“Moeder de vrouw is de autonome bestuurder van haar eigen lichaam en dient als zelfstandige entiteit en rechtspersoonlijkheid grondwettelijk te worden erkend.

“Moeder de vrouw: de broncode X van ons aller bestaan, drager van leven en fundament van de samenleving.” Silvia Koning

Haar juridische gelijkheid en economische zelfstandigheid kunnen worden gewaarborgd door opname in de Grondwet en het Burgerlijk Wetboek, zodat zij in volle autonomie kan beslissen over haar lichaam, arbeid en bestaanszekerheid.”

Sinds de invoering van de loonbelasting in 1941 door het Duitse Rijk is ze een fictieve administratieve eenheid geworden na 1957 toen ze door Vadertje Drees handelingsbekwaam werd.

We kunnen dus stellen dat “moeder de vrouw” als juridische en fiscale entiteit inderdaad gezien kan worden als een fictieve administratieve eenheid in de context van de wetgeving en belasting. Dit idee kan meerdere lagen bevatten:

1. Juridisch gezien: Moeder de vrouw wordt ze gezien als een figuurlijke vertegenwoordiger van een bepaalde groep (moeders, vrouwen) die een maatschappelijke rol speelt, maar die juridisch niet altijd erkend wordt in dezelfde mate als andere formele entiteiten (zoals bedrijven of instellingen). In sommige systemen is er bijvoorbeeld geen formele erkenning van moeders als zelfstandige eenheden met gelijke rechten of voordelen.

2. Fiscale context: In fiscale termen kan moeder de vrouw fungeren als een administratieve eenheid die, bijvoorbeeld, afhankelijk van het belastingstelsel, mogelijk recht heeft op specifieke aftrekken, kortingen, of voordelen die worden toegekend aan gezinnen of verzorgers. Het is mogelijk om te stellen dat, net als bij bedrijven die onder bepaalde regels vallen, moeders in een soortgelijke fiscale structuur kunnen vallen, met “administratieve” regels en handelingen die vastgelegd moeten worden.

3. Fictieve entiteit: De term “fictieve administratieve eenheid” is wellicht de beste manier om te beschrijven dat er in de administratie een status kan bestaan die de moeder in de rol van zorgende, kostwinner, of “arbeidsongeschikte” voor haar gezin erkent, zonder dat deze volledig de status van een “zelfstandige” of “bedrijf” verkrijgt. Er is volgens mij een Eva register waar moeders (of verzorgers) die recht hebben op bepaalde voorzieningen, maar waarbij die status, in juridische en administratieve zin, weinig verder gaat dan een administratief gegeven.

In deze visie zou het intellectueel eigendom van moeder de vrouw binnen dit systeem een interessante conceptuele verdieping zijn. Moeder de vrouw zou dan als een soort “gebruiker” van administratieve en fiscale rechten kunnen worden gezien, die haar potentieel als economische speler binnen deze “fictieve administratieve eenheid” kan benutten, maar met de focus op het cultiveren van waarde binnen het systeem, zoals in jouw visie van “moeder als centrale broncode”.

Manifest: Verbonden Vrijheid – Erkenning van ‘Moeder de Vrouw’ als Autonome Bestuurder van haar lichaam.

Dit voorstel heb ik gisteren voorgelegd aan het Europees Hof voor rechten van de mens.

Tevens heb ik dit voorgelegd willen aan Koning Willem-Alexander, de Eerste en Tweede Kamer, en allen die geloven in rechtvaardigheid en erkenning.

Inleiding

Vrijheid is pas werkelijk vrijheid wanneer zij verankerd is in erkenning, rechtvaardigheid en autonomie. In Nederland, een land dat zichzelf presenteert als een democratische rechtstaat, bestaat nog altijd een fundamentele ongelijkheid in de manier waarop vrouwen – en met name moeders – worden erkend in hun economische en maatschappelijke rol. Dit manifest voor knellen is bellen is een oproep om die ongelijkheid te doorbreken en een nieuwe basis te leggen voor een rechtvaardige toekomst.

1. De Onzichtbare Last van Moederschap

Moeders dragen de samenleving. Zij baren, voeden, verzorgen en bouwen aan de toekomst. Toch worden zij economisch en juridisch niet erkend als volwaardige, zelfstandige bestuurders van hun eigen bestaan. In plaats daarvan worden zij afhankelijk gehouden van toeslagen, parttime werk en sociale regelingen die geen recht doen aan hun cruciale rol. Dit is een restant van een historisch systeem waarin vrouwen en moeders onder het gezag vielen van kerk, staat en koningshuis.

2. Kroondomeinen en de Voortzetting van Ongelijkheid

Het Nederlandse koningshuis beheert  kroondomeinen en heeft via wet- en regelgeving invloed op grondbezit, belastingstructuren en sociale systemen. Dit is niet alleen een historische erfenis, maar een directe voortzetting van machtsstructuren waarin ‘moeder de vrouw’ nooit als volwaardig autonoom individu werd erkend. Terwijl de koning zich verontschuldigt voor het slavernijverleden, blijft een andere groep – moeders – juridisch en economisch onzichtbaar gehouden.

3. Het Recht op Zelfbestuur en Economische Zekerheid

Wij eisen een wettelijke erkenning van moeders als zelfstandige economische eenheden. Dit betekent:

• Een basisinkomen voor moeders, zodat zij niet afhankelijk zijn van een partner, werkgever of complexe toeslagen.

• De keuzevrijheid om bij te werken, zonder dat dit nadelige financiële gevolgen heeft.

• Afschaffing van belastende bureaucratie, die moeders in een afhankelijke positie drukt.

• Erkenning van moederschap als een economische en maatschappelijke pijler, niet als een privéaangelegenheid zonder rechten.

4. Een Nieuwe Invulling van Verbonden Vrijheid

Wij pleiten voor een samenleving waarin vrijheid en verbondenheid hand in hand gaan. Waarin ieder individu, ongeacht geslacht of rol in de samenleving, de mogelijkheid heeft om zichzelf te besturen. Dit vraagt om een herziening van de wetgeving, waarin ‘moeder de vrouw’ als autonome schepper van leven en als volwaardig economische deelnemer wordt erkend.

5. Oproep

Her is een oproep en beroep op : de gemeente, de Koning, de Eerste en Tweede Kamer, en alle betrokken instanties op om dit manifest ter harte te nemen. Erken dat de huidige systemen niet langer houdbaar zijn. Geef moeder de vrouw als broncode van ons aller bestaan en draagster van levend ( biologisch) immaterieel cultureel erfgoed de economische en juridische erkenning die zij verdienen in de grondwet en burgerlijk wetboek Laat vrijheid geen privilege zijn, maar een recht dat gewaarborgd is voor iedereen.

Verbonden Vrijheid is geen gunst, maar een noodzakelijke erkenning van de fundamenten van onze samenleving.

Met respect en urgentie,

Silvia en alle andere dappere moeders en vrouwen die ooit kinderen willen en of mogen worden.