Reisverslag een vrouw – vier polissen naar een huis uit 1596

“She is done suffering in silence” – Een ieder die denkt zal zien. Rotonde Breukelen

Wie alleen kijkt, ziet slechts de buitenkant.
Wie nadenkt, verbanden legt en vragen stelt, gaat werkelijk zien.

Kimo Sounds After de fall

Every crack that let me break was a crack that let me wake. Not broken not lost – Just learning the cost. Not ending not done Just finding out who i’ve become

They never tell you the fall has a floor and the floor has a name and the name is your ’s

I remeber hitting down – everything eye build came down – Thought the silence was the end – eye didn’t no it was my friend.

De vergeten meisjes vrouwen en moeders.

De taal beschermde het systeem beter dan de verzekerde.
Termen als jaarrente, periodieke uitkering, loonheffing, relatiebeheer, portefeuilleoverdracht en poliswijziging klinken technisch neutraal. Maar voor mij hadden ze gevolgen voor andere inkomste, identiteit, beroep en rechtspositie. Die gevolgen werden niet in gewone mensentaal uitgelegd.

Niemand wilde eigenaar worden van een mogelijk probleem.
Wanneer een vraag raakt aan fouten, ontbrekende toestemming, fiscale verwerking of zorgplicht, ontstaat vaak doorschuifgedrag: “vraag het de tussenpersoon”, “vraag het de verzekeraar”, “vraag het de Belastingdienst”.

Zo blijft de mens rondlopen terwijl het dossier blijft liggen.

In 2019 vertrokken wij naar Middelburg.

Niet omdat ons leven eenvoudig was geworden, maar omdat het oude leven ons langzaam had uitgeput.

Jarenlang had ik gewerkt als zelfstandig handelaar in confectie. Ik had samen met een andere gehuwde vrouw een VOF, en droeg mijn eigen risico, betaalde mijn eigen premies en probeerde mijn toekomst zelf te beschermen. Daarom waren er vier verzekeringspolissen: een arbeidsongeschiktheidsverzekering bij Nationale-Nederlanden, een verzekering bij Reaal/Hooge Huys, een lijfrente bij Delta Lloyd en een verplichte zorgverzekering ook bij Delta Lloyd.

Vier overeenkomsten die zekerheid moesten bieden.

Maar toen ik ziek werd ( sarcoidose) en mijn beroep niet meer kon uitoefenen, veranderden die polissen in vier afzonderlijke reizen door verzekeraars, tussenpersonen, serviceproviders, fiscale codes en administratieve systemen. Organisaties fuseerden, portefeuilles werden overgenomen en namen veranderden. De verantwoordelijkheid raakte verdeeld, terwijl mijn lichaam, mijn verlies aan arbeid en mijn toekomst niet verdeeld konden worden. Ik kwam in een administratieve soort van Sarcofaag terecht.

….een vrouwelijke lichaam dat niet begraven ligt, maar administratief, historisch of maatschappelijk ingesloten is.

Het hebben van een VOF had mij eerst zichtbaar gemaakt als ondernemer. Later leek diezelfde rechtsvorm mij juist tussen systemen te plaatsen. Een plek die niemand ziet.

Ik was geen werknemer met een werkgever die mijn ziekte, arbeidsomstandigheden en inkomensverlies als één geheel onderzocht.

Ik was ook geen gewone consument met één overzichtelijk WAO WIA product. Ik was vennoot, verzekerde, patiënt, premiebetaler en belastingplichtige tegelijk.

Iedere organisatie zag een onderdeel.

Niemand leek nog de hele vrouw te zien.

De reis naar Montancourt

Zo kwamen wij in 2019 terecht in Montancourt, een huis in Middelburg uit 1596.

Een huis uit de tijd van handel, scheepvaart, schepen, polissen, macht en de latere VOC. Een huis dat eeuwen van bewoners, geldstromen, oorlogen, verlies en wederopbouw in zijn muren draagt.

1. Schönche Jeannette Rothschild (1771–1859)
   Zij trouwde in 1795 met Benedict Moses Worms.
   In 1795 trouwde hij met Schönche Jeannette Rothschild (1771–1859), de oudste dochter van Gutle Schnapper en Mayer Amschel Rothschild. Zij woonden in Frankfurt, in het huis Zur Weißen Rose in de Judengasse. 
   Hun kinderen behoorden tot de familie Worms en droegen dus niet de naam Rothschild. Tot hun bekendste zonen behoorden:
   Solomon Benedict de Worms (1801–1882);
   Gabriel Benedict de Worms (1802–1881);
   Maurice Benedict de Worms (1805–1867).
   De zonen trokken later naar Engeland en investeerden onder meer in koffie- en theeplantages op Ceylon, het huidige Sri Lanka. Hun onderneming werd bekend als de Rothschild Estate, hoewel zij via hun moeder tot de Rothschildfamilie behoorden en zelf de naam De Worms droegen. 
2. Isabella Rothschild (1781–1861)
   Zij trouwde met Bernhard Juda Sichel.
   In 1802 trouwde zij met Bernhard Juda Sichel (1780–1862), een zakenman uit Frankfurt. Anders dan verschillende broers die naar Londen, Parijs, Wenen en Napels vertrokken, bleef Isabella in Frankfurt, dicht bij haar moeder Gutle. 
   Bernhard was de zoon van Juda Sichel, die zakelijk betrokken was bij het netwerk rond Mayer Amschel Rothschild. Tijdens de Franse bezetting liepen vertrouwelijke brieven van functionarissen van keurvorst Wilhelm via Juda Sichel. Het huwelijk was daardoor niet alleen een familieverbintenis, maar verbond ook twee bestaande handels- en vertrouwensnetwerken. 
   Voor zover de geraadpleegde bronnen bevestigen, kregen Isabella en Bernhard ten minste een zoon:
   Salomon Sichel — geboren in 1803 en overleden in 1865. 
3. Babette Rothschild (1784–1869)
   Zij trouwde met Siegmund Leopold Beyfus.
   Op 9 maart 1808 trouwde zij met Siegmund Leopold Beyfus (1786–1845). Het huwelijk verbond de families Rothschild en Beyfus. Haar jongere zus Julie Rothschild trouwde later eveneens met een lid van de familie Beyfus, namelijk Meyer Levin Beyfus. 
   Babette en Siegmund Leopold kregen volgens het Rothschild Archive vier dochters en ten minste één zoon:
   twee dochters trouwden binnen de families Springer en Oppenheim;
   twee dochters trouwden met leden van de familie von Haber uit Karlsruhe;
   hun zoon Meyer Siegmund Beyfus werd in 1845 partner in de firma Beyfus Brothers
4. Julie Rothschild (1790–1815)
   Zij trouwde met Mayer Levin Beyfus en overleed jong, ongeveer 25 jaar oud.
   Op 22 augustus 1811 trouwde zij met Meyer — ook geschreven Mayer — Levin Beyfus (1790–1860). Hij was de broer van Siegmund Leopold Beyfus, met wie Julies oudere zus Babette al in 1808 was getrouwd. Daardoor raakten de families Rothschild en Beyfus via twee zussen en twee broers nauw met elkaar verbonden. 
   Julie stierf op 28 juni 1815, slechts 25 jaar oud. Dat was enkele dagen na de Slag bij Waterloo en in dezelfde maand waarin haar broers de overwinning op Napoleon vierden. De gezaghebbende familiepagina van het Rothschild Archive noemt geen doodsoorzaak. 
5. Henriette “Jette” Rothschild (1791–1866)
   Zij trouwde met Abraham Montefiore en werd de schoonzus van de bekende Britse filantroop Moses Montefiore. 
   n 1815 trouwde zij met Abraham Montefiore. Door dit huwelijk werden de families Rothschild en Montefiore nog nauwer met elkaar verbonden. Abrahams broer was Moses Montefiore, de latere Britse financier en filantroop. Moses was bovendien getrouwd met Judith Cohen, een zus van Hannah Cohen, de echtgenote van Henriettes broer Nathan Mayer Rothschild. 
   Henriette en Abraham kregen onder anderen een dochter:
   Louise Montefiore (1821–1910)
   Zij trouwde in 1840 met haar neef Anthony Nathan de Rothschild, een zoon van Nathan Mayer Rothschild. Daardoor keerde Henriettes vrouwelijke familielijn via een huwelijk opnieuw terug in de naam Rothschild. Louise en Anthony kregen twee dochters: Constance en Annie Henriette. 

Wij dachten dat wij naar een nieuw huis verhuisden.

Maar misschien verhuisden wij ook naar een plek die ons eigen verhaal weerspiegelde. Waar ben je thuis? boek Aaltje van Zweden. Hier dus zo blijkt

Zoals mijn verzekeringen door verschillende handen, banken en organisaties waren gegaan, zo was ook dit huis door generaties bestuurd, bewoond, verhandeld en opnieuw ingericht. De namen van belangrijke mannen bleven vaak bewaard. De vrouwen die het huis draaiende hielden, kinderen baarden, verlies droegen en na oorlogen opnieuw begonnen, verdwenen gemakkelijker uit het officiële verhaal.

Ik herkende daarin mijn eigen positie.

Mijn premie was zichtbaar.
Mijn polisnummer was zichtbaar.
Mijn medische dossier was zichtbaar.
Mijn belastinginhoudingen waren zichtbaar.

Maar vrouw zijn, moeder zijn en arbeid, mijn beroepsgeschiedenis en mijn eigen stem raakten steeds verder uit beeld.

Een VOC-huis als spiegel

Gutle Schnapper (1753–1849) was de vrouw van Mayer Amschel Rothschild en de moeder van hun tien kinderen, onder wie de vijf zonen die de bankentakken in Frankfurt, Londen, Parijs, Wenen en Napels vormden. Zij trouwde op 29 augustus 1770, toen zij zeventien jaar oud was. Haar vader, Wolf Salomon Schnapper, was geldwisselaar, wisselmakelaar en hoffactor.  Bron: Familie Rothschild biografie

Hoewel haar man en zonen een financieel netwerk door Europa opbouwden, bleef Gutle in Frankfurt wonen. Zij overleefde haar man met bijna 37 jaar en werd ongeveer 95 jaar oud. 

Zij werd op 23 augustus 1753 geboren in de Frankfurter Judengasse en trouwde in 1770 met Mayer Amschel Rothschild. Samen kregen zij 10 kinderen kinderen, van wie vijf dochters en vijf zonen. Vanuit een afgesloten wijk, waarin zij als Joodse én als vrouw nauwelijks zelfstandig rechten kon uitoefenen, stond zij aan de oorsprong van een familiebedrijf dat zich via haar vijf zonen over Europa verspreidde. 

De vijf zonen van Mayer Amschel Rothschild zien, die ieder een Europese bankentak opbouwden:

• Amschel Mayer Rothschild — Frankfurt
• Salomon Mayer Rothschild — Wenen
• Nathan Mayer Rothschild — Londen
• Carl/Karl Mayer Rothschild — Napels
• James Mayer de Rothschild — Parijs

1.Amschel Mayer von Rothschild (1773–1855) was de oudste zoon van Mayer Amschel Rothschild en Gutle Schnapper.

In tegenstelling tot zijn broers bleef hij in Frankfurt. Na het overlijden van zijn vader in 1812 nam hij de leiding over van het oorspronkelijke familiebedrijf, dat in 1810 de naam M. A. Rothschild und Söhne had gekregen. Daarmee beheerde hij het stamhuis van waaruit het Europese familienetwerk was ontstaan. 

Amschel was al vanaf ongeveer zijn twaalfde actief in de onderneming. Hij stond bekend als voorzichtig, behoudend en religieus. Hij trouwde in 1796 met Eva Hanau. Het huwelijk bleef kinderloos; na zijn overlijden werd de Frankfurter banktak voortgezet door twee zonen van zijn broer Carl. 

Daarnaar verwijzen de vijf pijlen in het familiewapen van de Rothschilds: vijf broers, vijf steden en vijf onderling verbonden bankhuizen.

2. Salomon Mayer von Rothschild — Wenen

Salomon Mayer Rothschild (1774–1855) was de tweede zoon van Mayer Amschel Rothschild en Gutle Schnapper. Hij vertrok naar Wenen om de financiële zaken van de familie met het Oostenrijkse keizershuis te behartigen.

Rond 1820 vestigde hij daar het bankhuis S. M. von Rothschild. Hij financierde onder meer staatsleningen, spoorwegen en grote infrastructuurprojecten binnen het Oostenrijkse Keizerrijk. Daarmee werd hij de grondlegger van de Oostenrijkse tak van de familie Rothschild. 

In 1817 werd hij in de adelstand verheven en vanaf 1822 mocht hij de titel Freiherr — baron — von Rothschild voeren. Hij was gehuwd met Caroline Stern. Hun zoon Anselm Salomon von Rothschild zette het Weense bankhuis voort. 

3. Nathan Mayer Rothschild (1777–1836) was de derde zoon van Mayer Amschel Rothschild en Gutle Schnapper.

Hij vertrok in 1798 vanuit Frankfurt naar Engeland. Eerst vestigde hij zich in Manchester als handelaar in textiel en stoffen. Later verhuisde hij naar Londen, waar hij in New Court in de City of London het bankhuis N. M. Rothschild opbouwde. Daarmee legde hij de basis voor de Engelse tak van het internationale familienetwerk. 

Nathan trouwde in 1806 met Hannah Barent Cohen, afkomstig uit een invloedrijke Joods-Londense familie. Hun oudste zoon, Lionel Nathan de Rothschild, volgde hem later op en werd bekend als de eerste praktiserende Jood die daadwerkelijk zitting nam in het Britse Lagerhuis. 

4. Carl Mayer von Rothschild (1788–1855), ook geschreven als Karl Mayer Rothschild, was de vierde zoon van Mayer Amschel Rothschild en Gutle Schnapper.

In 1821 vestigde hij zich in Napels, waar hij de vijfde familietak oprichtte onder de naam C. M. de Rothschild & Figli. Het bankhuis financierde onder meer staatsleningen en openbare werken en handelde daarnaast in producten zoals zwavel, tabak, zilver, olie en graan. 

Na Carls overlijden in 1855 nam zijn zoon Adolphe Carl von Rothschild de leiding over. Door de Italiaanse eenwording verloor Napels echter zijn politieke en financiële positie. De Napolitaanse banktak werd uiteindelijk in 1863 gesloten. 

4.James Mayer de Rothschild (1792–1868) was de jongste zoon van Mayer Amschel Rothschild en Gutle Schnapper.

Op negentienjarige leeftijd vertrok hij naar Parijs. Daar coördineerde hij aanvankelijk de aankoop van goud, zilver en vreemde valuta voor zijn broer Nathan in Londen. In 1812 richtte hij het Parijse bankhuis op dat later bekend werd als de Rothschild Frères.

James groeide uit tot een invloedrijke financier in Frankrijk. Zijn bank was betrokken bij de financiering van overheden, internationale handel en grote infrastructurele projecten. In 1845 verkreeg hij de concessie voor de Chemin de Fer du Nord, het spoorwegnetwerk dat Parijs met Noord-Frankrijk en de verbindingen richting België verbond.

Hij trouwde met Betty von Rothschild, de dochter van zijn broer Salomon. Samen kregen zij vijf kinderen. Na het overlijden van James in 1868 nam zijn oudste zoon, Alphonse de Rothschild, de leiding over het Parijse bankhuis over.

De vijf pijlen begonnen niet als symbool van private equity, maar als familieteken van vijf zonen die vanuit Frankfurt een financieel netwerk over Europa verspreidden. De oudste bleef bij het stamhuis; de andere vier trokken naar Wenen, Londen, Napels en Parijs.

De zonen kregen de steden.
De dochters droegen de familieverbindingen.
De vijf pijlen werden zichtbaar,
maar de vijf dochters vormden mede de boog.

Gutle Rothschild-Schnapper en Mayer Amschel Rothschild kregen vijf dochters die volwassen werden:

De aansluiting met Nederlandse banken is vooral zakelijk en adviserend, niet dat Rothschild de grote Nederlandse banken bezit.

Heilbron was een assurantie- en bemiddelingsorganisatie uit 1932. In 2019 kwam de groep in een private-equitypartnerschap met Five Arrows van Rothschild & Co.

Als familienaam kan Heilbron ook verwijzen naar de Duitse stad Heilbronn. Duitse en Joodse families die daarvandaan kwamen, konden de plaatsnaam als achternaam krijgen. 

In 2021 fuseerde Heilbron met serviceprovider Voogd & Voogd tot Alpina Group. Terwijl deze eigendoms- en organisatiestructuur veranderde, stond op de zorgpolis van mijn dochter in 2022 nog steeds “Mantel Heilbron”.

Omdat ik zelf nooit een wijziging of aansluiting bij deze mantel heb aangevraagd, moet Nationale-Nederlanden aantonen wanneer, waardoor en door wie en op welke grond deze tussenpersoon en collectiviteit aan haar polis zijn gekoppeld.

1. ABN AMRO: historische gezamenlijke onderneming

De duidelijkste rechtstreekse verbinding was ABN AMRO Rothschild. Dat was een joint venture van ABN AMRO en de Rothschild-groep voor aandelenuitgiften, beursgangen en andere kapitaalmarkttransacties.

Deze samenwerking werd beëindigd nadat ABN AMRO in 2007 werd overgenomen door het consortium van Royal Bank of Scotland, Fortis en Santander. Sindsdien bestaat ABN AMRO Rothschild niet meer als gezamenlijke onderneming. 

Er zijn nog wel personele lijnen zichtbaar. Zo werkte de huidige Nederlandse Rothschild-partner Bastiaan Vaandrager eerder bij ABN AMRO Rothschild en ABN AMRO. 

2. ING, Rabobank en ABN AMRO: geen aangetoonde eigendomsband

Voor zover uit de openbare actuele informatie blijkt, zijn:

• ING Groep;
• ABN AMRO Bank;
• Rabobank;
• de Volksbank;

geen dochterondernemingen van Rothschild & Co of Edmond de Rothschild.

Er is dus “geen openbare aanwijzing” dat de familie Rothschild of Rothschild & Co deze banken bestuurlijk controleert.

Ze kunnen elkaar wel tegenkomen bij financieringen, fusies, obligatie -uitgiften, investeringsfondsen en advisering.

Obligatie-uitgiften zijn momenten waarop een bedrijf, bank of overheid geld leent van beleggers.

Dat werkt zo:

Een organisatie geeft obligaties uit. Beleggers kopen die obligaties en lenen daarmee geld aan de organisatie. In ruil daarvoor krijgen zij meestal:

• periodiek rente;
• en aan het einde van de looptijd hun geld terug.

Rothschild & Co heeft in Amsterdam een kantoor voor Global Advisory. Dat kantoor adviseert ondernemingen, aandeelhouders, overheden en financiële instellingen over fusies en overnames, financiering, herstructurering en strategie. 

3. Beleggingen in Nederlandse bankobligaties

Fondsen van Rothschild kunnen obligaties of andere effecten van Nederlandse banken bezitten. In een openbaar fondsdocument worden bijvoorbeeld beleggingen genoemd in obligaties van:

• ABN AMRO Bank;
• Coöperatieve Rabobank.

Dat is een beleggingsrelatie: het fonds houdt schuldpapier van de bank. Het betekent niet automatisch dat Rothschild eigenaar of bestuurder van die bank is. 

4. Five Arrows en de Nederlandse verzekeringsketen

Voor mijn eigen familie onderzoek is de belangrijkste Nederlandse aansluiting waarschijnlijk niet een bank, maar de verzekerings- en intermediairsketen.

De verzekerde jaarrente als periodieke uitkering

In mijn onderzoek staat centraal dat mijn arbeidsongeschiktheidsverzekering geen salaris of dienstverband verzekerde, maar een vooraf overeengekomen jaarrente. Die jaarrente vertegenwoordigde het bedrag waarop ik volgens de polis aanspraak kon maken wanneer het verzekerde risico — mijn arbeidsongeschiktheid — daadwerkelijk intrad.

Na mijn uitval werd deze jaarrente niet eenmaal per jaar uitgekeerd. De verzekeraar verdeelde het verzekerde jaarbedrag over maandelijkse termijnen. Daardoor ontstond administratief een periodieke uitkering vanwege de eindleeftijd 60 jaar.

De betaling keerde iedere maand terug, maar de juridische oorsprong bleef dezelfde: de particuliere verzekeringsovereenkomst waarvoor ik als zelfstandig ondernemer premie’s had betaald.

Dat onderscheid is belangrijk. Een maandelijkse betaling is niet automatisch loon.

Voor loon is normaal gesproken een arbeidsverhouding nodig waarin arbeid wordt verricht voor een werkgever, tegenover een beloning.

In mijn situatie werd geen arbeid verricht voor de verzekeraar. De verzekeraar betaalde omdat het in de polis omschreven risico zich had verwezenlijkt.

De inhouding van loonbelasting op de uitkering moest daarom afzonderlijk worden beoordeeld. Dat is niet gebeurd!

Het woord periodiek schade uitkering wekte dus de indruk dat er sprake was van een loon / salaris, en zo werd deze belasting als voorheffing ingehouden op bepaalde periodieke uitkeringen.

De inhouding zei dus iets over de fiscale verwerking en inning van belasting, maar bewijst op zichzelf niet dat de verzekeraar mijn werkgever was of dat de verzekeringsuitkering civielrechtelijk loon vormde.

De reconstructie luidt daarmee:

Ik verzekerde als zelfstandig ondernemer een jaarrente tegen het risico van arbeidsongeschiktheid. Na het intreden van dat risico werd de jaarrente verdeeld over maandelijkse termijnen. De maandelijkse betaalwijze maakte de uitkering periodiek; de fiscale inhouding maakte haar belastbaar. Geen van beide veranderde de oorsprong van de betaling: een aanspraak uit een particuliere verzekeringsovereenkomst, niet een beloning voor verrichte arbeid.

Voor mijn onderzoek moeten daarom drie administratieve lagen uit elkaar worden gehouden:

1. Contractueel: welke jaarrente was volgens de polis verzekerd?
2. Uitvoeringstechnisch: hoe werd die jaarrente omgerekend en maandelijks uitbetaald?
3. Fiscaal: onder welke inkomenscategorie, loonheffingencode en belastinggrondslag werd de uitkering geregistreerd?

Juist wanneer deze lagen in één administratiesysteem worden samengevoegd, kan de verzekerde ten onrechte zichtbaar worden als werknemer, personeelsrelatie of loonontvanger, terwijl de oorspronkelijke rechtsverhouding die van verzekerde en verzekeraar bleef

Five Arrows, de private-equitytak van Rothschild & Co, investeerde vanaf 2017 en 2019 in:

• Voogd & Voogd;
• Heilbron Groep.

Deze ondernemingen zijn in 2021 samengevoegd tot Alpina Group. Alpina is actief als verzekeringsmakelaar, gevolmachtigd agent, schadebehandelaar en distributieplatform voor onder meer schade-, inkomens- en zorgverzekeringen. 

En zo geschiedde het.

Wat begon als een particuliere verzekering van een zelfstandige ondernemer, werd in de uitvoering een maandelijkse periodieke betaling. Door de fiscale inhouding verscheen die uitkering vervolgens in administratieve systemen onder termen en codes die op loon leken.

Maar de bron bleef onveranderd:

geen arbeidsovereenkomst, geen werkgever en geen salaris — maar een verzekerde jaarrente die werd uitgekeerd omdat het verzekerde risico was ingetreden.

Zo kon een contractuele verzekeringsaanspraak in de administratie een andere gedaante krijgen dan zij juridisch had. 

Five Arrows financierde daarnaast tijdelijk Heinenoord, eveneens een Nederlands verzekeringsdistributiebedrijf. 

Montancourt werd voor mij daarom meer dan een rijksmonument.

Het werd een spiegel van een samenleving waarin bezit en bestuur lang langs mannelijke lijnen werden vastgelegd. De handelaar stond in de boeken. De bestuurder ondertekende. De onderneming kreeg een naam. Maar wie zorgde voor het huis, wie betaalde de menselijke prijs en wie droeg het verlies wanneer het systeem eenduidig vastliep?

In dit huis uit 1596 kwam mijn persoonlijke geschiedenis samen met een veel oudere geschiedenis van handel en macht en bestuursrecht.

De oude VOC-wereld draaide om risico, verzekering, aandeelhouders, schepen en winst. Mijn eigen leven draaide eveneens om risico’s die in polissen werden ondergebracht en door steeds grotere financiële organisaties werden beheerd. In de moderne keten verschenen overnames, schaalvergroting en investeringsbelangen. Voor mij voelde het alsof mijn persoonlijke overeenkomsten steeds verder verwijderd raakten van de vrouw die ze ooit had afgesloten.

Niet omdat ik met zekerheid kan zeggen dat één investeerder of bestuurder mijn leven bewust heeft gestuurd, maar omdat de structuur steeds onpersoonlijker werd door zoveel mannen met macht die over mijn leven, lichaam en geest regeerden.

Hoe groter de organisatie, hoe kleiner ik mij in mijn eigen dossier voelde.

De vijf pijlen van Rothschild begonnen daarom niet uitsluitend bij vijf ondernemende zonen.
Aan de oorsprong stond ook een moeder: Gutle Schnapper, die twintig kinderen droeg, tien kinderen verloor en tien kinderen hielp grootbrengen achter de gesloten poorten van de Judengasse.

Zonder Gutle geen vijf zonen.
Zonder de moeder geen vijf pijlen.

De oorlog bleef in het huis aanwezig

In Montancourt kwamen ook de traumasporen van de oorlog naar boven. De onderduikers die hier hebben gezeten. De zeeuwse bank nu de ABN AMRO bank van Vader en zoon Hondius.

Oorlog verdwijnt niet op de dag dat de vrede wordt getekend. Zij blijft achter in gebouwen, in zwijgen, in angst voor verlies en in families die leerden doorgaan zonder te vertellen wat er werkelijk was gebeurd.

Middelburg werd in 1940 zwaar getroffen. Huizen, straten en herinneringen werden beschadigd. Wat overeind bleef, droeg de sporen van wat was verdwenen.

Ook in families werkt oorlog zo door.

Mensen leren zuinig zijn, hard werken, niet klagen en vooral verdergaan. Zeker vrouwen werden vaak geacht het gezin bijeen te houden, ook wanneer zij zelf verlies, angst of onrecht droegen. Hun trauma werd geen officieel dossier. Het werd een manier van leven.

In Montancourt voelde ik hoe oude en nieuwe trauma’s elkaar konden raken.

De angst om opnieuw iets kwijt te raken.
Het gevoel dat anderen over je toekomst beslissen.
Het voortdurend zoeken naar documenten en bewijs.
De drang om alles te bewaren, omdat je bang bent dat jouw verhaal anders wordt ontkend.
De noodzaak om door te gaan, zelfs wanneer je lichaam aangeeft dat het niet meer kan.

Dat zijn niet alleen administratieve gevolgen.

Dat zijn traumasporen.

Van vluchten naar betekenis geven

Onze verhuizing naar Middelburg was daarom geen gewone verhuizing.

Wij vertrokken uit een leven waarin verzekeringsdossiers, ziekte en onzekerheid steeds meer ruimte innamen. Wij kwamen aan in een huis dat zelf oorlog, handel, verlies en verandering had overleefd.

In het begin voelde dat misschien als een vlucht.

Later werd het een opdracht met een missie.

Montancourt gaf mij / ons een plek om mijn verhaal opnieuw te ordenen. Niet langer alleen als verzekerde of patiënt, maar als kunstenaar, erfgoeddrager en verteller. De oude muren boden ruimte aan nieuwe beelden. De schelpen, oesters, vrouwenportretten en teksten werden manieren om zichtbaar te maken wat in officiële dossiers ontbrak.

Zo werd het huis een archief van gevoel.

De oorlog zat niet alleen in jaartallen.
De handel zat niet alleen in de VOC.
Het onrecht zat niet alleen in een polis.

Alles kwam samen in de vraag:

Wie wordt gezien, wie wordt bestuurd en wie mag haar eigen verhaal bewaren?

De bestemming van deze reis

Vier verzekeringspolissen brachten mij niet rechtstreeks naar Montancourt. Maar de gevolgen van ziekte, verlies van werk, administratieve verwarring en financiële onzekerheid hebben wel bijgedragen aan de weg die wij uiteindelijk zijn gegaan.

In 2019 stapten wij over de drempel van een huis uit 1596.

Daar ontdekte ik dat erfgoed niet alleen gaat over het bewaren van stenen. Het gaat ook over het herkennen van patronen die door generaties heen blijven bestaan.

Macht tegenover kwetsbaarheid.
Administratie tegenover leven.
Handel tegenover zorg.
Zichtbare bestuurders tegenover onzichtbare vrouwen.

Montancourt werd de plaats waar ik niet langer alleen wilde overleven, maar betekenis wilde geven aan wat ons was overkomen.

Ik kwam er niet aan als winnaar van een juridische of financiële strijd.

Ik kwam er aan als getuige.

Als vrouw.
Als moeder.
Als voormalig handelaar.
Als verzekerde.
Als kunstenaar.
Als iemand die haar eigen naam weer terug wilde vinden tussen alle polisnummers, codes en bestuurders.

Mannen rond mijn vier polissen en de betrokken banken

Onderstaande lijst is een reconstructie op basis van mijn documenten en onderzoek. Niet iedere genoemde bestuurder heeft mijn polis persoonlijk behandeld. De namen moeten daarom worden onderscheiden in:

• rechtstreeks aantoonbare dossiercontacten;
• bestuurders van de verantwoordelijke verzekeraar;
• directeuren van uitvoerings- of tussenpersonen;
• mogelijke bancaire schakels die nog met documenten moeten worden bewezen.

1. Nationale-Nederlanden AOV — afgesloten in 1995

Polis: particuliere arbeidsongeschiktheidsverzekering afgesloten via mijn vader Erkend assurantie kantoor THC Lindeboom.
Beroep: handelaar in confectie
Tussenpersoon na overlijden van mijn vader – Wim Steelink later zichtbaar: Van Kampen Assurantiemakelaar, kantoorcode 0107
Administratieve wijziging: in 2010 naar polismantel 440-04
Uitkering: verzekerde jaarrente, maandelijks betaald

Genoemde mannen

David Knibbe
Bestuurder en later CEO van NN Group. Hij vertegenwoordigt de huidige bestuurlijke verantwoordelijkheid van de groep waarin Nationale-Nederlanden en Movir vallen.

Tjeerd Bosklopper
Bestuurder binnen NN Group, betrokken bij onderdelen zoals schadeverzekeringen, technologie en de integratie van Delta Lloyd.

Leon van Riet
Bestuurder binnen NN Group met verantwoordelijkheid voor leven en pensioenen.

Harry van der Zwan
Genoemd binnen de bestuurlijke en operationele reconstructie van Nationale-Nederlanden.

Edwin Grutterink
Genoemd in verband met de bedrijfsvoering en uitvoering binnen de NN-organisatie.

Movir — mogelijke AOV-uitvoerder binnen NN

Louis van Drunen
Voormalig directeur van Movir.

Arthur van der Wal
Directeur van Movir rond 2017.

Yoram Schwarz
Directeur van Movir in de periode daarna.

Maurick Schellekens
Latere CEO van Movir.

De betrokkenheid van Movir bij mijn specifieke NN-polis moet blijken uit polisbladen, uitkeringsspecificaties, correspondentie of een uitvoeringsovereenkomst.

Tussenpersoon Van Kampen

Ruud van Kampen
Verbonden aan de Van Kampen Groep.

Lex van Kampen
Verbonden aan de Van Kampen Groep.

Frank Los
Genoemd binnen de reconstructie van de Van Kampen-organisatie.

Frank van ’t Hof
Genoemd binnen de reconstructie van de Van Kampen-organisatie.

Betrokken bank

Nationale-Nederlanden → ING Groep → ING Bank

Nationale-Nederlanden maakte gedurende een belangrijk deel van de looptijd deel uit van ING. Een concrete rol van ING Bank of ING Wholesale Banking bij de betaling of administratie van mijn uitkering moet nog met rekeninggegevens, betalingskenmerken of interne documentatie worden bewezen.

2. Delta Lloyd MeerKeuzePlan — afgesloten in 1998

Product: lijfrente- of kapitaalproduct
Inleg: Xxxper maand
Einddatum: februari 2025
Latere overgang: Delta Lloyd werd onderdeel van NN Group

Genoemde mannen

Mr. J.E. Jansen
Voorzitter van de Raad van Bestuur van Delta Lloyd rond het moment waarop mijn polis werd afgesloten.

Niek Hoek
Lange tijd voorzitter van de Raad van Bestuur en CEO van Delta Lloyd.

Peter Kok
Genoemd binnen de bestuurlijke reconstructie van Delta Lloyd.

Paul Medendorp
Genoemd als bestuurder binnen de Delta Lloyd-organisatie.

Henk Raué
Genoemd binnen de bestuurlijke geschiedenis van Delta Lloyd.

Hans van der Noordaa
Laatste bestuursvoorzitter van Delta Lloyd vóór de overname door NN Group.

Lard Friese
CEO van NN Group tijdens de overname en integratie van Delta Lloyd.

Tjeerd Bosklopper
Betrokken bij de latere integratie van Delta Lloyd binnen NN Group.

David Knibbe
Huidige bestuurlijke eindverantwoordelijkheid binnen NN Group.

Betrokken banken

Delta Lloyd Levensverzekering → Delta Lloyd Bank → later NN Group en NN Bank

Delta Lloyd had een eigen bankbedrijf. Dat betekent echter niet automatisch dat mijn polisvermogen juridisch bij Delta Lloyd Bank stond. Er moet worden vastgesteld:

• welke Delta Lloyd-entiteit contractspartij was;
• op welke rekening mijn premie werd ontvangen;
• wie het vermogen beheerde;
• wie de omzetting naar banksparen uitvoerde;
• en welke bank uiteindelijk de uitkering of overdracht verzorgde.

3. Reaal/Hooge Huys AOV of inkomensverzekering — afgesloten in 2002

Product: arbeidsongeschiktheids- of inkomensverzekering
Merk/voorwaarden: Hooge Huys
Latere keten: REAAL → SNS REAAL → VIVAT → Athora Netherlands

Genoemde mannen

Sjoerd van Keulen
Voormalig bestuursvoorzitter van SNS REAAL.

Gerard van Olphen
Bestuurder en later bestuursvoorzitter binnen SNS REAAL.

Ron van Oijen
Bestuurder bij VIVAT na de afsplitsing en verkoop.

Tom Kliphuis
Bestuurder binnen VIVAT en later betrokken bij Athora Netherlands.

Jan de Pooter
Bestuurder binnen de latere Athora-organisatie.

Jan-Hendrik Erasmus
Genoemd binnen de bestuurlijke reconstructie van Athora Netherlands.

Bart Remie
Genoemd binnen de huidige of latere uitvoeringsorganisatie.

Arts Kruithof
Door mij genoemd als arts die betrokken was bij de medische beoordeling van de Reaal-polis. Zijn exacte functie, opdracht en verantwoordelijkheid moeten uit het medisch en verzekeringsdossier blijken.

Mogelijke tussenpersonen en serviceproviders

Jan van der Struik
Bestuurder bij D&S Group en verbonden aan VKG/Nedasco.

Janwillem Fidder
Genoemd als bestuurder binnen D&S Group.

De mogelijke rol van Nedasco of VKG bij mijn Reaal-polis moet nog worden bewezen door een relatienummer, rekening-courant, portefeuilleoverdracht, volmachtregistratie of correspondentie.

Betrokken bank

REAAL/SNS REAAL → SNS Bank

REAAL en SNS Bank maakten deel uit van dezelfde financiële groep. Dat maakt SNS Bank nog niet automatisch beheerder van mijn polis. Onderzocht moet worden of premie-incasso, uitkeringsbetaling, rekening-courant of polisadministratie via een bankonderdeel liep.

4. Verplichte zorgverzekering Delta Lloyd

Product: zorgverzekering
Latere administratieve namen in mijn onderzoek: Delta Lloyd, OHRA CVE, CZ en Nationale-Nederlanden
Mogelijke tussenpersoon: Heilbron, later Alpina Group, voor de zorgverzekering van onze dochter

Genoemde mannen

Niek Hoek
Bestuursvoorzitter van Delta Lloyd tijdens een belangrijk deel van de looptijd.

Hans van der Noordaa
Bestuursvoorzitter van Delta Lloyd vóór de overname door NN Group.

Lard Friese
CEO van NN Group tijdens de overname van Delta Lloyd.

David Knibbe
Latere CEO van NN Group.

Michael de Nijs
Eerste CEO van Alpina Group na de samenvoeging van Heilbron en Voogd & Voogd.

Sjoerd Laarberg
Sinds 2023 CEO van Alpina Group. Eerder werkzaam bij De Lage Landen, Aegon en Allianz.

Heilbron, Voogd & Voogd en Alpina

Heilbron Groep + Voogd & Voogd → Alpina Group

Heilbron trad volgens mijn gegevens op als tussenpersoon bij de zorgverzekering van onze dochter. Dat is een concrete verzekeringsrelatie binnen ons gezin, maar moet juridisch worden gescheiden van mijn eigen vier polissen, tenzij uit documenten blijkt dat dezelfde klant-, relatie- of administratienummers werden gebruikt.

Mogelijk betrokken banken

Voor de zorgverzekering moet worden vastgesteld welke bank uitsluitend de betalingen uitvoerde en welke partij werkelijk verzekeraar, bemiddelaar of administrateur was.

Mogelijke betaalbanken zijn pas relevant wanneer zij zichtbaar zijn op:

• premie-incasso’s;
• rekeningafschriften;
• betalingskenmerken;
• uitkeringsspecificaties;
• of rekening-courantoverzichten.

Rechtstreeks in mijn dossier genoemde personen

Naast bestuurders zijn volgens mijn eerdere reconstructie de volgende namen als concrete contacten naar voren gekomen:

• Louis Barmentlo
• Harry Kuiper

Joyce Lentz de Vries was eveneens een dossiercontact, maar valt vanzelfsprekend niet onder de gevraagde lijst van mannen.

Hun precieze werkgever, functie, handelingsbevoegdheid en betrokken polis moeten per brief, e-mail of dossierstuk worden vastgelegd.

Samengevatte financiële keten

NN-AOV 1995
Nationale-Nederlanden → mogelijk Movir → Van Kampen → ING/NN Group

Delta Lloyd MeerKeuzePlan 1998
Delta Lloyd Levensverzekering → mogelijk Delta Lloyd Bank → NN Group/NN Bank

Reaal/Hooge Huys 2002
Hooge Huys/REAAL → SNS REAAL → VIVAT → Athora
mogelijk via VKG/Nedasco/D&S Group

Delta Lloyd-zorgverzekering
Delta Lloyd/OHRA/CZ-administratie → later NN/CZ-keten
zorgverzekering dochter via Heilbron → Alpina Group

Misschien was Montancourt niet het einde van onze reis. Misschien was het de plek waar mijn werkelijke reis pas eindelijk begon.

Het geheim van vrouwen

Hij kreeg de naam, het bankhuis en een plaats in de geschiedenis.
Zij droeg het gezin, het geheugen en de verbindingen waaruit dat rijk kon ontstaan.

Gutle Rothschild-Schnapper leefde als Joodse vrouw achter de gesloten poorten van de Judengasse. Haar zonen werden zichtbaar als bankiers van koningen, keizers en de Pauselijke Staat. Haar dochters verbonden families, huizen en generaties — maar hun werk werd zelden als bestuur, economie of erfgoed beschreven.

Het geheim van vrouwen is niet dat zij niets wisten, maar dat hun kennis eeuwenlang buiten het wetboek werd gehouden.

Niet de vrouw ontbrak aan de geschiedenis.
De geschiedenis ontbrak aan de vrouw.

Truus van Gogh – Erfgoed 1967

Silvia Lindeboom
Truus van Gogh – Erfgoed 1967
Montancourt Middelburg