Geen enkele man kwam ter wereld zonder het lichaam van een vrouw- Miss en gebruik haar dan niet.
In Nederland is er geen enkele Kunstenares die zo op hetzelfde level opereert.
Interessant is het ethische vraagstuk: beschermt het juridische en verzekeringssysteem de mens, of beschermt het vooral zijn eigen regels, codes, contracten en instituties?”
Dank zei de bank – crisis 2009
Personenschade = alle materiële en immateriële schade die voortvloeit uit aantasting van een persoon, waaronder schade aan gezondheid, arbeidsvermogen, inkomen, carrière en levenskwaliteit.
EEN VROUW — ZIEL EN LICHAAM — IS EEN ECONOMISCHE ACTOR.
NIET ALLEEN EEN ECONOMISCH SUBJECT OF OBJECT Dear Mister President
EEN VROUW ZONDER GELD IS EEN VROUW ZONDER MACHT.
Maar financiële onafhankelijkheid gaat over méér dan geld.
Het gaat over zeggenschap.
Over de vrijheid om te werken, te stoppen, opnieuw te beginnen en je eigen keuzes te maken. Het gaat over haar intellectueel eigendomsrecht.
Het gereserveerde wetboek 9
Over het recht om niet financieel afhankelijk te worden van een partner, een verzekeraar, een tussenpersoon of een systeem.
Boek 9 van het Burgerlijk Wetboek (BW) bestaat niet; deze plek is gereserveerd voor intellectueel eigendomsrecht, maar is er door verregaande internationale verwevenheid nooit gekomen. [1, 2]
Status van Boek 9 BW
- Reservering: Oorspronkelijk bedacht door Meijers in 1947 voor het recht omtrent de “scheppende mens” (intellectueel eigendom). [1, 2]
- Afwezigheid: Het boek is nooit ingevoerd omdat regels over auteurs-, merken- en octrooirecht al diep verankerd zijn in internationale verdragen en Europese richtlijnen. [1, 2]
- Discussie: Juridische experts en hoogleraren discussiëren regelmatig of een beperkte vermogensrechtelijke codificatie alsnog wenselijk is. [1, 2]
Alternatieven met “9”
- Boek 2, Titel 9 BW: Dit gaat over de jaarrekening en het bestuursverslag van rechtspersonen zoals de B.V. en N.V.
- Artikel 9 Sr: Dit artikel uit het Wetboek van Strafrecht somt de hoofdstraffen en taakstraffen op. [1, 2]
Mijn keramiek gaat over dat vrouwenlichaam. Het meisje met de parel is moeder geworden.
GEPRINT INTELLECTUEEL EIGENDOM IN KLEI
Wat ooit begon als een idee, krijgt hier een lichaam.
Een gedachte wordt vorm.
Een vorm wordt object.
Een object wordt drager van betekenis.
Geprint in klei wordt intellectueel eigendom tastbaar, zichtbaar en kwetsbaar.
De digitale vorm wordt materie.
De code krijgt gewicht.
Het ontwerp krijgt een huid.
Maar juist daar ontstaat ook de vraag:
Van wie is het idee wanneer het een lichaam krijgt?
Van degene die het bedacht?
Van degene die het tekende?
Van degene die het digitaal modelleerde?
Van degene die het printte?
Van degene die het opnieuw beschilderde, samenvoegde en betekenis gaf?
Mijn werk bevindt zich precies op dat grensvlak.
Tussen techniek en handwerk.
Tussen reproductie en uniciteit.
Tussen intellectueel eigendom en artistieke toe-eigening.
Tussen digitaal bestand en menselijke hand.
Intellectueel eigendom krijgt hier een lichaam: geprint, tastbaar en kwetsbaar in klei.
En daarna begint pas mijn werk.
Het lichaam dat liefheeft.
Het lichaam dat werkt.
Het lichaam dat schade kan oplopen.
Het lichaam waaraan anderen vervolgens bedragen, voorwaarden, codes en economische waarden verbinden.
LIEFDE IS GEEN PENSIOENPLAN.
HAAR LICHAAM IS GEEN FINANCIEEL PRODUCT.
EN EEN VROUW IS ZEKER GEEN ADMINISTRATIEVE CODE.
Wanneer een vrouw haar beroep, inkomen of opgebouwde oudedagsvoorziening verliest, verliest zij niet alleen geld. Zij kan ook haar autonomie, onderhandelingsmacht en vrijheid over haar eigen toekomst verliezen.
Daarom staan deze objecten naast elkaar:
Het hart — wat van haarzelf is.
Het gezicht — de mens die gezien moet worden.
De kruiken — het economische systeem dat haar leven probeert te bevatten.
GEEF EEN VROUW NIET ALLEEN RECHTEN OP PAPIER.
GEEF HAAR OOK ECONOMISCHE ZEGGENSCHAP OVER HAAR EIGEN LEVEN.
MIJN LICHAAM.
MIJN WERK.
MIJN GELD.
MIJN TOEKOMST.
MIJN MACHT.
Personenschade = alle materiële en immateriële schade die voortvloeit uit aantasting van een persoon, waaronder schade aan gezondheid, arbeidsvermogen, inkomen, carrière en levenskwaliteit werd afgekocht door de Bond van Verzekeraars.
CED Mens is onderdeel van CED, een organisatie die verzekeraars en andere opdrachtgevers ondersteunt bij schadebehandeling. De tak CED Mens richt zich specifiek op schade waarbij een persoon centraal staat, zoals letselschade, personenschade en complexe dossiers rond gezondheid, herstel en maatschappelijke gevolgen.
Hun rol bestaat uit het onderzoeken van de persoonlijke situatie, het in kaart brengen van schade en beperkingen, contact met betrokken partijen en het adviseren over schadeafwikkeling. Dat dossier bleef gesloten en geheim
Belangrijk dus: CED werkt in opdracht van een verzekeraar of andere opdrachtgever. Het is dus blijkbaar niet automatisch een onafhankelijke belangenbehartiger van de benadeelde persoon.
Juristen, verzekeraars, belastinginstanties en uiteindelijk rechters of de Raad van State beslissen niet over mij een persoon als mens, maar zij beoordelen mijn situatie aan de hand van juridische categorieën en vermogensrechtelijke regels.
Daardoor moet een lichamelijke en maatschappelijke werkelijkheid worden teruggebracht tot vragen als: welk recht bestaat er, welke schadepost is juridisch erkend, welke polisvoorwaarde geldt, welke fiscale kwalificatie wordt toegepast en welk bedrag kan worden toegewezen.
Dat is precies de beperking die ik benoem: de mens is groter dan de vermogensrechtelijke codificatie van zijn of haar schade.
Een verlies van beroep, gezondheid, maatschappelijke positie, zelfstandigheid en toekomstperspectief kan in een dossier worden opgesplitst in afzonderlijke juridische posten. Wat niet binnen zo’n erkende categorie valt, dreigt vervolgens buiten beeld te raken.
CED is in 1971 opgericht door een groot aantal Nederlandse verzekeraars, om het schadeproces te uniformeren en te professionaliseren.
Ontstaan vanuit onze opdrachtgevers zit klantgerichtheid en de co-creatie van claims- en expertisediensten in ons DNA.
Als vertrouwde partners streven we gezamenlijk naar absolute klanttevredenheid, innovatie, kostenbeheersing en efficiëntie.
HET ETHISCHE VRAAGSTUK
Wie programmeert de regels?
Wie bepaalt de richting?
Wie wordt beschermd wanneer belangen botsen?
De mens met schade?
De verzekeraar?
De fiscus?
De juridische constructie?
Of de administratieve keten?
Een systeem dat “Mens” heet, is nog niet automatisch mensgericht.
De echte vraag is:
Wie draagt het risico — en wie krijgt de bescherming?
Don’t Tell me – Show me Raad van State
She is online Lifestyle Guide 