James Bond en het ei van Montancourt

Uitgelicht

Een fictief 007-avontuur vanuit Middelburg de Bond van Verzekeraars

Ongelijkheid begint al in de buik van een vrouw

From Middelburg with Love

Het grootste mainframeschandaal ooit?
Het lichaam van een vrouw. De handelsgeest van een moeder, de vrouw

Mijn handen voelden de stof, tilden mijn kinderen op en vormen nu de klei.
Het mainframe telde hoe vaak ik de schade betaald kreeg.
Waar staat wat het mij kostte?

De enige vrouwelijke kostwinnaar die geen inzage recht kreeg in haar loon en woondossier.

Nog steeds zo blijkt

Hoe ontstonden polissen ?

Een polis ontstond uit de behoefte om vóór een zeereis op papier te zetten wie het verlies zou dragen als de lading verloren ging. De verzekering was de afspraak. De polis was het schriftelijke bewijs waarop de koopman én de verzekeraar zich na de reis konden beroepen. Zulke verzekeringscontracten bestonden in de veertiende eeuw al rond de Middellandse Zee. 

Stel je een koopman voor die een lading rogge laat verschepen. Vóór het vertrek betaalt hij een premie. Een assuradeur, zoals een verzekeraar toen heette, neemt daarvoor een afgesproken deel van het risico op zich. Op papier leggen ze vast om welke lading en reis het gaat, voor welk bedrag en onder welke voorwaarden de assuradeur betaalt. Verschillende assuradeuren kunnen ieder een deel voor hun rekening nemen. Hun namen op de polis vertellen de koopman bij wie hij na een schipbreuk kan aankloppen. 

Voor Middelburg komt die geschiedenis verrassend dichtbij. Een polis uit 1599 dekte een reis vanuit Portugal met Middelburg, Rotterdam of Amsterdam als mogelijke bestemming. Montancourt stond toen al aan de Rouaansekaai. Een jaar eerder had Amsterdam regels vastgesteld voor wat er op een polis moest staan én waar een koopman terechtkon als een assuradeur weigerde te betalen. 

Mijn arbeidsongeschiktheidspolis raakt ook aan een tweede geschiedenis: die van vakgenoten die elkaar bij ziekte hielpen. In 1757 begonnen de kleermakers van Vlaardingen een gezamenlijke kas, de gildenbus.

Ieder lid legde twee stuivers per week in. Een zieke kleermaker kon daaruit anderhalve gulden per week ontvangen. Dat voorbeeld ligt dicht bij mijn oorspronkelijke vak. Voor iemand die van kleding zijn beroep maakte, betekende ziekte ook dat de verdiensten konden wegvallen. 

Op mijn polisblad zie je die twee geschiedenissen bij elkaar komen. Onder ‘Beroep/-klasse’ krijgt mijn vak een plaats in de overeenkomst. Onder ‘Verzekerde jaarrente’ staat ruimte voor het bedrag dat aan dat risico is gekoppeld. En onderaan staat een naam namens de verzekeraar. 


‘Foutje, bedankt.’
De vrouw die verdween in het mainframe van de verzekeraars
‘Ik heb u gevonden, mevrouw Koning.’
‘Wat fijn. Waar was ik?’
‘Onder “handelaar in confectie”.’
‘Die winkel heb ik jaren geleden verlaten. Ik sta nu voor u.’
Hij bleef naar zijn scherm kijken.
‘Volgens het systeem bent u nog in behandeling.’
‘Al negentien jaar. Wie behandelt mij eigenlijk?’
Hij klikte op Contact met verzekerde.
‘Kijk,’ zei hij. ‘Daar staat ons gesprek al in.’
‘Mooi. Wat heb ik gezegd?’
Hij scrolde terug.
‘Daar hebben we geen veld voor.’
‘Foutje, bedankt.’
— Truus van Gogh

Maar: kan ik vanaf dit polisblad nog terugvinden wat mij als handelaar in confectie is beloofd, en wie ik daarop kan aanspreken?

Jaap Peters stond begin 1993 aan het hoofd van AEGON N.V. In mei 1993 volgde Kees Storm hem op als voorzitter van de Raad van Bestuur van het internationale concern. 

Bij AEGON Nederland was Johan van der Werf in 1993 lid van de directie. Hij werd in april 2002 directievoorzitter van de Nederlandse organisatie. 

Prof. dr. E.J. (Eric) Fischer was in 1993 algemeen directeur van het Verbond van Verzekeraars. Het tijdschrift Industria vermeldt hem in nummer 5 van dat jaar met die functie. 

Richard Weurding was in 1993 directiesecretaris en tevens secretaris van het bestuur. Volgens het Verbond trad hij in mei 2000 toe tot de directie. Op 1 maart 2006 volgde hij Fischer op als algemeen directeur. 

Wie in 1993 naast Fischer formeel directielid was en wie toen het bestuur voorzat, heb ik niet kunnen vaststellen. Het Jaarverslag 1993 van het Verbond van Verzekeraars staat vermeld in een parlementaire bijlage, maar die verwijzing bevat geen namenlijst. 

Ewald Kist was tot in 1993 voorzitter van de Hoofddirectie Nederland van Nationale-Nederlanden. In datzelfde jaar trad hij toe tot de Raad van Bestuur van moederconcern ING. Aad Jacobs was toen bestuursvoorzitter van ING Groep. 

NN Schade en NN Leven hadden in die tijd elk een eigen directie. Jan Nijssen, destijds werkzaam bij NN Leven Collectief, vertelt dat beide onderdelen soms zelfs op hetzelfde contract voor een WAO-gatverzekering inschreven. 

Voor 2016–2017, de periode waarin Movir volgens mijn dossier de uitvoering van mijn AOV overnam, is de directiewisseling wél gedocumenteerd.

Vóór 1 januari 2010

Marcel Moons was de directe voorganger van Louis van Drunen. Zijn aantreedjaar blijft open

Louis van Drunen volgde Moons op. Hij was daarmee directeur in 2016. 

Arthur van der Wal volgde Van Drunen op. NN maakte de benoeming op 10 augustus bekend als onderdeel van de integratie met Delta Lloyd. 

 Op pagina 36 wordt Arthur van der Wal vermeld als directeur arbeidsongeschiktheidsverzekeraar Movir en Pim Hafkenscheid als directeur arbeidsongeschiktheidsverzekeringen bij Reaal. 

En zo kan ik nog jaren doorgaan…

Ik kan de naam onder mijn polis lezen. Wie zette zijn naam onder de beslissingen over wat mijn lichaam en geest wel en niet kon, wat was mijn werk waard was en waarvan ik moet ik straks leven?

Wet Artikel 3.100 Wet IB 2001 Regelt onder meer de belastbaarheid van periodieke uitkeringen uit dergelijke voorzieningen. 

Nooit meer iets vernomen

REAAL Groep ontstond in 1990, nam Hooge Huys Verzekeringen over in 1996 en fuseerde in 1997 met SNS Groep. In 1993 waren REAAL en Hooge Huys dus nog afzonderlijke ondernemingen. Toen ik in 2002 de tweede arbeidsongeschiktheidsverzekering afsloot, viel Hooge Huys al onder SNS REAAL Groep. 

Van den Bos en Hinssen zaten op diezelfde datum ook in de Raad van Bestuur van SNS REAAL Groep. 

Hans Eric Jansen was in 1993 voorzitter van de Raad van Bestuur van Delta Lloyd Verzekeringsgroep N.V. Hij vervulde die functie van 1991 tot 2001. Ook in 1998, toen ik mijn spaarpolis afsloot bij Delta Lloyd – een Meerkeuzeplan, leidde hij dus het concern. 

Niek Hoek was in 1998 al lid van de Raad van Bestuur. Hij trad in 1997 toe tot het bestuur en volgde Jansen in 2001 op als voorzitter. In 2002 stond Delta Lloyd dus onder leiding van Hoek. 


Het mainframe telt iedere cijfer en letterlijk – Schade uitkering. Wie telt de adem die het mij kostte om uitleg te krijgen?
Vandaag laat ik de papieren liggen.
Mijn handen zitten in de klei. De afdruk van mijn duim, wijsvinger, middelvinger, ringvinger en link blijft staan. X 2
— Truus van Gogh

De vrouw als redder
Toen de banken en verzekeraars gered moesten worden, telde mijn bijdrage mee.
Toen ik ziek werd, wie vroeg er hoe ík het redde? Niemand
— Truus van Gogh · Dag van de Ondernemer
Elke man wordt geboren uit een vrouw.*

De Raad trad hier op als adviseur over het ontwerpbesluit. artikel 237 https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stb-2010-237.html

De instemming betrof dat ontwerp, niet de latere toepassing ervan in een individueel dossier. En hier ging het compleet mis!

In Nederland was Jan Peter Balkenende (CDA) minister-president tot 14 oktober 2010. Op die dag volgde Mark Rutte (VVD) hem op. 

Wijs – Vinger

In leven dood’ maar volgens de polis springlevend is de kop ik me herinnerde in het Financieel Dagblad. Mijn stuk verscheen op 29 maart 2024 op She is online Lifestyle Guide. De titel loopt door met ‘de belastingdienst vaart er wel bij! Leesfout in software’. 
ADA LOVE LACE

Op 8 mei, om zeven minuten over zeven, tikte James Bond met een zilveren lepeltje tegen zijn ontbijtei. De vrouw die tegenover hem zat, ving het op voordat hij een tweede keer kon slaan.

Box 1 Box 2 Box 3

‘Dat is mijn enige getuige,’ zei ze.

Bond keek naar de bruine schaal. In paarse inkt stonden er drie woorden op.

ei-kel
ei-cel
ei-gen

‘En welke van de drie ben ik?’

‘Dat hangt ervan af of u dat lepeltje neerlegt.’

Hij legde het neer. Zo leerde James Bond Truus van Gogh kennen.

Wandkleed Slavernij Heden

Die ochtend zou in Middelburg een klein kasboek worden geveild. Het was opgedoken uit de nalatenschap van een stoffenhandelaar. Op het omslag stonden vervlochten letters in een krans van bladeren.

Zee – Land

Binnenin stonden bedragen voor katoen, vracht en verzekeringen. Op bladzijde zeven had iemand dwars door de keurige kolommen heen een zin geschreven.

Mijn moeder heette Amba.

Bond had de zin op een foto gezien. In de veilingcatalogus was diezelfde bladzijde leeg.

‘Londen denkt aan een vervalsing,’ zei hij.

Truus schonk koffie bij. ‘Londen moet eens leren een bladzij om te slaan.’

Ze pakte het ei. Door het barstje onderin schudde ze een opgerold strookje fotopapier los. Daarop stond de achterkant van bladzijde zeven. Door het dunne papier heen was de naam in spiegelbeeld leesbaar. In de vouw zaten drie steekjes rode zijde.

‘Gisteravond gekregen van de vrouw die de catalogus fotografeerde,’ zei Truus. ‘Vannacht is zij als verdachte meegenomen. Degene die het boek heeft omgewisseld, mag het straks verkopen.’

‘Waarom verstopte ze de foto in een ei?’

‘Hebt u ooit een huiszoeking meegemaakt waarbij een man het ontbijt opruimde?’

Om kwart voor tien zaten ze op de eerste rij van de veilingzaal. Achter de veilingmeester hing een scherm met een kaart van Zeeland. Daaronder stond de leus van de sponsor. De hele geschiedenis in twee minuten.

‘Ruim genomen,’ mompelde Truus.

Op de eerste drie kavels boden drie heren in donkere pakken. De een kocht een schilderij van een fabriek, de tweede een bankgebouw in miniatuur, de derde een zilveren kassa. Na iedere hamerslag staken ze dezelfde hand op naar de fotograaf. Zelfs hun glimlach leek uit één doos te komen.

Alleen de middelste hield bij het gaan zitten zijn linkerelleboog tegen zijn ribben gedrukt.

‘Die man heeft het boek,’ zei Truus.

‘U kent hem?’

‘Ik heb veertien jaar jasjes verkocht. Zo trekt een revers alleen als er iets plats en zwaars in de binnenzak zit.’

Toen kavel zeven openging, verliet de man zijn stoel. Bond volgde hem naar de kade. Daar lag een motorboot met draaiende motor. Truus bleef zitten. Ze stak haar hand op.

‘Mag de achterkant van bladzijde zeven ook op het scherm?’

De veilingmeester aarzelde. Dertig bezoekers draaiden zich om. Iemand achterin begon te filmen. De camera boven de lessenaar zoomde in terwijl een medewerker het blad omsloeg. Op de achterkant stond een watermerk.

Een postcode. In een zogenaamd eeuwenoud boek.

Buiten sloeg een bootmotor af. Even later kwam Bond binnen met een natte broek tot aan zijn knieën, het echte kasboek onder zijn arm en één schoen aan.

‘De man?’ vroeg Truus.

‘Bij de politie.’

‘Uw schoen?’

‘Onderweg naar Vlissingen.’

De fotografe kwam die middag vrij. Ze wilde zelf de nieuwe opname maken. In Montancourt legde ze het kasboek op de keukentafel. Truus streek met één vinger de vouw naast de rode steken glad. Bond keek nu langer naar die ene zin. Iemand had ooit een pen moeten bemachtigen. Het boek open moeten durven slaan. En na die vijf woorden de tijd moeten vinden om de inkt te laten drogen.

Zijn telefoon ging. Londen wilde weten op wiens naam de vondst mocht worden gezet.

Deze mogen kapot. Je schoen staat bij de verwarming.

Bond keek naar Truus. Ze schoof het kasboek naar hem toe en wees.

‘Amba,’ spelde hij. ‘A-m-b-a.’

De volgende ochtend lagen er bij zijn bord twee zachtgekookte eieren en een briefje in paarse inkt.🫟

Het lot is gevallen op volgnummer 433121 HA 6703

Geschiedenis op kinderhoogte

Op de omslag staat Mijn schooltijd.

Prinses Beatrix School Kwadijk

Acht basisschooljaren, van 2002 tot 2010. Als je het boek open slaat bij oktober 2008 en daar staat een man met een wit hoedje.

Je ziet hem op de rug. Hij kijkt naar een gele beurslijn die aan de rechterkant van de bladzijde bijna recht naar beneden valt. Zo kreeg de kredietcrisis een plek tussen de herinneringen van ons kind.

Als moeder lees ik die bladzijde met een dubbele kalender. In het boek is 2008 het jaar waarin de overheid onder meer ING, Aegon en SNS Reaal te hulp kwam.

In mijn leven is het een jaar nadat ik de diagnose Sarcoidose kreeg en ik langzaam onzichtbaar werd gemaakt , en een jaar voordat ik mijn onderneming in confectie moest verlaten.

Bond van Verzekeraars

Besluit van 4 juni 2010 tot wijziging van het Uitvoeringsbesluit loonbelasting 1965 en van het besluit van 23 december 2009 tot wijziging van enige fiscale uitvoeringsbesluiten en enkele andere besluiten (Stb. 615)

Wij Beatrix, bij de gratie Gods, Koningin der Nederlanden, Prinses van Oranje-Nassau, enz. enz. enz.

Op de voordracht van Onze Minister van Financiën van 1 april 2010, DB 2010/86;

Gelet op artikel 34 van de Wet op de loonbelasting 1964;

De Raad van State gehoord (advies van 28 april 2010, no. W06.10.0118/III);

Gezien het nader rapport van Onze Minister van Financiën van 2 juni 2010, DB 2010/108;

Bij Reaal blijf ik hangen. Die naam stond ook op mijn tweede arbeidsongeschiktheidspolis. En dan dan komt er een algemene brief zonder vermelding wettelijk grondslag vanuit Den Haag:

Voor 2010 stond er links boven opeens Inkomen ipv Schade – en werd het woord periodiek ( tussen haakjes) langzaam op elke nieuwe brief geïnstalleerd….toen stond maar een VOF kent geen inkomen maar geniet winst. De polissen waren schade polissen maar werden door een trucje van de heren opeens inkomens polissen om loonbelasting en zv belasting te vorderen.

Eén woord, Periodiek en ik ben van de wereldgeschiedenis weer thuis.


Op grond van welke bepaling in mijn polis en welke fiscale bepaling heeft NN en Reaal en Delta
Lloyd mijn uitkeringen aangemerkt als een belastbare periodieke uitkering, en over welke code zijn vanaf januari 2011 de loonheffing en de bijdrage Zvw elk berekend?’

Op mijn blauwe bol kijkt het meisje met de parel weer over haar schouder. Vlak boven haar houdt een hand een vaatje schuin. Er loopt iets roods uit, over de rand van een geschilderd schaakbord. Hogerop bungelt een sleutel. Wie wil weten wat er aan de andere kant van de bol staat, moet zelf van zijn plaats komen.

Boven op een rode dobbelsteen staat een zwarte figuur. Op het gescheurde stuk papier achter haar hoofd lees je Het geheugen van Zeeland. Dat stukje papier zou ik bewaren. Net als het schoolboek, juist om wat er gebeurt wanneer je het jaren later weer openslaat. Een kind kan met een vinger de gele lijn volgen.

Haar moeder kan op dezelfde bladzijde één naam aanwijzen en zeggen: kijk, hier raken onze geschiedenissen elkaar.


Ze noemden haar een voetnoot. Zij was het fundament,’ lees ik op de museumaffiche. Ik denk aan de vijfentwintig herenvazen die ik in Middelburg maak. Iedere heer krijgt zijn eigen naam. De mijne kras ik in de zachte klei, precies daar waar zijn hele gewicht straks rust.

De overheid schoot financiële instellingen te hulp. Wat deden de vrouwen dan, uit mijn titel? Ik kan voor twee van hen spreken. Wij brachten ons geld naar de bank, betaalden onze rekeningen en vertrouwden erop dat een handtekening over twintig jaar nog zou betekenen wat zij aan onze winkeltafel betekende.

Dat vertrouwen had voor een verzekeraar economische waarde. Toen ik later mijn jaaropgaven naast mijn polis legde en wilde begrijpen wat de codes achter mijn naam betekenden, was de tijd die dat uitzoeken kostte voor mijn rekening.

It’s pay back time

Welkom bij de Zeeuwse Mannen die handelde vrouwen lichamen! Hirsch Balin & CDA – Zoon van een Joodse, Duitse vluchteling.

ING Ontving € 10 miljard. ING betaalde de volledige hoofdsom terug, plus rente en premies. De laatste betaling vond vervroegd plaats in november 2014 en ging daarna naar de beurs.

SNS REAAl Ontving € 750 miljoen en betaalde eind 2009 € 185 miljoen terug. Bij de nationalisatie in 2013 schreef de Staat de resterende € 565 miljoen hoofdsom af. 

Bij ABN AMRO werd de Staat tijdens de financiële crisis aandeelhouder. De € 21,7 miljard die de Staat aan kapitaal uitgaf, was dus geen bedrag dat de bank op een afgesproken einddatum volledig moest terugbetalen. De Staat verdient zijn inleg terug door aandelen te verkopen en dividend te ontvangen

Onze vader die in de hemel zijt

Amen