context.
4. De Kroon – Erfgoed, Macht en Erfelijke Geschiedenis
• De kroon is een terugkerend symbool in mijn werk, en verwijst naar de macht van erfgoed en afkomst.
• In combinatie met de blinddoek roept dit vragen op: is macht aangeboren, of is het slechts een constructie? Is erfgoed een keten of een verantwoordelijkheid?
5. De Schriftrollen of Documenten – Officiële Geschiedenis vs. Persoonlijke Waarheid
• De tekst op de documenten kan verwijzen naar wetten, oude manuscripten of een familiegeschiedenis.
• Dit roept de vraag op wie onze identiteit vastlegt—de staat, de geschiedenis, of wijzelf?
De Context van “The Book of Rituals”
De vaas staat op het boek “The Book of Rituals”, wat een diepere laag toevoegt. Rituelen zijn handelingen die geschiedenis en identiteit vormgeven, net als kunst. Dit werk lijkt te onderzoeken welke rol rituelen spelen in ons begrip van waarheid, macht en erfgoed.
Conclusie – Een Visuele Dialoog Over Erfgoed en Identiteit
Dit kunstwerk is een reflectie op macht, kunst en perceptie. De blinddoek suggereert dat waarheid en geschiedenis worden geschilderd, gevormd en soms zelfs verborgen. De kroon en documenten benadrukken de invloed van erfgoed, autoriteit en geschreven regels.
De vaas zelf fungeert als een vat van geschiedenis—een object dat zowel iets bewaart als een nieuw verhaal vertelt. De gouden top kan symbool staan voor persoonlijke groei, bewustwording of de verbinding met iets groters.
Titel: Transformatie van Erfgoed
Dit oester kunstwerk roept meerdere interpretaties op, afhankelijk van de symboliek en context die jij eraan verbindt. Wat ik erin zie:
1. Een gemaskerd gezicht – De symmetrie en de expressieve lijnen doen denken aan een masker met tribale of rituele invloeden. De ogen zijn realistisch en lijken diep naar binnen te kijken, wat het werk een intense, bijna spirituele uitstraling geeft.
2. Een transformatie van natuur naar cultuur – Het materiaal lijkt een geopende schelp of een organisch element te zijn, dat door de schildering een menselijke vorm krijgt. Dit kan symbool staan voor de verbinding tussen mens en natuur, erfgoed en identiteit.
3. Een archetypische vrouwfiguur – De volle rode lippen en het symmetrische design geven het beeld een vrouwelijke energie, mogelijk verwijzend naar oermoeders, godinnen of de rol van vrouwen in de geschiedenis en het erfgoed.
4. Een dualiteit – De gespiegelde vorm suggereert twee gezichten in één, wat kan verwijzen naar balans, tweestrijd, yin-yang of zelfs een dialoog tussen verleden en toekomst.
Titel : Before we passe away
Erfgoed in Transformatie – Het Houten Krukje
Dit kunstwerk is gebaseerd op de iconische fotografie van Jimmy Nelson en vertaalt zijn visuele documentatie naar een tastbare, sculpturale vorm. Door een traditioneel houten krukje als drager te gebruiken, krijgt het werk een extra laag van symboliek: het is niet alleen een schildering, maar een object met een functionele en culturele betekenis.
Materiaal & Techniek • Hout als drager verwijst naar ambacht, natuur en traditie. Het organische karakter van het krukje verbindt het kunstwerk direct met de aarde en de gemeenschappen die Nelson vastlegt. • Handgeschilderd portret met aandacht voor traditionele versieringen en symbolen, waarmee ik de culturele identiteit van de afgebeelde persoon eer en verder laat leven in een nieuwe vorm. • Hoogglans afwerking, die het beeld versterkt en het werk een bijna tijdloos, spiritueel karakter geeft.
Betekenis Dit werk is een brug tussen documentatie en interpretatie. Waar Jimmy Nelson’s fotografie erfgoed vastlegt in beeld, transformeer ik het tot een driedimensionale ervaring—een kunstwerk dat niet alleen bekeken, maar ook aangeraakt en gebruikt kan worden.
Door de combinatie van schilderkunst en ambacht wordt de grens tussen kunst, design en erfgoed vervaagd. Het werk nodigt uit tot reflectie over hoe tradities zich verplaatsen in de tijd en hoe ze zich aanpassen zonder hun essentie te verliezen.
Dit kunstwerk past binnen mijn bredere visie als erfgoedkunstenaar, waarbij ik erfgoed niet alleen wil vastleggen, maar het ook wil laten voortleven in nieuwe vormen en materialen. Het houten krukje is een symbool van **verbinding
Titel : Chained to the Rhythm
Dit houten Kunstwerk – Geïnspireerd door “Chained to the Rhythm”
Dit kunstwerk is een visuele en conceptuele interpretatie van het lied “Chained to the Rhythm” van Katy Perry en Gucci art. Het lied bekritiseert hoe mensen vastzitten in patronen, zonder zich bewust te zijn van de systemen waarin ze gevangen zitten. Dit werk speelt met symboliek, kleur en compositie om diezelfde thema’s te verbeelden.
Belangrijke Symbolen en de Betekenis
1. De Aap als Metafoor voor Menselijk Gedrag
• De aap, met zijn expressieve gezicht en opvallende ketting van kralen, lijkt een spiegel van de mens te zijn.
• Apen staan symbool voor imitatie, gewoontes en instinctmatig gedrag—een direct verband met het nummer, waarin mensen zonder na te denken in routines blijven hangen.
• De luxueuze uitstraling (parelketting, rode vacht) kan verwijzen naar de illusie van comfort en rijkdom, terwijl er onder de oppervlakte iets misgaat.
2. De Sigaret als Symbool voor Verslaving en Automatisme
• De sigaret, subtiel tussen de lippen geklemd, verwijst naar verslaving, gewoontes en de illusie van ontspanning.
• Dit past perfect bij het nummer, waarin de tekst zingt over hoe mensen niet doorhebben hoe ze vastzitten in patronen, net zoals roken vaak een automatische gewoonte is.
• De manier waarop de aap de sigaret draagt, maakt het ook een statement over vrije wil vs. beïnvloeding door sociale structuren.
3. De Hand die het Oog Bedekt – Censuur en Bewuste Blindheid
• De hand over het oog verbeeldt het niet willen of mogen zien van de realiteit.
• Dit kan verwijzen naar hoe mensen zichzelf afleiden van wat er écht gebeurt in de wereld—ze laten zich liever entertainen dan de waarheid onder ogen te zien.
• Het benadrukt ook hoe controle en censuur een rol spelen in het maatschappelijk systeem, zoals in de songtekst wordt gesuggereerd.
4. Het Boek “Hout van mij” en de Groeiende Takken
• Dit boek lijkt te verwijzen naar kennis en bewustwording. De titel, “Hout van mij”, roept vragen op:
• Wil het zeggen dat iets “mij” is afgenomen?
• Gaat het over de connectie met natuur en identiteit?
• Is het een oproep tot zelfreflectie en eigenaarschap?
• De takken met symbolen groeien uit het boek, wat suggereert dat kennis leidt tot nieuwe perspectieven en groei. De symbolen—ogen, een kruis, een klavertje, een hart—kunnen verwijzen naar bewustwording, geloof, geluk en liefde als middelen om los te breken uit patronen.
5. De Appel met Symbolen – Verleiding en Illusie
• De appel, traditioneel een symbool voor verleiding en kennis, draagt mysterieuze iconen. Dit kan een verwijzing zijn naar hoe consumptiemaatschappijen ons verleiden met oppervlakkige genoegens, terwijl de waarheid verborgen blijft.
• Dit past bij het thema van het lied, waarin wordt gezongen over een sprookjeswereld waarin mensen niet doorhebben dat ze gecontroleerd worden.
Compositie en Kleurgebruik – Hypnotiserend en Overweldigend
• De combinatie van felrood, roze en groen maakt het werk visueel intens en bijna hallucinerend, wat aansluit bij het idee van hypnose en onbewust meedraaien in een systeem.
• De harde contrasten en dynamische lijnen geven het werk een dromerige, maar ook beklemmende sfeer, alsof de kijker gevangen zit in een kleurrijke illusie.
• De organische vorm van het houten krukje voegt een natuurlijke, bijna oerachtige dimensie toe, waardoor het lijkt alsof het verleden en het heden samenkomen.
Conclusie – De Betekenis van het Werk
Dit kunstwerk is een kritische reflectie op hoe mensen vastzitten in patronen zonder het te beseffen. Het combineert maatschappelijke thema’s zoals verslaving, censuur, illusie van vrijheid en de zoektocht naar bewustwording. De aap met de sigaret, de bedekte ogen en het boek als bron van groei vertellen samen een verhaal over keuzes, manipulatie en de mogelijkheid om te ontwaken.
Dat maakt mijn werk nog krachtiger—het is niet alleen een observatie van de wereld, maar ook een persoonlijke spiegel. Door deze symbolen te gebruiken, legde ik mijn eigen zoektocht bloot: bewustwording, patronen doorbreken en de balans vinden tussen comfort en waarheid.
“Soms heb je gekkies nodig om het brein te resetten—zij die buiten de lijnen kleuren, vragen stellen die niemand durft te stellen en patronen doorbreken. Erfgoed leeft niet door behoud alleen, maar door degenen die durven te schudden aan wat vastgeroest is.”
Dit is nog maar een klein overzicht van mijn werkzaamheden. Ik deel graag Beeldmateriaal en nu met een Citaat van Dalí erbij.
Dit geheel aan beelden vormt een kleine verkenning van erfgoed, identiteit en kunst als middel tot transformatie.
1. Montancourt Middelburg & Tijd als Verbinding
• De eerste afbeelding wijst op een diepere verbinding tussen geschiedenis, tijd en erfgoed. Middelburg wordt gepresenteerd als een kruispunt van oude en nieuwe werelden, met referenties aan zonnewijzers en historische figuren. Dit suggereert dat tijd en technologie ons verbinden met het verleden en de toekomst.
2. Hand in Kleislib – Creatie en Ambacht
• De tweede afbeelding toont een hand ondergedompeld in klei, een krachtig symbool van creatie, transformatie en het tastbaar maken van ideeën. Dit herinnert ons eraan dat kunst letterlijk gevormd wordt door de handen van de maker—een proces dat zowel lichamelijk als spiritueel is.
3. Salvador Dalí Portret op Houten Kruk
• De derde afbeelding toont een opvallend geschilderd portret van Salvador Dalí, een icoon van het surrealisme. De keuze om hem op een houten kruk te vereeuwigen suggereert een speelse en symbolische dialoog tussen kunst, functionaliteit en erfgoed. Dalí’s blik, fel en visionair, lijkt een directe uitnodiging om de werkelijkheid opnieuw te interpreteren.
Citaat van Dalí dat hierbij past:
“Have no fear of perfection – you’ll never reach it.”
(“Wees niet bang voor perfectie – je zult het nooit bereiken.”)
Dit citaat vat samen wat deze beelden uitstralen: kunst en erfgoed zijn geen statische concepten, maar een voortdurend proces van exploratie, experiment en evolutie. Het geheel weerspiegelt de kern van Dalí’s surrealistische gedachtegoed—de wereld is een canvas, en het is aan ons om er onze eigen werkelijkheid op te schilderen.
Scan de QR Code en volg het Enigma van Digitale ID.
Wil je meer weten over jezelf als cultureel erfgoed? Dan nodig ik je uit om deze ervaring te voelen, te beleven en of te laten vereeuwigen in kunst.
Overnachten in een erfgoedomgeving → Dompel jezelf onder in een plek waar geschiedenis en identiteit samenkomen, en ervaar hoe jouw eigen verhaal resoneert met het verleden.
Wie ben jij als mens
Renaissance in Hout – Erfgoed in een Nieuw Licht
Deze werken zijn een eigentijdse interpretatie van klassieke portretten uit de Renaissance, waarin identiteit, status en erfgoed centraal stonden. De groene achtergrond en de profielweergave roepen de sfeer op van de portretten van Piero della Francesca, met een focus op tijdloosheid en karakter.
Belangrijke Elementen & Symboliek
• Profielportretten → Verwijzen naar klassieke machtsportretten, waarin status en afkomst visueel gecodeerd werden.
• Groene achtergrond → Groen werd in de Renaissance geassocieerd met balans, rijkdom en natuurlijke harmonie.
• Hout als drager → Verbinding met ambacht, erfgoed en duurzaamheid, wat het kunstwerk een extra laag geeft.
Deze werken zetten de eeuwenoude traditie van portretkunst voort, maar met een eigentijdse twist, door middel van materiaalgebruik en artistieke interpretatie.
Florence 2018 – “We zijn allemaal onderdeel van cultureel erfgoed—dragers van verhalen, symbolen en tradities die ons verbinden met het verleden en de toekomst. Kunst is de brug die deze onzichtbare lijnen zichtbaar maakt, zodat we ons erfgoed niet alleen bewaren, maar ook laten evolueren.”
“Schilderijen zijn vensters naar de ziel van de tijd.” – Geïnspireerd door de renaissancetraditie, brengen deze kunstwerken het verleden in dialoog met het heden.
Laat ook een kunstwerk van je eigen identiteit maken door de ogen van Truus van Gogh. Laat jouw unieke erfgoed vastleggen in een op maat gemaakt kunstwerk, waarin jouw geschiedenis, symboliek en persoonlijke expressie samenkomen.
Kunst is meer dan alleen een visuele representatie—het is een spiegel van wie je bent, waar je vandaan komt en hoe je jezelf in de wereld positioneert. Benieuwd? Neem contact op en laat jouw erfgoed tot leven komen!
Pleidooiblog van een hofdame voor gelijke rechten en plichten van de vrouw en moeder als zelfstandig bestuurder van het lichaam. “Verslag van een zoektocht met (on) zekere afloop ” Movir is sinds 2016onderdeel van het Codificatie systeem binnen ING en Reaal zo blijkt.
Loondoorbetaling bij Ziekte: In Nederland bepaalt artikel 629 van boek 7 van het Burgerlijk Wetboek dat een werknemer gedurende 104 weken recht heeft op 70% van het loon, maar de eerste 52 weken ten minste het voor hem geldende wettelijke minimumloon.
De Wet verbetering poortwachter is een Nederlandse wet die op 1 april 2002 van kracht geworden is om langdurig ziekteverzuim te beperken. De wet verlangt dat de werkgever en werknemer zich samen, met een arbodienst of gecertificeerde bedrijfsarts, inspannen om de betreffende zieke werknemer zo snel mogelijk weer aan het werk te krijgen. Uit de wet vloeien een aantal, vooral tijdsafhankelijke, verplichtingen waar aan voldaan moet worden om een eventuele loonsanctie van het UWV te voorkomen. Maar mijn polissen stammen uit 1995 !! Oeps dan gooien we deze groep grens in de grabbelton genetische fiscale eenheid.
Hoe een geniepige overheid vrouwen en moeders digitaal gijzelen?
Welke verzekering verzekerd altijd?
Iedereen in Nederland is verplicht verzekerd voor de volksverzekeringen. Iedereen die in Nederland in loondienst werkt, is verplicht verzekerd voor de werknemersverzekeringen. Samen vormen zij de sociale verzekeringen van Nederland.
Maar wat als je niet in loondienst werkt? Geen werkgever hebt als zelfstandige vrouw en moeder? Belastingdienst
De woekerpolissen uit de jaren 90
Wat valt onder woekerpolis?
Een woekerpolis is een beleggingsverzekering waarbij de verzekeraar te hoge kosten in rekening brengt die niet waren afgesproken. De gevolgen hiervan zijn vaak ernstig.
En geen recht hebt op sociale zekerheid maar wel ruim 1100,00 per maand aan volksverzekeringen en dubbele zvw belasting moet betalen
Wat is bij een verzekering het verzekerd feit ‘?
Maar wat als HIJ een ZIJ is en niet in het burgerlijk wetboek voorkomt? Hoge Raad der Nederlanden
Praktijk is echter dat de handelwijze van de meeste ontvangers van de Belastingdienst door het oordeel van de Hoge Raad niet is veranderd; er wordt nog steeds enkel naar de inschrijving in het handelsregister gekeken en” geen zelfstandig onderzoek gedaan naar de vraag of iemand wel statutair bestuurder is.”
De mannelijke elite is de bron der aarde en de rode draad kwijt geraakt- Dappere vrouwen en moeders zijn niet omkoopbaar !
We kunnen het ons niet veroorloven om eenduidige wetten te laten optekenen door een onwetende man zonder baarmoeder!
Aov overeenkomsten bieden geen zekerheid!
Aan vullende gemaakte kosten en teveel betaalde terug eis ik terug: Heleen Bisschoff, directeur Particulieren: Belastingdienst
Is de katholieke kerk mede schuldig aan het feit dat ik mijn eigen leven niet ten volle kan hebben geleefd als vrouw en natuurlijk persoon met een baarmoeder als zelfstandige entiteit en rechtspersoonlijkheid?
De Rechter heeft aan haar vorderingen ten grondslag gelegd dat zij volgens het wetboek eigenaar is van het lichaam van de vrouw waarover zij dus willen kunnen beschikken om belasting te kunnen blijven vorderen!!! Beetje vreemd niet waar?
In veel andere landen heeft de Code civil gediend als basis voor de wetgeving en regelt het personenrecht, het zakenrecht en het verbintenissenrecht. Dit is echter vrij logisch als je bedenkt dat Napoleon de Code als exportproduct gebruikte tijdens zijn bewind. Hij voerde de Code door in alle landen die hij veroverde. Daar is nog steeds niets aan veranderd zo blijkt!
Belasting betalen = Deugdelijk archiveren, persoonsgegevens controleren werd tijdig goed wissen door Dat Maskers – Het zijn basale taken die overheden de hele dag doen, en die ze bij wet ook móeten doen. Maar wat als…?
Maar het lukt vaak niet, blijkt uit onderzoek van het vakblad Binnenlands Bestuuronder een flink aantal gemeenten, provincies en waterschappen. Ze hebben er niet de juiste software voor, of ze gebruiken die verkeerd. Het resultaat is voorspelbaar: onvindbare, foute of onvolledige dossiers.
Lindeboom en de natuur- Wij vrouwen nemen verantwoordelijkheid voor datgene wat we met hard werken in eigen beheer hebben gekregen- liefs de Koningin van Nederland
Alle mensen zijn intellectuelen – Het is maar hoe je het inzet en waarop Screenshot
Kiesrecht is het recht van een individu om deel te nemen aan het politieke proces in een land of andere bestuurlijke eenheid of organisatie door middel van verkiezingen, bijvoorbeeld door te stemmen op een partij naar zijn of haar voorkeur, of zich kandidaat te stellen voor een volksvertegenwoordiging.
Passief: het recht om zich kandidaat te stellen bij verkiezingen.
Actief, ook wel stemrecht genoemd: het recht een stem uit te brengen bij verkiezingen.
*Fiscaal recht ( nvt op zelfstandige vrouw moeders ) deze zijn handelingsonbekwaam en belasting onmachtig wetboek 1838 Napoleon
Maar wat kiesrecht voor zin als de bestuurder ban het lichaam fiscaal onder de bestuurlijke eenheid van een codeer macht machine 1919 SS hangt?
De Brit Jeremy Bentham (1748-1832) is vader en grondlegger van het utilisme, een ethische stroming die stelt dat pijn moet worden bestreden en geluk bevorderd. Volgens Bentham zijn „alle wezens die in staat zijn om te lijden, dragers van rechten.”
Een specifieke vorm van de gevolgenethiek is het utilisme. Deze stroming gaat uit van het principe dat een handeling moet bijdragen aan ‘het grootste geluk voor het grootste aantal mensen’. Bekende aanhangers van de gevolgenethiek zijn John Stuart Mill, Jeremy Bentham en Peter Singer.
We kunnen het ons niet veroorloven om eenduidige wetten of polissen te laten optekenen door mannen zonder baarmoeder!
Gelijk is Gelijk = GIG A Bite
Dat is het waarom van het kunstenaar zijn: op zoek zijn naar de werkelijkheid en hard werken. Op zoek naar iets anders dan alleen maar brood, naar iets voorbij het gewone.
Waar staat de Peer tot Peer constructie voor?
In een peer-to-peer-netwerk is een aantal computers met elkaar verbonden zodat gebruikers bronnen en gegevens kunnen delen. Er is geen centrale locatie ( de brieven bus firma van het Polisregister en digitale Postkantoor ) voor het verifiëren van gebruikers, het opslaan van bestanden en het openen van bronnen, er is slechts toegang tot elkaars bestanden
Oftewel leuker kunnen we het niet maken .. Toch – apenstaartje
De perenboom staat symbool voor welvaart, omdat zijn vrucht sappig is en het mooie hout voor precisiewerk gebruikt wordt. De prachtige bloesem is het teken dat de lente is begonnen. In het najaar wordt deze bloesem beloond met grote sappige peren.
In 1959 kwam de Algemene wet inzake rijksbelastingen (AWR) tot stand, die burgers onder meer de mogelijkheid gaf om tegen een belastingaanslag bezwaar of beroep aan te tekenen.
Bevolkingsregister gemeente gennep
Elk huishouden werd ingeschreven in een gemeentelijk bevolkingsregister. Naast namen en geboortedata en –plaatsen werden ook adressen, beroepen en kerklidmaatschappen opgenomen. Ook eventuele inwonende familieleden, kostgangers of bedienden werden bij het gezin ingeschreven.
Periodiek werd de bevolkingsregistratie herhaald, bijvoorbeeld bij de tienjaarlijkse volkstelling. Dan werd het huishouden opnieuw geregistreerd volgens de omstandigheden op dat moment. Veranderingen in de tussentijd (geboorte, overlijden, verhuizingen) werden met doorstrepen en bijschrijven bijgehouden. Hiermee kun je een gezin over een bepaalde periode volgen.
De polis stond en staat dus nog steeds op naam van mijn vader! Doorschuif regeling??
Wie erft bij een levensverzekering?
Het maakt niet uit of hij aanspraak op de nalatenschap maakt of die verwerpt. Wanneer iemand is overleden en een overlijdensrisicoverzekering had, dan keert de verzekeraar een bedrag uit aan de begunstigde. De begunstigde is degene die op de polis wordt genoemd en is aangewezen door de overledene.
Wie krijgt mijn levensverzekering?
Wie de uitkering levensverzekering toekomt, staat op het polisblad van de verzekering. In de regel is het lijstje als volgt: eerst komt het (bij het in leven zijn) de verzekeringsnemer toe, dan de echtgenoot/ote of (geregistreerd) partner, dan kinderen en tenslotte de erfgenamen.
Is een levensverzekering belastingvrij?
Over de uitkering van een overlijdensrisicoverzekering hoeft je geen inkomstenbelasting te betalen.
Cruciaal is open source, dat iedereen begrijpt hoe die dingen gemaakt zijn, en dat de privacy niet geschaad wordt. Daar zijn we het allemaal over eens volgens mij. Premier Mark Rutte in 2020
De bron en het (misbruik) gebruik *
zelfstandig naamwoord. een stervormig teken (*) dat in druk of schrift wordt gebruikt om een kruisverwijzing naar een voetnoot, een weglating, enz. aan te duiden. (in de historische taalkunde) dit teken wordt gebruikt om een niet-bevestigde gereconstrueerde vorm aan te duiden.
De Bron is een Slavische meisjesnaam. Het betekent `bescherming`.
De sporen van Oranje Nassau en kamp Bernard
Private Arbeidsongeschikt Verzekerd maar behandeld als loonslaaf zonder loon, pensioen grondslag of vakantiegeld omdat ik een een vrouw ben!!
De overheid overtreedt de wet en houdt zich vaak niet aan de wet door het gebruik van de verkeerde IT-systemen, blijkt uit nieuw onderzoek van Binnenlands Bestuur en iBestuur. Dat begint al bij de aanbesteding, zegt onderzoeksjournalist Sjoerd Hartholt, die erover schreef. ‘Het gaat om gegevens van personen, maar het kunnen ook andere documenten zijn.’
Hoe ik van van een baby transformeerde naar een Joker in het levensverzekeringsspel van De Nationale!! 1845 – 2024 door de enigma machine van Hugo Alexander Koch uit Delft
Wat is een bron uit de geschiedenis?
Een historische bron is elk object dat rechtstreeks informatie geeft over het verleden en zelf dus ook uit het verleden kom
Belasting heffen op het lichaam van de bestuurder zonder sociale zekerheid is volgens mij wettelijk juist! Belasting is een rechtsband tussen de overheid en een rechtssubject (de belastingplichtige) waarbij een heffing of prestatie wordt opgelegd ten behoeve van een overheid met als doel in de openbare uitgaven te voorzien. Belastingen worden geheven op grond van een wet.
1. Welke wet?
2. Wetten die zijn afgeschaft? AAW -WAO ?
Wat is de betekenis van belasting?
Belastingen zijn verplichte heffingen van de overheid aan inwoners en instellingen. Belastingen worden door een regering geheven over inkomsten, uitgaven en bezit. Hier vergeet men inkomen of schadevergoeding? Het geheim zit hem in de letter S
Wat is de oude naam voor belasting?
Het betalen van belasting gaat ver terug. Al in de vroege Middeleeuwen werd belasting geheven, de zogenoemde ‘bede‘. Dat gebeurde door de regerend vorst van het gebied dat we nu Nederland noemen. Middelburg is dus vanaf nu een Bedevaartsoord!
Landen zonder inkomstenbelasting
Voorbeelden van landen die geen inkomstenbelasting heffen zijn onder meer de Bahamas, de #Kaaimaneilanden, Monaco, de Verenigde Arabische Emiraten en Vanuatu.
Het primaire doel van belasting is het generen van inkomsten voor de overheid, waarmee openbare voorzieningen in stand gehouden kunnen worden.
Ik beschik blijkbaar over kennis die zij vanuit het Prinses Beatrix Kwartier maar niet niet willen bewijzen ” Moeder de vrouw die baart is geen natuurlijk persoon maar een bovennatuurlijk persoon.
Zij is Pallas Athena, ook Athena of Athene, Attisch: Παλλὰς Ἀθηνᾶ, Pallás Athêna, Ἀθήνη, Athénē, is een van de bekendste godinnen uit het Griekse pantheon. Ze had diverse functies: ze was godin van de beheerste oorlogvoering en vrede, was ook de godin van de wijsheid of filosofie, beschaving, de politieke gemeenschap van de stad en beschermster van verschillende Griekse steden, in het bijzonder van de stad Athene. Ze was en is de beschermgodin van handwerklieden en de ambachtelijke arbeid, zoals van de weefkunst en kunstenaars.
NN maakte van maakte van mij een Bedrijfsnar als joker
De vroegere hofnar is regelmatig inspiratiebron voor management- en leiderschapsliteratuur, een soort van bedrijfsnar zullen we maar zeggen. Marco de Raad ziet in De hedendaagse Hofnar, een spiegel van de waarheid (2008), de rol van de bedrijfsnar als die van een soort teamcoach, die spiegelt en aanzet tot nadenken en nooit negatieve humor gebruikt. De bedrijfsnar heeft volgens De Raad geen bevoegdheden en een tijdelijke rol. Anders verlies mens zijn, kunst en humor de noodzakelijke frisheid.
Gaat onze onafhankelijke premier binnenkort officieel zijn excuses aanbieden aan de vele vrouwen en moeders met kwetsbare baarmoeders die fiscaal zijn mishandeld of misbruikt door het ministerie van Financiën of andere mannelijk opgetuigde overheidsinstellingen en de kerk?
Zwijg niet maar spreek
De waarheid komt van nature vanuit moeder der aarde, dus vanuit een grondwet, een land zonder vooraf geasfalteerde en bepaalde paden.
Apenstaartjes Geen code of methode, geen religie of gebrek aan bewijs kan naar een verordening uw waarheid leiden. Minister-president
“Iedereen is verantwoordelijk voor zijn rijgedrag oftewel zijn of haar eigen weg pad.” De keuze waar je wieg heeft gestaan bepaalt niet hoeveel je waard bent. Je kunt worden wie je wilt, het verdienmodel werd in deze moeder de vrouw zonder dat zij in het burgerlijk wetboek een eigen zelfstandige bestuurder van haar lichaam is!
– Aristoteles Onassis – Als er geen vrouwen bestonden, heeft al het geld in de wereld geen enkele betekenis.
Wat ik ook elks dag maar de Hoge Raad en u en het CIE schrijf, u heeft er nooit een theorie van gemaakt.
Want alleen wat 👎 N iemand zelf ziet, is geen echt inzicht, en ook niet wat men in uw staatsstukken en boeken leest.
Volgens mij zouden mijn uitspraken juist mensen moeten aanmoedigen om achter de waarheid van ons leven en van het leven als geheel te komen.
Ik behandelde thema’s als het denken, het ego, geweldloosheid, de dood, nationalisme. Doofheid en selectieve blindheid zorgt er voor dat alle menselijke conflicten het resultaat zijn van de menselijke innerlijke staat van die mensen.
Het eerste waar men aan moet denken is niet sociale actie of een politieke omwenteling, maar een innerlijke transformatie. On basis of sexe van onze bv Nederland 🇳🇱 oftewel de moedermaatschappij!
De Universiteit van amsterdam mag mij wel een eredoctoraat toekennen voor mijn baanbrekende feiten onderzoek dat veel te lang over het hoofd werd gezien. ‘ Non Fictie werkelijkheid door een ervaringsdeskundige
Verwekken is wettelijk gezien fijner dan baren’. Door geen aandacht voor het onbehagen van de vrouw is het welbehagen van de man in digitale munteenheden wel heel erg doorgeschoten.
De machoman in u als ultieme held is ver te zoeken! Volgens de huwelijksakte heeft de vrouw gekozen voor de geslachtsnaam van de man maar op mijn polissen staat toch echt mijn eigen naam en toen was ik al getrouwd. Discriminatie op basis van akte en sexe door valsheid in woord en geschrift!
Hoe ik door NN een joker werd *
Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen
VN verdrag over de rechten van de vrouw
Artikel 91: Goedkeuring verdragen van de Nederlandse Grondwet bepaalt dat verdragen die de regering namens het Koninkrijk der Nederlanden sluit met andere staten altijd eerst goedgekeurd (geratificeerd) moeten worden door de Staten-Generaal, oftewel de Eerste Kamer, de Tweede Kamer en de Staten van Aruba, Curaçao en St.Maarten.
Welke wetenschappelijke inzichten zijn er over de verschillen tussen man en vrouw?
De biologische en grondrechtelijke verschillen tussen mannen en vrouwen bestaan uit verschillende geslachtschromosomen (XX bij vrouwen en XY bij mannen) en verschillende geslachtshormonen (oestrogenen bij vrouwen en testosteron bij mannen). Een X0 kan wel overleven maar een Y0 niet! Dus ja!
Deze biologische verschillen dragen zeker bij aan een andere persoonlijkheid en ziekteontwikkeling tussen meisjes en jongens en mannen en vrouwen.
Wat moet er nog gebeuren voor vrouwen op de wereld? De angst voor het mannelijke vrouwelijke lichaam
Strategisch engagement voor gendergelijkheid
Andere wetten en participatie van mannen ten opzichte van vrouwen op de arbeidsmarkt en economische onafhankelijkheid van vrouwen ten opzichte van mannen .
Gelijkheid tussen beide geslachten en van de inkomsten en of loon- en pensioenkloof tussen vrouwen en mannen en zo ook bestrijding van armoede onder vrouwen.
Geestesoog
Houd je geestesoog steeds vast op Ithaca gericht / daar te komen is je uiteindelijke doel.”zei een Attica telg tegen mij in 2011. Ithaca is een plaats (city) in de Amerikaansestaat New York, en valt bestuurlijk gezien onder Tompkins County.
Wil je ook opgeleid worden tot een algemeen IT-auditor in een academische context waarin je leert audit vraagstukken zelfstandig en onafhankelijk te analyseren? Dan is ITACA de juiste keuze. bronvermelding Wikipedia
"Dit is de wereld waarin we leven. We zijn geen helden. Wij kiezen er niet voor om geweldig te zijn; we hebben geen macht over ons lot. Het stukje vrijheid dat we hebben is kiezen tussen twee vergiften, het nemen van de minst slechte beslissing die we kunnen nemen, wetende dat er geen uitkomst is die ons niet gekneusd en bloederig op de grond zal achterlaten"
Democratische politiek vanuit het klassieke Athene dat de witte man nog steeds als polishouder ziet!
Hugo Alexander Koch (Delft, 9 maart1870– Düsseldorf, 3 maart1928) was een Nederlandse uitvinder. Hij is bekend geworden door zijn octrooi nummer 10.700, dat hij op 7 oktober 1919 in Nederland aanvroeg voor een geheimschrijfmachine(codeermachine) die later bekend zou worden als Enigma. Op 5 mei 1922 werd het octrooi overgedragen aan de – een dag eerder opgerichte – NV Ingenieursbureau Securitas waarvan Koch aandeelhouder was. Dit bureau werkte nauw samen met het Gewerkschaft Securitas van de Duitser Arthur Scherbius. De bedrijven vroegen een aantal vrijwel identieke patenten aan voor latere verbeteringen van de machine.[1] In 1927 werd het patent overgedragen aan Scherbius.
Kunst dat af en toe schuren om iets duidelijk te maken
Het octrooi van Koch was niet het eerste octrooi op een rotormachine. Op 23 februari 1918 had Arthur Scherbius octrooi aangevraagd voor een soortgelijke machine in Duitsland.[3] Enkele dagen na Koch – op 11 oktober – vroeg, in Zweden, Arvid Gerhard Damm ook octrooi aan voor een soortgelijke machine. Dit werd later toegepast in de machines van de firma Hagelin.
Hoe ik onderdeel werd van de zaak schaap en aks joker fungeer door het belastingstelsel / Pensioen stelsel van Befreak opgericht in 2010 zonder vermogen! Elke maand gaat mijn loonbelasting daar naar toe!
Het octrooi van Koch is waarschijnlijk gebaseerd op een in 1915 door de marineofficieren Theo van Hengel en R.P.C. Spengler ontwikkelde rotormachine. Deze was ontwikkeld voor de marine en dus konden ze in verband met staatsgeheim niet zonder toestemming octrooi aanvragen.
Zij namen wel contact op met het octrooibureau waardoor Koch, via zijn zwager (Huybrecht Verhagen) die er werkte, mogelijk inzage heeft gehad in hun ontwerp. Van Hengel en Spengler dienden dan ook bezwaar in tegen het toewijzen van het octrooi aan Koch.
Tja – hoe moeten we Artikel 11 lezen?
Ieder heeft, behoudens bij of krachtens de wet te stellen beperkingen, recht op onaantastbaarheid van zijn lichaam.
Voorbeelden van landen zonder geschreven grondwet zijn het Verenigd Koninkrijk en Israël. Het constitutioneel recht ligt daar vast in wetten, gewoontes en rechtspraak. Het Verenigd Koninkrijk was een van de eerste landen met een (zij het beperkte vorm van) grondwet. Dat is de Magna Carta uit 1215.
Mijn naam Lindeboom blijkt dus de joker sleutel in zich te dragen.
In het kaartspel is de joker de kaart die voor alle andere kaarten ingezet kan worden. De joker is ook de hofnar en staat naast de koning en de koningin. Een hofnar is onberekenbaar, een buitenbeentje met een spiegel en bijtende humor als wapen. En een onmisbaar persoon in het kaartspel én in de hofhouding. Waarom is dat zo en wat kunnen auditors leren van vroegere en hedendaagse narren? In de hofhoudingen van grote vorsten zoals Lodewijk XIV waren altijd narren te vinden. De belangrijkste taak van de hofnar was natuurlijk de vorst en de hofhouding aan het lachen maken. Op deze manier kon een slimme nar een vertrouweling van de vorst worden; iemand bij wie de vorst even zichzelf kon zijn. Dit was niet alleen prettig voor de vorst, maar zorgde ook voor wat ontspanning in de omgeving van de vorst en maakte de vorst daarnaast toegankelijker.
In de Griekse mythologie werd verhaald over Philyra (Grieks voor linde) die een centaur (half mens, half paard) baarde nadat zij met haar neef Kronos, in de gestalte van een hengst, de liefde bedreven had.
Vol van schaamte smeekte zij haar vader, een Titaan, om haar in een linde te veranderen, wat gebeurde. In haar gedaante als linde zorgde zij ervoor dat haar zoon, Cheiron, de geheimen van planten en hun geneeskrachten leerde kennen.
Mijn opa en vader Thc Lindeboom werden dus ingezet door het Duitse rijk via Adler en de Nationale Nederlanden ( de verzekeraars) om de handel in blanke slavinnen in stand tot houden via de eerste en tweede kamer.
‘Het is zinloos om te spreken over het gemeenschapsbelang zonder te begrijpen wat het belang van het individuele geval is”
Bentham was een pleitbezorger van individuele en economische vrijheid, scheiding van kerk en staat, vrijheid van meningsuiting, gelijke rechten voor vrouwen, dierenrechten en de afschaffing van slavernijen fysieke straf (ook voor kinderen), het recht op echtscheiding en vrije handel. Hij was voor belasting op erfenissen, beperking van monopolies, pensioenen en een ziektekostenverzekering.
Het zal ooit erkend worden dat het aantal benen, de harigheid van het vel of het hebben van een staart, onvoldoende redenen zijn om een sensitief wezen aan zijn lot over te laten. Waar moeten we anders de grens tussen mens en dier leggen? Is dit het vermogen om logisch na te denken of misschien het vermogen om te spreken? Maar een volwassen paard of hond is met zekerheid een meer rationeel wezen, en zelfs meer een conversationeel wezen, dan een baby van een dag of een week of zelfs een maand oud. Maar stel dat het anders zou zijn, wat doet het er toe, de vraag is niet, kunnen ze logisch redeneren? en ook niet kunnen ze praten?, maar kunnen ze lijden?
Vrouwen rechter- We raken er niet over uitgepraat want : Wat is de wet van gelijkheid?
In artikel 1 van de Nederlandse Grondwet staat dat iedereen die zich in Nederland bevindt in gelijke gevallen gelijk moet worden behandeld.
Artikel 1 Allen die zich in Nederland bevinden, worden in gelijke gevallen gelijk behandeld, maar vrouwen zijn niet gelijk aan mannen kunnen dus ook niet gelijk worden behandeld omdat ze tevens niet in het burgerlijk wetboek staan!!
Je mag dus niet discrimineren wegens godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht, handicap, seksuele gerichtheid of op welke grond dan ook. Nou dat laatste op welke grond dan ook is mij al 14 jaar niet duidelijk is! U ?
Inkomen, loonslaaf zonder werk of Schadevergoeding op basis van beroep of geslacht of het gesloten systeem Enigma 1919 van de Overheid.
Het geschil op basis – jarenlange loonheffingen zonder inzage loondossier en bankdossier Belastingdienst.
‘A. te verklaren voor recht dat de Staat handelt in strijd met:
– de Zelfstandigenrichtlijn, in het bijzonder de artikelen 8 en 4, en/of
– het fundamenteel beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen, en/of
– artikel 11 lid 2 onder b van het VN-Vrouwenverdrag, en/of
– een andere regel van geschreven en/of ongeschreven recht
en daarom onrechtmatig handelt jegens eiseressen en/of de personen voor wier belangen eiseressen in rechte opkomen,
B. de Staat te veroordelen tot betaling aan de eiseres terugbetalen van teveel ingehouden inkomstenbelasting en een schadevergoeding op te maken bij staat en te vereffenen volgens de Europese richtlijnen mensenrechten schending.
34 jaar Marktwerking, privatisering, verzelfstandiging, differentiatie, disruptie door discrepantie, schuldvernieuwing en subrogatie de Nationale Socialisatie Bank ( Verzekering) SS
Een slimme meid ( postbus 51)
In 1995 starte ik samen met een andere vrouw ( die al moeder was ) een winkel in textiel en sloten beiden een privé arbeidsongeschiktheid verzekering af particulieren verbintenis. Toen ik zwanger raakte kwam ik langzaam in een horrorfilm : U heeft het recht om vergeten te worden terecht!
Waar staat geschreven dat wij vrouwen en moeders loonbelasting moeten betalen over onze baarmoeder ?
Verzekeren Feit en/of Fictie Deze overweging in acht genomen, meen ik dat het verzekerbaar maken van schade veroorzaakt met voorwaardelijk opzet gelijk is aan een inbreuk op het lichaam!
Vrouwen hebben de afgelopen decennia gelijke rechten op het gebied van zorg , een keuze maken of het kiezen van een partner maar de over de knelpunten civiel recht heeft men het niet bij de orde van advocaten. Vrouwen en moeders gehuwd of niet komen niet voor in de burgerlijk wetboeken na afschaffing van het we
Grieken noemen een polis = stadstaat, poleis = meervoud ), zo’n 700 in totaal. De machtigste stadsstaten waren Athene en Sparta.
Is Attica en Athene hetzelfde?
Bron Wikipedia
Athene (Grieks: Αθήνα, Athína; fonetisch: /a’θina/) (de θ klinkt als de th in het Engelse woord thing) is de hoofdstad en grootste stad van Griekenland en tevens het bestuurlijk centrum van de regio (periferia) Attica. De gemeente Athene is ingedeeld in zeven stadsdistricten (dimotiko diamerisma).
De positie van vrouwen in poleis verschilde van polis tot polis. Ze genoten in sommige poleis een aanzienlijke vrijheid, onder andere in Sparta, terwijl ze in andere hun vrijheid zagen ingeperkt, onder andere in Athene, hoewel in de gemiddelde polis hun vrijheid noch helemaal onbeperkt noch serieus ingeperkt was. Het hing van de situatie in de maatschappij af.
In de negende eeuw voor Christus werden deze staatjes verenigd tot één polis: Athene. De godin Athena was in de oudheid de beschermgodin van de hoofdstad van de provincie: Athene.
Het was de taak van de vrouw om de oikos, het huishouden te beheren, dus het toezicht te houden over de slaven.
Alles is digitaal geregeld voor de arbeiders en den werkman niet de vrouw en moeder als zelfstandige entiteit en/of kostwinner! Dis moesten ze worden gecodificeerd in art 120. Zodat de huidige rechtspraak hier niet op kan toetsen.
De zeven belangrijkste privileges van het patriciaat
Ook journalist en antropoloog Joris Luyendijk refereert regelmatig aan die voordelige privileges in ons land. Hij stelt dat er privileges zijn die je een groot voordeel geven, waarvan de zeven belangrijkste zijn: wit, man, hetero, hoogopgeleide ouders, zelf hoogopgeleid, randstedelijk dialect en seculariteit.
Godsdienst speelt in mijn leven blijkbaar nog steeds de hoofdrol in het dagelijkse leven. Dit stelt Joris Luyendijk; slechts drie procent van alle inwoners van Nederland heeft de alle zeven privileges omdat de top in de Nederlandse politiek, de overheid en het bedrijfsleven voornamelijk bestaat uit mensen uit deze geprivilegieerde groep.
De machtspositie is het hebben van de octrooien en patenten op polissen van 1995 dus voor de opsplitsing van de AAW in 1998!!
Want met ingang van 1 januari 1998 is de Wet Arbeidsongeschiktheidsverzekering Zelfstandigen (WAZ, Stb. 1997, 176) in werking getreden. Met de WAZ is een verplichte (publiekrechtelijke) verzekering in het leven geroepen voor alle zelfstandigen, beroepsbeoefenaren en meewerkende echtgenoten tegen het risico van inkomensverlies wegens arbeidsongeschiktheid, waarvoor de verzekerden een premie verschuldigd waren. De WAZ voorzag ook in een recht op uitkering in verband met zwangerschap en bevalling voor vrouwelijke verzekerden, zonder dat daarvoor een afzonderlijke premie verschuldigd was. Op grond van de artikelen 22 en 24 van de WAZ bestond het recht op uitkering gedurende 16 weken rond de bevallingsdatum. De hoogte van de uitkering bedroeg 100% van de toepasselijke uitkeringsgrondslag met een maximum van 100% van het minimumloon. De uitkeringsgrondslag werd bepaald door het inkomen, dat in de, in de WAZ nader omschreven, periode voorafgaand aan de bevalling door de verzekerde was verdiend.
Met ingang van 1 december 2001 is de Wet arbeid en zorg (WAZO, Stb. 2001, 567) in werking getreden en bestond het recht op de uitkering in verband met zwangerschap en bevalling op grond van artikel 3:19 WAZO. De financiering van deze uitkering vond onverminderd plaats uit de door zelfstandigen verschuldigde WAZ-premies.
In september 2003 is het rapport verschenen van een onderzoek van het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid naar de gevolgen van de voorgenomen afschaffing van de WAZ. In dat onderzoek zijn ook de gevolgen van de voorgenomen afschaffing van de uit de WAZ-premies gefinancierde uitkering in verband met zwangerschap en bevalling op grond van artikel 3:19 WAZO in ogenschouw genomen.
Met ingang van 1 augustus 2004 is de Wet einde toegang verzekering WAZ (Stb. 2004, 324) in werking getreden. Deze wet heeft een einde gemaakt aan de publiekrechtelijke verplichte verzekering van zelfstandigen, beroepsbeoefenaren en meewerkende echtgenoten tegen het risico van inkomensverlies wegens arbeidsongeschiktheid en, in verband daarmee, ook aan het recht op een uitkering in verband met zwangerschap en bevalling. De Wet einde toegangverzekering WAZ bepaalt immers dat verzekerd op grond van de WAZ nog slechts zijn personen die voor 1 augustus 2004 arbeidsongeschikt zijn geworden, terwijl artikel 3:19 WAZO bij deze wet is ingetrokken. Aanspraak op een uitkering in verband met zwangerschap en bevalling bestaat, ingevolge het bij deze wet gewijzigde artikel 3:22 WAZO, sindsdien nog slechts voor vrouwelijke beroepsbeoefenaren ‘op arbeidsovereenkomst’. Dit laatste betreft personen die wel werknemer zijn in de zin van artikel 7:610 BW maar op grond van artikel 6, lid 1 onder c, Ziektewet zijn uitgesloten van verzekering op grond van de Ziektewet.
Sinds 1 augustus 2004 zijn zelfstandige ondernemers en beroepsbeoefenaren voor de verzekering van het risico van inkomensverlies wegens arbeidsongeschiktheid aangewezen op een particuliere arbeidsongeschiktheidsverzekering. Voor zelfstandige ondernemers en beroepsbeoefenaren met een klein inkomen betekent dit een verhoging van de premie in vergelijking met de voorheen verschuldigde WAZ-premie. Dit treft mannen en vrouwen in gelijke mate. Voor vrouwelijke zelfstandige ondernemers en beroepsbeoefenaren geldt bovendien dat (een aantal) verzekeraars voor het recht op een uitkering in verband met zwangerschap en bevalling op grond van de arbeidsongeschiktheidsverzekering beperkende voorwaarden hanteren, die voorheen niet golden voor de uitkering ingevolge artikel 3:19 WAZO. Dit betreft onder meer een wachttijd tussen de ingangsdatum van de verzekering en de vermoedelijke bevallingsdatum.
In een aantal gedingen tegen verschillende verzekeringsmaatschappijen hebben vrouwelijke zelfstandige ondernemers en beroepsbeoefenaren de rechtsgeldigheid van het hanteren van een wachttijd en overige beperkende voorwaarden voor de uitkering in verband met zwangerschap en bevalling aangevochten. In een vonnis van 15 november 2005 (LJN AU6168) heeft de voorzieningenrechter van de rechtbank Utrecht geoordeeld dat de verzekeraar door het hanteren van een wachttijd en overige beperkende voorwaarden in strijd handelt met het discriminatieverbod van artikel 7 van de Algemene wet gelijke behandeling (Awgb) en heeft hij de verzekeraar veroordeeld tot het betalen van een uitkering. Het Hof Amsterdam heeft dit vonnis bij arrest van 19 oktober 2006 (NJF 2006, 605) vernietigd en de vorderingen afgewezen. Tegen dit arrest is cassatieberoep ingesteld. bron recht spraak
Ithaka
Als je de tocht aanvaardt naar Ithaka
wens dat de weg dan lang mag zijn,
vol avonturen, vol ervaringen.
De Kyklopen en de Laistrygonen,
de woedende Poseidon behoef je niet te vrezen,
hen zul je niet ontmoeten op je weg
wanneer je denken hoog blijft, en verfijnd
de emotie die je hart en lijf beroert.
De Kyklopen en de Laistrygonen,
de woedende Poseidon zul je niet treffen
wanneer je ze niet in eigen geest meedraagt,
wanneer je geest hun niet gestalte voor je geeft.
Wens dat de weg dan lang mag zijn.
Dat er veel zomermorgens zullen komen
waarop je, met grote vreugde en genot
zult binnenvaren in onbekende havens,
pleisteren in Phoenicische handelssteden
om daar aantrekkelijke dingen aan te schaffen
van parelmoer, koraal, barnsteen en ebbehout,
ook opwindende geurstoffen van alle soorten,
opwindende geurstoffen zoveel je krijgen kunt;
dat je talrijke steden in Egypte aan zult doen
om veel, heel veel te leren van de wijzen.
Houd Ithaka wel altijd in gedachten.
Daar aan te komen is je doel.
Maar overhaast je reis in geen geval.
’t Is beter dat die vele jaren duurt,
zodat je als oude man pas bij het eiland
het anker uitwerpt, rijk aan wat je onderweg verwierf,
zonder te hopen dat Ithaka je rijkdom schenken zal.
Ithaka gaf je de mooie reis.
Was het er niet, dan was je nooit vertrokken,
verder heeft het je niets te bieden meer.
En vind je het er wat pover, Ithaka bedroog je niet.
Zo wijs geworden, met zoveel ervaring, zul je al
begrepen hebben wat Ithaka’s beduiden.
K.P. Kavafis vertaald uit het Grieks: Hans Warren en Mario Molengraaf, Gedichten, Amsterdam 1991, p. 25.
Mijn privilege is mijn nationaliteit en natuur – lijke talent. Ieder van ons heeft natuurlijke kwaliteiten. Dit zijn kwaliteiten die je niet hebt moeten aanleren. Zoals een vis kan zwemmen en een vogel kan vliegen zonder dat hij ervoor naar school is moeten gaan. De natuurlijke kwaliteiten die mij uniek maken, zorgen dat ik anders kijk dan alle anderen.
Volgens Joris kost het ongeveer twee jaar van hard werken en doorzettingsvermogen om één van de gemiste privileges goed te maken.
Heb je slechts twee van de zeven aangeboren privileges dan kost het je dus tien jaar om met dezelfde talenten, ambitie en doorzettingsvermogen op hetzelfde niveau te komen als iemand met alle aangeboren voorrechten.
“Die witte mannen ook altijd”
Een voorbeeld rond twee van de zeven privileges: wit en man. In een interview in het AD in juli 2021 schetst hoogleraar genderstudies Rosemare Buikema: “We hebben een mannelijke minister-president en een mannelijke minister van staat.
Er is niemand die zegt: ‘die witte gelovige mannen ook altijd’. Deze twee mannen kunnen eigenlijk redelijk probleemloos fouten maken zonder dat ze de hele groep waartoe ze behoren meesleuren in de afgrond. Zij krijgen geen seksisme of racisme over zich heen.
Een polis bestond vroeger uit een stad met het omringende platteland. In Nederland spreken we vaak van een stadstaat.
Wat is een polis? Een polis is een bewijs van de overeenkomst tussen een verzekeraar en de verzekeringnemer. Sluit u een verzekering af en accepteert de verzekeraar uw aanvraag? Dan maakt de verzekeraar uw polis op en ontvangt u een polisblad.
Wat zijn de drie kenmerken van een polis?
Noem drie belangrijke kenmerken van een Griekse polis? Waarom is de meest gangbare.
Stedelijke kern gevorm rond makkelijk te verdedigen punt.
Exclusieve en autonome gemeenschap gevormd door haar burgers.
Streven naar onafhankelijkheid en soevereinitei
Hoe ontstaat een polis?
Wanneer u een verzekering wilt afsluiten en de verzekeraar heeft u geaccepteerd, ontvangt u een polis. De polis is de schriftelijke overeenkomst tussen u en uw verzekeraar. De details van uw overeenkomst staan op het polisblad. Dit polisblad is een bijlage, die u verplicht moet bewaren.
Wat is een open polis?
Open polis
De verzekerde som is door de verzekerde doorgegeven waarbij er dus zelf een inschatting is gemaakt van de verzekerde waarde.
Vrouwen waren tot 1956 handelingsonbekwaam
Op 14 juni 1956 werd de ‘Wet handelingsonbekwaamheid’ afgeschaft. Getrouwde vrouwen mochten voortaan werken, een bankrekening openen en zonder toestemming van manlief op reis.
Tot begin 1957, toen de ‘Wet tot opheffing van de handelingsonbekwaamheid van de gehuwde vrouw’ in werking trad, moesten getrouwde vrouwen hun man om geld en toestemming vragen als ze bijvoorbeeld kleding of apparaten wilden kopen. Ook konden ze geen verzekeringen afsluiten of geld van de bank halen. Vrouwen waren ‘handelingsonbekwaam’, zoals dat indertijd werd genoemd. Feministen uit die tijd waren fel tegen: mannen en vrouwen hoorden gelijke rechten te hebben.
Alleen voor de dagelijkse boodschappen kreeg de vrouw huishoudgeld en de goedkeuring van de echtgenoot. Want, zo omschreef het tijdschrift Vrij Nederland in 1949:
…de man kan moeilijk de hele dag thuis blijven om bakker en melkboer te betalen. Hij heeft wel wat beters te doen.
Gehoorzaamheid!
De feministen hadden ook moeite met een andere wet uit 1924. Kerkelijke partijen hadden toen bepaald dat vrouwen op de dag van hun huwelijk werden ontslagen uit overheidsfuncties. Zodoende konden ze een toegewijd echtgenote, moeder en huisvrouw zijn.
Uiteindelijk zorgde het alleenstaande PvdA-kamerlid Corry Tendeloo, vanwege haar ongehuwde status een ‘onvolkomen mens’ genoemd, op 14 juni 1956 voor de afschaffing van beide wetten. Wel bleef nog tot 1971 in het wetboek staan dat de man het ‘hoofd van de echtvereniging’ was en de vrouw aan hem ‘gehoorzaamheid was verschuldigd’.
Leesvoer voor je ziel, we proberen onze gasten te verleiden met historische beelden en zeeuwse oesterschelpen .
Ontdek de kracht van de coördinaten Rijksmonument en Grachtenhuis Bed & Breakfast Montancourt in Middelburg.
Mon – Temp – Court huis anno 1596
Horen, zien, voelen en ruiken en proeven, de snaren voor geluk smaken vast naar meer…..geluksmomenten. Ontdek de kracht van de koning van weldadigheid.
Voor het grote publiek was Emma na 1898 de Koningin-Moeder die zich vooral profileerde als ‘koningin der weldadigheid’
Bezoek Koloniën van Weldadigheid
…. in 4 fantastische dagen…!
Hoe de straatjes en steegjes en de nieuwe koning Emma uw “het land van belofte” kunnen worden. Sint Barbara Beeld Gasthuiskerk in Middelburg
Werk doen met betekenis en zingeving
Samenkomen is een begin; even samenblijven is vooruitgang en ontdekken door ontspanning is het recept voor een onvergetelijke ervaring en terugreis.
Het Oester ORAKEL oftewel ons DNA vind je overal terug in dit huis. No letters from Juliet maar kunst met een boodschap van Truus van Gogh.
Prachtig Boek over de geschiedenis en geschiedschrijvers huizen
De kunst in dit huis gaat over historische waarde, over de kracht van de mens, over waardering, openheid, vriendschap, keuzes maken en strijd voor vrijheid op basis van rechtvaardigheid.
Ontdek het huis als De literaire toerist. Montancourt – Een huis van ruim 400 jaar historische waarde, slavernijverleden en hedendaagse literatuur.
Stukje voorgeschiedenis eerste bewoners
1596 -1770
De Middelburgse notabele en dichter Pieter de la Rue (1695-1770) maakt vooral naam als beschrijver van lokale geschiedenis. In Geletterd Zeeland (1734) tekent hij de levensbeschrijvingen op van Zeeuwse schrijvers, geleerden en kunstenaars. Twee jaar later krijgt dit werk een vervolg in de vorm van Geletterd en Staatkundig en Heldhaftig Zeeland waarin niet alleen de artistieke en intellectuele kopstukken van de regio worden vereerd met een levensschets, maar ook haar militaire helden. De la Rue was een frequente verschijning in de Zeeuwse letterkundige milieu van zijn tijd. Ook buiten de provincie liet hij geregeld zijn gezicht zien.
Pieter de la Rue – Leiden universiteit
In zijn handgeschreven ‘Mengeling van aantekeningen over zaaken en gevallen van verscheiden aardt’ tekende De la Rue zijn levenservaringen en gedachteroerselen op. Hiertussen bevinden zich ook uitvoerige schetsen van zijn ontmoetingen met de Nederlandse literaire elite. Deze ‘Aantekeningen’ maken inzichtelijk hoe levendig ‘literair toerisme’ al in de eerste helft van de achttiende eeuw is.
De stijl van het huis – Lodewijk XVI stijl
‘Iek ben Konijn van Olland.’ Met deze woorden stelde Lodewijk Napoleon Bonaparte zich als koning voor aan de Nederlandse bevolking. Zijn regeringsperiode duurde slechts vier jaar, maar Lodewijk toonde zich in die korte periode zeer betrokken bij de Nederlandse bevolking, vertelt onze gastblogger Miny Vroegindewey: ‘Hij was beslist geen domkop, maar juist zeer begaafd!’ Dank zij hem leef ik nog! Haha.
Vooruit denken is een craft
Gezondheid is onze grootste rijkdom en persoonlijk succes kun je verzekeren – Postbus 51 en Er is maar één Nederlandse zoals jij. Dus : Zorg goed voor jezelf. Hoe twee spelen van Nationale Nederlanden mijn creativiteit aanwakkerde: 1. Het ganzenbord spel – 2. Monopolie spel.
Mijn hersenspinsels leg ik vast en mijn vraag over dit spel stuur ik al jaren naar onze mooie overheid. Ik ben nergens in gediplomeerd maar het een continue drang naar vernieuwd zijn. Er is een koning op papier maar de echte koningin is Moeder der Aarde. Een klein stukje geschiedenis van het rijksmonument Montancourt in Middelburg. Het pand dateert uit 1596. De gevel is over de gehele breedte gedekt door een fronton met getand lijstwerk. In de rechter travee is het raam boven de voordeur met fronton gedekt en gekoppeld aan de voordeuromlijsting in Lodewijk XVI stijl.De straat is het toneelstuk van je leven
Toen we in 2019 verhuisde naar Zeeland sorteerde ik mijn foto’s en zag dat er een geografisch patroon in bleek te zitten.
Ik heb toen besloten om door straat fotografie verbindingen te leggen. Creativiteit ontwikkelen blijkt mijn beste eigenschap en vaardigheid te zijn. Vastberadenheid en doorzettingsvermogen liggen hier wel aan ten grondslag.
Tips make you move – Voertuig de benenwagen.
Hoe een vakantie in 2018 mij in 2021 o.a het volgende verhaal opleverde:
Ontdek de magie van de gedragen verhalen van dit huis en van de zeeuwse oesters met een vleugje Italië in Middelburg – Paulus van Middelburch en de jaartellings fouten Gregoriaanse en Juliaanse Kalender
Montefeltro en zijn vrouw Batista Sforza My Way Ontdek je naam, familie en je voorouders en zo voorspel je je eigen toekomst Lux er Veritas
De spreuk “UBI IUDICIA DEFICIUNT INCIPIT BELLUM” is op de wand in de gang van het Hoge Raad gebouw aangebracht. Deze spreuk, het ‘motto’ van de Hoge Raad, kan als volgt worden vertaald: waar rechterlijke beslissingen tekortschieten, begint geweld.
Deze spreuk hangt net iets anders in Geschiedschrijvershuis Montancourt aan dé Rouaansekaai in Middelburg. Waar geen toegang is tot gelijkwaardigheid , zal uw geluk niet worden ingewilligd. .
Queens Gambit- “Vee gaat dood, familieleden gaan dood Ieder mens is sterfelijk. Maar de goede naam gaat nooit dood van iemand die goed heeft gedaan.”Fehu is in feite een hele logische rune die verwijst naar wat je op eigen kracht en met eigen inzet kunt bereiken.
Het runenschrift is een magisch alfabet dat je kan beschermen en helpen bij een waarom vraag: omdat runen het inzicht kan geven in het heden, verleden en in de toekomst.
Waarom niet Sowulo – Zon, succes
Het ontstaan van de natuur, de mens en het dier in ons is een geweldige reis naar Mars, Venus en via de ruimte en weer terug op Aarde.
Vuur: Ram, Leeuw, Boogschutter.De symbolische associaties van vuur zijn inspiratie, wilskracht, moed, activiteit, liefde, passie, energie en assertiviteit. De fysieke geschenken van vuur zijn vlammen, ontbranding, elektriciteit, warmte en licht. De heerser van vuur is Notus (de heer van de wind van het zuiden).
Aarde: Stier, Maagd, Steenbok. Aarde staat voor structuur, stevigheid, veiligheid, rust en goede voeding. Met beide voeten de grond staan. Het is ons fundament. We putten kracht uit de aarde en zetten dit om in energie, door er gegrond en stevig op te staan maar ook letterlijk de voeding uit de aarde tot ons te nemen.
Lucht: Tweelingen, Weegschaal, Waterman.
Water: Kreeft, Schorpioen, Vissen. De symboliek rond water beweegt zich rond twee brandpunten: leven en vruchtbaarheid enerzijds en dood en vernietiging anderzijds. Water bevrucht en water doodt, het brengt tot leven en doet verdrinken. Die twee brandpunten zijn ook aanwezig in het doopsel.
Zeeland heeft alle kennis in huis.
Prikkel je Lodewijk XIV Zintuigen Cyclus van Pieter de la Rue tot een Zonnekoning.
Binnenkijken door middel van overnachten. Hostmanship , koninklijk ontbijt, kunst en ook nog eens tijd voor persoonlijke gedragen verhalen.
Open monumentendag 14 september 2024 staat bij Rijksmonument Bed and Breakfast Montancourt in het teken van de eerste koning van Nederland: Lodewijk Napoleon het verleden en heden met een knipoog naar de huidige bewoners met de echte naam Koning.
Hoe toevalligheden elkaar kruisen in het rijksmuseum in Amsterdam en dat de Middeleeuwse cultuur in Zeeland elkaar zo versterkers zijn is een feit.
De temperatuur van het water bepaald het geslacht van de oester. Alle oesters zijn de eerste tien maanden een mannetje. Welk geslacht de oester vervolgens krijgt, is afhankelijk van de watertemperatuur. Alle mannen zijn in de eerste zes weken een vrouwtje en na In het begin zijn alle embryo’s vrouwelijk. Pas later komt er een proces op gang waarbij jongens een penis ontwikkelen. Als dit proces uitblijft, ontwikkelt het embryo zich in vrouwelijke richting en wordt er een meisje geboren.
Als straatfotograaf ben ik continu bezig met verbanden te leggen en vervolgens verbindingen te maken. Geschiedenis is zo belangrijk voor onze toekomst, maar als authentiek figuur doe ik dit natuurlijk altijd van de natuur wet en gewoonterecht. … Via mijn eigen stijl.
Citaten en toverachtige ideeën ontstaan uit de natuur en de franse bezetting, de duisternis van de duitsers en engelse Jeremey Bentham, Pieter de la Rue en Silvia Koning Lindeboom.
Ambitie met allure
De sporen van Oranje Nassau en mijm familie geschiedenis.
Lodewijk Napoleon had besloten zijn broer in te zetten om grip te krijgen op de Nederlanders. Hij beloofde de rechten van zijn nieuwe onderdanen te respecteren. Napoleon Bonaparte nam taallessen maar volgens de overlevering verstond men konijn in plaats van koning en verhief Nederlands tot officiële ambtstaal. Hij zorgde voor toegankelijk en verplicht onderwijs en gaf meer rechten aan katholieken en joden. Napoleon was dus een held. Vrouwen werden handelingsonbekwaam en zijn dit in de ambtenarij dus altijd gebleven. Duitsland voerde in 1941 loonbelasting in op arbeidsloon van mannelijke arbeidskrachten. Vrouwen bleven buitenspel. Hugo Alexander Koch was een Nederlands cryptograaf, patenthouder op de Enigma (codeermachine). Koch #1010 1 de naam betekent Arts.
De reuk oftewel de geur van je lichaam, je omgeving, het hout, dé schelp. De flauw gevallen patiënt. De waarheid zorgt voor veel uitdagingen en uitval momenten. De reuk gaat voornamelijk over interactie tussen man en vrouw. Neuzen, monden ogen en oren zijn de vier vrijheden van autonomie. De juiste combinatie zorgt voor de juiste match.
Zo zie je maar weer hoe de fabeltjes krant werkt. Moeder de vrouw is de hoofdpersoon en de natuurwetten en gewoonterecht.
Bloedwraak kennen we dus in velen vormen.Wie teruggaat naar zijn eigen geschiedenis zal erachter komen waarom dingen gebeuren. Let op: Uiterst Vertrouwelijk
De adler codeermachine Adler is een Duitse jongensnaam. Het betekent `adelaar`. Mijn vader werd ontslagen als eindcontroleur bij de Adler typemachine fabriek in Cuijk omdat hij opslag vroeg. De leerstoel lindeboom kunnen we wel zeggen.
(Tijdens een verblijf in Den Haag in 1536 gaf keizer Karel V opdracht vier rijen lindebomen‘te planten ende te setten in ’t Voorhout van Den Haghe’. Deze bomen geven het Lange Voorhout een statig uiterlijk. In de volksmond werd het Lange Voorhout door deze bomen ook wel de Lindelaan of de Lange Lindelaan genoemd: het versje Liesje Leerde Lotje Lopen Langs de Lange Lindelaan herinnert hier nog aan).
Hoe zijn trauma mijn leven en dat van vele anderen vrouwen en moeders nog steeds bepaald dat mag de hoogste bestuursrechter in Europa straks over spreken. Is Europapa de baas of Euromama ?
Parijs 2023
De moeder van mijn opa was Nederlandse, ze was getrouwd met een duitser: Peter Mathias Bongartz uit Goch maar verdween plots uit beeld nadat ze was bevallen van o.a. mijn opa met dezelfde naam Peter Mathias Bongartz ( wat er met haar gebeurd is weet niemand). Mijn opa werd hoogstwaarschijnlijk als Duitser ingezet geheimen door te geven via de schoenzolen.
Het ontstaan van Nederland is dus geen toevallige geschiedenis
Bron: Serge ter Braake – Boom Uitgeverij
De sporen van Willekeur en Willem van Oranje Nassau, onze Duitse vader der Vaderlands. Binnen het Duitse rijk moest Karel V toestaan dat iedere vorst de vrijheid had de religie voor zijn eigen territorium te kiezen.
Hedendaagse
Prikkel je zintuigen is het thema.
Horen : Luisteren als een mak schaap
Zien : Focus op de details
Voelen : Voelt het goed
Ruiken : De flauwe gevallen oester patiënt
Met deze zintuigen reeks varieert Truus van Gogh op een klassiek thema in de levenskunst Slaven en Lekkernij
Ieder mens bezit een parel – soms moet je even doorvragen.
De zintuigen werden vroeger door Rembrandt vaak verbeeld als personificaties van vrouwen met vaste atributen. Truusvangogh kiest juist voor alledaagse en hedendaagse ontwerpen om de kloof tussen man en vrouw te helen.
De schaduw zijde van fictie en non-fictie door de convenant Cultuur Code 1919. Daar mee geeft zij aan hoe je naam geboortedatum en geboorteplaats je leidraad zijn voor het waarnemen en waarom in je eigen leven. Waarom gebeuren dingen?
Daarmee wil ze laten zien hoe je als afvallige parel ook rijk kunt worden. Creativiteit is een van de belangrijkste vaardigheden om jezelf te beschermen en te ontwikkelen. Op eigen kracht vooruit is een handelsmerk vanuit de natuurwet en heeft automatisch een octrooirecht en intellectueel eigendomsrecht.
Drie wijzen uit het oosten
Deze zintuigen cyclus was al eerder te zien tijdens de kunst en cultuurroute in de Oostkerk op 2 juli 2024 ( een dag na de herdenking slavernij verleden) in Middelburg. Drie wijzen uit het oosten : Two popes and a proudmom. Middelburg werd de stad waar het werk van Truus van Gogh pas echt naamsbekendheid kreeg via het platform Wij zijn de Stad. en in het reisblad van Columbus: in eigen land.
Denk wat je wilt en doe waarvan je droomt!
Focus op oren en ogen
Niet alles wat je ziet is wat het lijkt! Wie de achtergrond niet of geschiedenis vN ons belastingstelsel kent oordeelt vanaf kleur, afkomst, uiterlijk dus vanaf de buitenkant.
Het oor is in de vakliteratuur een opgewaardeerd onderwerp maar in het werk van Truus van Gogh het grootste onderdeel : Thema- Wie ben je als niemand luistert? Je moet niet alles geloven wat ze schrijven. De natuur wet is de hoogste wet van de wereld . Zoek eerst eens uit van welke familie je afkomt.
Hoe ik via een dobber de marina bereikte
Toch zijn ze onderdeel van je zintuigen, je achtergrond en toekomstige ervaringen. Vertederend luisteren betekent goed en gefocust luisteren.
Mijn heldin Ruth Bader Ginsburg uit Amerika
Het enige zintuig wat Truus van Gogh niet benoemd is het Smaak zintuig: Over smaak valt natuurlijk niet te twisten want de buik is de baas van de hersenen
Truusvangogh was zich al op zeer jonge leeftijd bewust van de effecten die zij kon bereiken met denken voelen doen via fysionomie. Oog voor detail en handel is vakkennis op het gebied van landbouw ontwikkeling en textielveredeling.
Stof & Fictie Dat is wat de meeste mensen ziek en verdrietig maakt en wat er uiteindelijk van je overblijft – welke stoffen en codes dit zijn is voor elke individueel geval ( zo noemt de belastingdienst vrouwelijke zoogdieren. Oftewel moeder de Fisca . Je kunt aan elke code sleutelen maar van het lichaam van een parel blijft iedereen af.
De bron dat is wie je baarde, en waar je wiegje heeft gestaan.
Denk wat je wilt , doe waarvan je droomt en je gaat verlost worden van vooroordelen op basis van de eerste letter of indruk. Niets is wat het lijkt. De sleutel van geluk is het de geslachtsverandering in de baarmoeder van een oester.
She is online Lifestyle Guide 